III W 292/17 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generateddotyczy tej strony drogi, po której znak się znajduje, z wyjątkiem miejsc, gdzie za pomocą znaku dopuszcza się postój lub zatrzymanie, 2) dotyczy również kolumn pieszych oraz jeźdźców i poganiaczy, 3) (…) 4. Zakaz wyrażony znakiem B-36 obowiązuje, z zastrzeżeniem § 32 ust. 2, do odwołania lub do miejsca umieszczenia znaku B-35. 32 [Koniec zakazów] 1. (…) 2. Jeżeli zakaz wyrażony przez znaki B-25, B-26, B-29, B-33, B-35, B-36, B-37 i B-38 nie jest uprzednio odwołany znakiem oznaczającym koniec zakazu, to obowiązuje on do najbliższego skrzyżowania; nie dotyczy to skrzyżowania na drodze dwujezdniowej, na którym wlot drogi poprzecznej znajduje się tylko z lewej strony i nie ma połączenia z prawą jezdnią.” Analiza materiału dowodowego wskazuje jednoznacznie, iż znak zakazu zatrzymywania się obowiązywał w miejscu pozostawienia pojazdu przez obwinionego, gdyż zakaz wyrażony znakiem B-36 w żaden sposób, przewidziany przepisami prawa nie został odwołany W ocenie sądu, oświadczenie obwinionego, iż myślał, że miejsce w którym zatrzymał pojazd, jest ku temu przeznaczone, stanowi przyjętą przez niego linię obrony, która umniejszyć ma odpowiedzialność za popełnione wykroczenie.
Legislator headnote
AI generatedIII W 292/17 · Sąd powszechny: § 28 [Postój i zatrzymanie się] „1. (…) 2. Znak B-36 "zakaz zatrzymywania się" oznacza zakaz zatrzymania pojazdu.
Full text
UZASADNIENIE W dniu 22.02.2016 r., około godz. 10.55 funkcjonariusze Straży Miejskiej stwierdzili, iż zaparkowany na ul. (...) samochód m-ki T. o nr rej. (...) znajduje się w strefie obowiązywania znaku drogowego B-36, tj. znaku zakazu zatrzymywania się. W trakcie zdarzenia samochód ten stanowił współwłasność E. O. i J. P., Obwiniony J. P. nie zanegował, iż użytkował ww. pojazd w dniu 22.02.2016 r. Obwiniony nie stawił się na wezwanie SM, gdyż uznał je za żart, twierdząc, iż zaparkował w miejscu wyznaczonym do parkowania.
Obwiniony do akt sprawy załączył dokumentację fotograficzną, która potwierdzać miał jego słowa. Sąd zważył co następuje, stanowisko J. P. dotyczące prawidłowego zaparkowania przez niego pojazdu m-ki T. o nr rej. (...) w dniu 22.02.2016 r. jest błędne. Jak wynika z materiału dowodowego, a zwłaszcza fotografii ujawnionych w toku rozprawy, samochód użytkowany przez obwinionego stał w miejscu objętym zakazem wyrażonym przez znak B-36. § 28 i 32 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz.
U. Nr 170, poz. 1393 z późn. zm.) stanowią, między innymi, że: § 28 [Postój i zatrzymanie się] „1. (…) 2. Znak B-36 "zakaz zatrzymywania się" oznacza zakaz zatrzymania pojazdu.
3. Zakaz wyrażony znakiem (…) B-36:
1) dotyczy tej strony drogi, po której znak się znajduje, z wyjątkiem miejsc, gdzie za pomocą znaku dopuszcza się postój lub zatrzymanie, 2) dotyczy również kolumn pieszych oraz jeźdźców i poganiaczy, 3) (…) 4. Zakaz wyrażony znakiem B-36 obowiązuje, z zastrzeżeniem § 32 ust. 2, do odwołania lub do miejsca umieszczenia znaku B-35. 32 [Koniec zakazów] 1. (…) 2. Jeżeli zakaz wyrażony przez znaki B-25, B-26, B-29, B-33, B-35, B-36, B-37 i B-38 nie jest uprzednio odwołany znakiem oznaczającym koniec zakazu, to obowiązuje on do najbliższego skrzyżowania; nie dotyczy to skrzyżowania na drodze dwujezdniowej, na którym wlot drogi poprzecznej znajduje się tylko z lewej strony i nie ma połączenia z prawą jezdnią.” Analiza materiału dowodowego wskazuje jednoznacznie, iż znak zakazu zatrzymywania się obowiązywał w miejscu pozostawienia pojazdu przez obwinionego, gdyż zakaz wyrażony znakiem B-36 w żaden sposób, przewidziany przepisami prawa nie został odwołany W ocenie sądu, oświadczenie obwinionego, iż myślał, że miejsce w którym zatrzymał pojazd, jest ku temu przeznaczone, stanowi przyjętą przez niego linię obrony, która umniejszyć ma odpowiedzialność za popełnione wykroczenie.
Oznakowanie ulicy (...) było w okresie objętym postępowaniem, tak przejrzyste, iż tylko kierowca ignorant, mógłby przypuszczać, iż zatrzymał samochód w dozwolonym miejscu. Tak więc daniem sądu czyn obwinionego popełniony został z winy umyślnej, obwiniony w sposób w pełni świadomy złamał obowiązujące przepisy prawa. Sąd wymierzając obwinionemu karę grzywny rozważył wszelkie okoliczności wymienione w art. 33 kw, a zwłaszcza stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego obwinionemu, stopień i rodzaj winy, mając na względzie zasady prewencji indywidualnej i ogólnej.
W ocenie sądu kara 400 zł grzywny jest karą adekwatną do wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego obwinionemu. Szkodliwość ta wynika, przede wszystkim, z powszechności tego rodzaju wykroczeń oraz umyślnego działania sprawcy. Orzekając w przedmiotowej sprawie sąd nie dopatrzył się okoliczności przemawiających za zwolnieniem obwinionego od kosztów i opłat.