Legislator Case Law & Legislation
I C 2834/16 AI generated

I C 2834/16 · Sąd powszechny

Case Number I C 2834/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

W dniu 6 czerwca 2016r. powód Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z/s we W. skierował do tut. Sądu żądanie zasądzenia od pozwanego J. K. kwoty 5.189,08zł wraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód przytoczył okoliczności wskazujące na jego legitymację czynną powołując się w tym zakresie na przelew uprawnień oraz oznaczył źródło zobowiązania, jego wysokość oraz wymagalność podając, iż dochodzone roszczenie stanowi należność wynikającą z nienależycie wykonanej umowy pożyczki gotówkowej łączącej pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda.

Legislator headnote

AI generated

I C 2834/16 · Sąd powszechny: Sąd Rejonowy zważył, co następuje. Powództwo podlega oddaleniu w całości. Pozwany podniósł skutecznie zarzut przedawnienia. Stosownie do treści art. 117 § 2 kc po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. Prawo do powołania się na zarzut przedawnienia jest prawem podmiotowym. Konstytutywny element przedawnienia wskazuje art. 117 § 2 kc, a mianowicie po upływie przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia.

Cited Case Law

AI generated
I ACa 1007/12
Powódka J. D. domagała się od pozwanego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. zapłaty kwoty 500 000 zł w związku ze sprawą, jaka toczyła się pomiędzy stronami przed Sądem Rejonowym w K. pod sygn. IX GC 1/05. W sprawie tej obecny pozwany, jako powód, domagał się od niej zapłaty kwoty 12.8969,01 zł, z której to kwoty Sąd, wobec podniesionego przez nią zarzutu potrącenia, zasądził od niej ostatecznie kwotę niższą, uwzględniając jedynie w niewielkiej części zgłoszony zarzut potrącenia. Podała ponadto, że gdyby strona pozwana zwróciła jej wystawiony przez nią weksel, to zrezygnowałaby z dochodzenia odszkodowania, natomiast domagałaby się jedynie rozliczenia pomiędzy stronami tak, aby żadna ze stron nic nie była winna stronie przeciwnej.
I ACa 120/12
K. i P. K. wnieśli o stwierdzenie nieważności umowy przelewu wierzytelności (wynikającej z umowy o kredyt hipoteczny) zawartej pomiędzy pozwanym (...) spółką akcyjną z siedzibą w W. a pozwanym (...) Funduszem Inwestycyjnym (...) z siedzibą w W.. Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił powództwo i zasądził od powódki na rzecz pozwanych zwrot kosztów procesu. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło na podstawie następujących ustaleń faktycznych: W dniu 8 listopada 2000 r. zawarta została pomiędzy K.
III CZP 103/14
Przedstawione Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne powstało na tle następującego stanu faktycznego.
III CZP 29/16
Przytoczone na wstępie zagadnienie prawne wyłoniło się w toku rozpoznania przez Sąd Okręgowy apelacji pozwanych od wyroku Sądu Rejonowego w R., którym została od nich zasądzona solidarnie kwota 45.668,70 zł na rzecz […] Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. wskutek uznania, że przerwa biegu przedawnienia wywołana wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu ‎i złożeniem wniosku o wszczęcie egzekucji przez wierzyciela będącego bankiem wywołuje skutek prawny w stosunku do nabywcy wierzytelności nie będącego bankiem.Uzasadniając poważne wątpliwości Sąd pytający wskazał, że roszczenie objęte pozwem nie byłoby przedawnione jedynie w przypadku uznania, iż wniosek o wszczęcie egzekucji na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego złożony przez bank wywołuje skutek przerwy biegu przedawnienia wobec cesjonariusza wierzytelności będącego funduszem sekurytyzacyjnym, który nabył wierzytelność po umorzeniu postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 k.p.c. Umorzenie postępowania egzekucyjnego na tej podstawie nie uzasadnia odpowiedniego stosowania art. 130 § 2, 182 § 2 i 203 § 2 k.p.c. niweczących skutek przerwy biegu przedawnienia.
II CSK 196/14
W pozwie z dnia 10 maja 2010 r.
III CZP 101/03
Uchwała z dnia 16 stycznia 2004 r., III CZP 101/03 Sędzia SN Kazimierz Zawada (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Bronisław Czech Sędzia SN Iwona Koper Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Teresy M.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn . akt I C 2834/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 stycznia 2017r. Sąd Rejonowy w Kaliszu w I Wydziale Cywilnym, w składzie: Przewodniczący: SSR Michał Włodarek Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2017r. sprawy z powództwa Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z/s we W. ( (...) 211) przeciwko pozwanemu J. K. (PESEL (...)) o zapłatę 1. oddala powództwo w całości, 2. zasądza od powoda Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z/s we W. na rzecz pozwanego J. K. kwotę 2.417,00zł (dwa tysiące czterysta siedemnaście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 2.400,00zł (dwa tysiące czterysta złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt I C 2834/16

