VI Gz 191/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt VI Gz 191/17 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2017 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Jerzy P. Naworski (spr.) Sędziowie: SO Zbigniew Krepski, SO Joanna Rusińska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) S.A. w P. przeciwko (...) sp. z o.o. w (...) o zapłatę na skutek zażalenia powoda na pkt II (drugi) wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 07 czerwca 2017 r. (sygn. akt V GC 428/17) zawierającego postanowienie o kosztach procesu postanawia 1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzić od pozwanego na rzecz powoda dalszą kwotę 600,00 zł (sześćset) złotych, 2. zasądzić od pozwanego na rzecz powoda kwotę 150,00 zł (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania zażaleniowego Jerzy P. Naworski Zbigniew Krepski Joanna Rusińska

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.067,00 zł tytułem kosztów procesu (k. 116) wskazując że, poza innymi, składają się na nią koszty zastępstwa procesowego w wysokości 1.800,00 zł wynikające z taryfy radcowskiej (k. 132). W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił mu naruszenie § 2 pkt 4 taryfy radcowskiej polegające na zasądzeniu kwoty 1.800,00 zł, zamiast kwoty 2.400,00 zł. Wobec tego wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od pozwanego dalszej kwoty 600,00 zł oraz kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżący poniósł, że pozew o zapłatę 6.172,20 zł w elektronicznym postępowaniu upominawczym wniósł w dniu 25 października 2016 r. (k. 122-122, s. 2). Pozwany nie udzielił odpowiedzi na zażalenie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne. Sąd Rejonowy do ustalenia kosztów zastępstwa prawnego zastosował stawkę minimalną określoną w § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804 ze zm., dalej jako taryfa radcowska) wynoszącą obecnie 1.800,00 zł. Umknęło temu Sądowi jednak to, że stawka ta obowiązuje w sprawach wszczętych po wejściu w życie w dniu 27 października 2016 r. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego taryfę radcowską (Dz.

U. poz.1667, dalej jako nowela). Zgodnie z § 2 noweli, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia podstępowania w danej instancji. Jak trafnie podniósł skarżący pozew w epu został wniesiony w dniu 25 października 2016 r. (k.2, s. 2), a więc przed wejściem w życie noweli. W konsekwencji stosuje się poprzednią stawkę w wysokości 2.400,00 zł (§ 4 pkt 4 taryfy). Skoro powód domagał się zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 k.p.c. i§ 2 pkt 4 taryfy radcowskiej.

Z tego względu należało je zmienić i zasądzić na rzecz powoda dalsze koszty procesu w wysokości 600,00 zł (art. 386 w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.) oraz koszty postępowania zażaleniowego, na które składa się opłata od zażalenia (30,00 zł) i koszty zastępstwa procesowego w wysokości określonej w § 10 ust. 2 pkt 1 taryfy radcowskiej (120,00 zł). Jerzy P. Naworski Zbigniew Krepski Joanna Rusińska (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...)