Legislator Case Law & Legislation
III Ca 337/17 AI generated

III Ca 337/17 · Sąd powszechny

Case Number III Ca 337/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Gliwicach zasądził od pozwanego S. S. na rzecz małoletniej córki N. S. z żądanych alimentów po 500 zł. miesięcznie, alimenty w kwocie po 150 zł. miesięcznie płatne od 23 marca 2016r. do rąk matki W. C., nadał temu rozstrzygnięciu rygor natychmiastowej wykonalności, oddalił powództwo w pozostałej części i orzekł o kosztach procesu. Sąd ustalił, że małoletnia N. urodziła się (...), a w dniu (...) została uznana przez pozwanego. Dwoje starszych dzieci pozwanego ze związku z matką małoletniej powódki znajduje się w pieczy zastępczej.

Legislator headnote

AI generated

art. 233 § 1 k.p.c, art. 386 § 1 k.p.c, art. 385 k.p.c; III Ca 337/17 · Sąd powszechny: Matka dziecka nie pracuje, a z ofert pracy dla sprzątaczek wynika, że proponowane wynagrodzenie oscyluje wokół najniższego wynagrodzenia miesięcznego. Matka N. nie potrafiła określić kosztów utrzymania dziecka ani kosztów mieszkania, w którym wraz z córką mieszka. Ustalając powyższe, powołując regulację art. 133 § 1 i 3 kro i art. 135 § 1 kro uznał Sąd Rejonowy, że pozwany winien partycypować w kosztach utrzymania córki N. do kwoty po 150 zł. miesięcznie, albowiem niewątpliwie małoletnia nie jest jeszcze samodzielna.

Keywords

AI generated
enforcement of child support living expenses adequate earning capacity reduction of maintenance contribution maintenance obligations need-based pension