UZASADNIENIE

W dniu 6 czerwca 2016r. powód Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z/s we W. skierował do tut. Sądu żądanie zasądzenia od pozwanego J. K. kwoty 5.189,08zł wraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód przytoczył okoliczności wskazujące na jego legitymację czynną powołując się w tym zakresie na przelew uprawnień oraz oznaczył źródło zobowiązania, jego wysokość oraz wymagalność podając, iż dochodzone roszczenie stanowi należność wynikającą z nienależycie wykonanej umowy pożyczki gotówkowej łączącej pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda.

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 29 lipca 2016r. w sprawie o sygn. akt I Nc 2775/16 uwzględniono w całości roszczenia powództwa i orzeczono o kosztach postępowania. W ustawowym terminie pozwany wniósł skutecznie sprzeciw od opisanego wyżej orzeczenie, gdzie zaskarżył przedmiotowy nakaz w całości, podniósł zarzuty przedawnienia oraz braku legitymacji czynnej po stronie powoda i wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny. W dniu 5 lipca 2004r. pozwany J. K. zawarł z poprzednikiem prawnym powoda Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z/s we W. – Bankiem (...) S.A. z/s w W. umowę pożyczki gotówkowej. Pozwany nie wykonał w całości postanowień umowy i posiadał wobec poprzednika prawnego powoda zaległości. Powyższe spowodowało, że poprzednik prawny powoda wszczął i prowadził w stosunku do pozwanego postępowanie klauzulowe i w tym celu w dniu 2 lipca 2008r. wystawił bankowy tytuł egzekucyjny nr (...), któremu postanowieniem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 8 sierpnia 2008r. w sprawie o sygn.

I Co 2115/08 nadano klauzulę wykonalności. Postępowanie egzekucyjne wszczęte i prowadzone w stosunku do pozwanego na podstawie opisanego wyżej bankowego tytułu egzekucyjnego zostało zakończone umorzeniem na skutek wniosku wierzyciela postanowieniem komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu L. T. z dnia 31 grudnia 2014r. w sprawie o sygn. akt Km 1860/09. W wyniku przelewu na podstawie umowy z dnia 26 listopada 2014r. powód Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z/s we W. nabył wierzytelność przysługującą względem pozwanego J.

K. uprzednio Bankowi (...) S.A. z/s w W.. Powód nabył wierzytelność w kwocie z tytułu niespłaconego kapitału w wysokości 4.046,46zł, z tytułu odsetek w wysokości 700,17zł i z tytułu kosztów w wysokości 822,91zł. ( wyciąg z ksiąg rachunkowych k. 9, umowa przelewu wierzytelności k. 10-15, inf. 16, 17, wyciąg z rejestru funduszy k. 19-20, bte k. 46, postanowienie k. 47, 48, umowa pożyczki k. 49, zawiadomienie k.

50) Sąd Rejonowy zważył, co następuje. Powództwo podlega oddaleniu w całości. Pozwany podniósł skutecznie zarzut przedawnienia. Stosownie do treści art. 117 § 2 kc po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. Prawo do powołania się na zarzut przedawnienia jest prawem podmiotowym. Konstytutywny element przedawnienia wskazuje art. 117 § 2 kc, a mianowicie po upływie przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia.

Powstanie „stanu przedawnienia”, wyrażającego się w możliwości podniesienia zarzutu przedawnienia wymaga spełnienia dwóch przesłanek, tj. istnienia roszczenia, któremu zarzut przedawnienia ma być przeciwstawny oraz upływ określonego czasu. Przepisy o przedawnieniu mają charakter stabilizujący stosunki prawne i gwarantują ich pewność, dopuszczenie bowiem możliwości realizowania roszczeń bez jakiegokolwiek ograniczenia w czasie prowadziłoby do sytuacji, w której strony pozostawałyby przez dziesiątki lat w niepewności co do swej sytuacji prawnej (por. wyrok. s.apel. w Katowicach z dnia 14 lutego 2013r. w sprawie o sygn. akt I ACa 1007/12, opubl.

LEX nr 1289406). Terminem przedawnienia jest taki termin, który ogranicza pod względem czasowym dochodzenie roszczenia majątkowego, a skutkiem jego bezskutecznego upływu nie jest wygaśnięcie roszczenia, lecz niemożność jego dochodzenia (por. wyrok s.apel. w Warszawie z dnia 13 września 2012r. w sprawie o sygn. akt I ACa 120/12, opubl. LEX nr 1281086). Na podstawie art. 118 kc jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata, natomiast stosownie do treści art. 123 § 1 pkt 2 kc bieg przedawnienia przerywa się przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje, natomiast na podstawie art. 124 § 1 kc po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo.

Przerwanie biegu terminu przedawnienia może wynikać z zachowania wierzyciela lub dłużnika. Przyczynami przerwania biegu terminu przedawnienia mogą być zarówno zdarzenia (czynności) w znaczeniu materialnoprawny, jak i o charakterze procesowym. Wniosek o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu oraz wniosek egzekucyjny co do zasady przerywają bieg przedawnienia, przy czym jak stwierdził Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 19 lutego 2015r. w sprawie o sygn. akt III CZP 103/14 i w uchwale z dnia 29 czerwca 2016r. w sprawie o sygn. akt III CZP 29/16 umorzenie postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela - banku, prowadzącego egzekucję na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego klauzulą wykonalności - niweczy skutki przerwy biegu przedawnienia spowodowane złożeniem wniosku o wszczęcie egzekucji, a nabywca wierzytelności niebędący bankiem nie może powoływać się na przerwę biegu przedawnienia spowodowaną wszczęciem postępowania egzekucyjnego na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności (art. 123 § 1 pkt 2 kc) - por. uchwała SN z dnia 19 lutego 2015r. w sprawie o sygn. akt III CZP 103/14, opubl.

Biul. SN 2015 nr 2, uchwała SN z dnia 29 czerwca 2016r. w sprawie o sygn. akt III CZP 29/16, opubl. Biul. SN 2016 nr 6, wyrok SN z 19 listopada 2014r. w sprawie o sygn. akt II CSK 196/14, L., uchwała SN z 19 lutego 2015r. w sprawie o sygn. III CZP 103/14, L., uchwała SN z 16 stycznia 2004r. w sprawie sygn. akt III CZP 101/03, OSN 2005, Nr 4, poz. 58, wyrok SN z 23 listopada 2011r. w sprawie o sygn. akt IV CSK 156/11, L., wyrok 12 stycznia 2012r. w sprawie o sygn. akt II CSK 203/11, L., wyrok SN z dnia 12 stycznia 2012r. w sprawie o sygn. akt II CSK 203/11, opubl.

LEX nr 1125087, wyrok s.apel. w Katowicach z dnia 1 lutego 2013r. w sprawie o sygn. akt V ACa 663/12, opubl. LEX nr 1280272. Biorąc pod uwagę datę wymagalności kontraktu, datę wystawienia przez poprzednika prawnego powoda tytułu egzekucyjnego w postaci (...) i nadania mu przez Sąd klauzuli wykonalności oraz datę wszczęcia postępowania egzekucyjnego i datę oraz przyczyny jego zakończenia to trzyletni okres przedawnienia upłynął, co powoduje, że zaistniały podstawy do uznania dochodzonego w sprawie roszczenia za przedawnione. Przedawnieniu uległy również należności uboczne.

Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone w treści uchwały Sądu Najwyższego w składzie 7 sędziów z dnia 26 stycznia 2005r. w sprawie o sygn. akt III CZP 42/04, opubl. OSNC 2005/9/149. Roszczenie o odsetki za opóźnienie jest roszczeniem akcesoryjnym w stosunku do roszczenia głównego, gdyż akcesoryjność ta wyraża się uzależnieniem ich powstania od istnienia niespełnionego w terminie roszczenia o świadczenie pieniężne (roszczenia głównego). Roszczenie o odsetki za opóźnienie, po jego powstaniu, uzyskuje samodzielny byt niezależny od długu głównego i ulega przedawnieniu odrębnie od niego, osobno za każdy dzień, w ustanowionym w art. 118 kc trzyletnim terminie dla roszczeń okresowych, jednak najpóźniej w chwili przedawnienia się roszczenia głównego (por. wyrok SN z dnia 17 lutego 2005r. w sprawie o sygn. akt IV CK 579/04, opubl.

LEX nr 176005, wyrok SN z dnia 29 kwietnia 2005r. w sprawie o sygn. akt V CK 50/05, opubl. LEX nr 511028). O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 108 § 1 kpc w z art. 98 § 1 - 3 kpc oraz § 2 pkt 4 w zw. z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015.1804 ze zm.) i art. 1 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej (Dz. U. 2016.1827 – j.t. ze zm.). Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji wyroku.