Cited Legislation

AI generated
art. 233 § 1 k.p.c
W apelacji pozwany zarzucił naruszenie art. 233 § 1 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c
1 sentencji na podstawie art. 386 § 1 k.p.c., a w pozostałej części apelacja jako bezzasadna została oddalona na mocy art.
art. 385 k.p.c
386 § 1 k.p.c., a w pozostałej części apelacja jako bezzasadna została oddalona na mocy art. 385 k.p.c.
AI generated
III RC 30/17
Przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki I.
II K 1517/23
Sygn. akt: II K 1517/23 4074-4 Ds 1146.2023 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 06 maja 2025r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Marek Tyciński Protokolant st. sekr. sądowy Marcin Szymczak w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum - Zachód w Toruniu ------------------------------------------ po rozpoznaniu dnia 06 maja 2025r. sprawy: K. Z. s. K. i S. ur. (...) w T. oskarżonego o to, że: w okresie od dnia 27 października 2022 r. do dnia 4 kwietnia 2023 r. w T. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego wobec córki S. Z., określonego co do wysokości wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 27 października 2022 r. o sygn. akt III RC 17/22 na kwotę 500 zł miesięcznie, przy czym łączna wysokość powstałych w ten sposób zaległości przekroczyła równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, co naraziło pokrzywdzoną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. ORZEKA: I. Uznaje oskarżonego K. Z. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, to jest występku z art. 209 § 1a k.k. i za to na podstawie art. 209 § 1a k.k. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. Zwalnia w całości oskarżonego od uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami poniesionymi od chwili wszczęcia postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1517/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. Z. w okresie od dnia 27 października 2022 r. do dnia 4 kwietnia 2023 r. w T. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego wobec córki S. Z., określonego co do wysokości wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 27 października 2022 r. o sygn. akt III RC 17/22 na kwotę 500 zł miesięcznie, przy czym łączna wysokość powstałych w ten sposób zaległości przekroczyła równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, co naraziło pokrzywdzoną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty K. Z. pozostawał w związku z A. K.. Z tego związku przyszło na świat jedno dziecko – S. Z., urodzona (...). K. Z. nie łożył na utrzymanie córki. Wobec tego A. K. wystąpiła do Sądu Rejonowego w Toruniu o zasądzenie alimentów. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 27 października 2022 roku (sygn. akt III RC 17/22) zasądzono od K. Z. alimenty na rzecz S. Z. w kwocie 500 zł miesięcznie, poczynając od 12 stycznia 2022 roku, płatne z góry do 10-tego dnia każdego miesiąca do rąk matki małoletniej. K. Z. nie płacił zasądzonej kwoty alimentów. Interesował się córką i spotykał się z nią. Nie dawał jej żadnych prezentów. Rodzice K. Z. wręczali wnuczce prezenty, nie przekazywali jednak pieniędzy na jej utrzymanie. Podejmowane czynności egzekucyjne wobec K. Z. nie przyniosły rezultatu, gdyż nie podejmował on żadnej pracy a wzywany do zapłaty alimentów, odmawiał. K. Z. dotychczas był trzykrotnie karany za niepłacenie alimentów. S. Z. utrzymuje matka – A. K.. Od lutego 2025 roku pracuje jako kasjer-sprzedawca i zarabia 4 500 zł netto. Otrzymuje świadczenie wychowawcze 800 plus, aktualnie nie otrzymuje alimentów z Funduszu Alimentacyjnego, bo przekracza dochód. Przed rozpoczęciem pracy A. K. otrzymywała alimenty z Funduszu w kwocie 500 zł oraz świadczenie rodzinne w kwocie 95 zł. W utrzymaniu pomagali jej rodzice. Aktualnie A. K. wraz z córką w dalszym ciągu mieszkają z rodzicami. Dokłada się im do zakupów w kwocie 1000 zł miesięcznie, opłaca przedszkole w kwocie 670 zł miesięcznie, opłaca telefon w kwocie 60 zł, na ubrania przeznacza około 300 zł. Brak dokładania się do utrzymania córki przez K. Z. naraził ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. K. Z. ma 30 lat. Jest kawalerem o wykształceniu zawodowym. Nie pracuje, utrzymuje się z prac dorywczych i z pomocy rodziców. Jest osobą zdrową i zdolną do pracy. Nie leczył się psychiatrycznie. Nie był zarejestrowany w Urzędzie Pracy. Jest ojcem trójki dzieci w wieku 6, 5 i 1 roku. Dotychczas był karany, w tym za przestępstwo niealimentacji. Aktualnie przebywa w zakładzie karnym. odpis skrócony aktu urodzenia zeznania A. K. odpis wyroku zeznania A. K. zawiadomienie karta karna zeznania A. K. wyjaśnienia oskarżonego w zakresie danych osobopoznawczych karta karna 26 99v 5 10-11 1 78-79 99v 43-44 78-79 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu wyjaśnienia oskarżonego zeznania A. K. dowody z dokumentów Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył krótkie wyjaśnienia. Jego wyjaśnienia zasadniczo pozostają wiarygodne, choć jego zachowanie nie znajduje usprawiedliwienia. Oskarżony zadeklarował, że wpłaci zasądzone alimenty, po tym jak otrzyma wynagrodzenie z pracy dorywczej, po czym wyjaśnił, że został oszukany i nie otrzymał pieniędzy. W tym zakresie jego wyjaśnienia pozostają niewiarygodne. Zeznania świadka były wiarygodne i szczere. Znalazły potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Dowody z dokumentów nie były kwestionowane przez żadną ze stron co do ich autentyczności ani wiarygodności. Nie budziły także wątpliwości Sądu, wobec czego były wiarygodnym materiałem dowodowym. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I K. Z. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 209 § 1a kk. Stosownie do treści art. 209 § 1 kk odpowiedzialności karnej podlega ten, kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Zgodnie zaś z treścią art. 209 § 1a jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych podlega surowszej odpowiedzialności karnej. W niniejszej sprawie oskarżony został zobowiązany wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 27 października 2022 roku (sygn. akt III RC 17/22) do łożenia na utrzymanie córki w kwocie 500 zł miesięcznie. Oskarżony nie łożył na utrzymanie córki, zarówno w okresie zarzutu, jak i wcześniej, za co był dotychczas trzykrotnie karany. Wobec tego nie budzi żadnych wątpliwości fakt, że zaległość alimentacyjna stanowi równowartość 3 świadczeń okresowych. Niewątpliwie oskarżony uchylał się od tego obowiązku, gdyż jako młody trzydziestoletni mężczyzna nie podejmował żadnej stałej pracy. Miał świadomość, że ma na utrzymanie trójkę dzieci, a mimo to sam utrzymywał się z prac dorywczych i pomocy rodziców. Oskarżony nie zarejestrował się także w Urzędzie Pracy jako bezrobotny. Co prawda utrzymywał kontakt z córką, ale nie dawał jej żadnego wsparcia finansowego. Oskarżony nie próbował nawet wykazać, że zasądzone świadczenia przekraczają jego możliwości zarobkowe poprzez ubieganie się o zmniejszenie alimentów. Matka małoletniej do lutego 2025 roku również nie pracowała i utrzymywała się głównie z pomocy rodziców. Okoliczności te wskazują, że oskarżony uchylał się od obowiązku alimentacyjnego a zachowanie to wynikało z jego złej woli. Nie bez znaczenia dla oceny postawy oskarżonego pozostawał fakt, że dotychczas był karany za przestępstwo niealimentacji. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na przypisanie mu typu kwalifikowanego przestępstwa z art. 209 kk. Zeznania matki małoletni jednoznacznie wskakują, że gdyby nie pomoc jej rodziców i pomoc ze strony państwa w okresie objętym zarzutem, nie miałaby środków na utrzymanie córki. W tym zakresie należy podkreślić, iż narażenie na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych osoby uprawnionej do świadczeń alimentacyjnych, następuje również wtedy gdy te potrzeby zaspokajane są przez inne niż zobowiązani alimentacyjnie podmioty. Tym samym nie uwalnia od odpowiedzialności oskarżonego realizacja obowiązku alimentacyjnego przez państwo i drugiego z rodziców. W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego było zawinione. Nie wystąpiły przesłanki wpływające na wyłączenie poczytalności. Czyn oskarżonego był społecznie szkodliwy w stopniu umiarkowanym, o czym więcej w sekcji 4 uzasadnienia. ☐ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.4. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.5. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.6. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. Z. I I Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze treść art. 53 kk w brzmieniu sprzed nowelizacji z 1 października 2023 roku. W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego było zawinione w stopniu znacznym. Określając stopień winy Sąd miał na względzie fakt, że oskarżony jest dorosłym mężczyzna, który miał już do czynienia z wymiarem sprawiedliwości i powinien znać reguły obowiązujące w społeczeństwie. Przechodząc do oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu, w ocenie Sądu był on umiarkowany. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze okoliczności przedmiotowo - podmiotowe wskazane w treści art. 115 § 2 kk. Oskarżony popełnił przestępstwo w sposób umyślny w zamiarze bezpośrednim a okres popełnienia czynu wynosił 6 miesięcy. Okolicznością łagodzącą było przyznanie się oskarżonego do popełniania zarzucanego mu czynu i deklaracja poprawy. Okolicznością obciążającą była dotychczasowa karalność oskarżonego, w tym za przestępstwo niealimentacji. Sąd uwzględnił cele w zakresie prewencji indywidualnej oraz ogólnej. Analiza okoliczności sprawy doprowadziła Sąd do przekonania, że jedyną adekwatną reakcją wobec czynu oskarżonego będzie wymierzenie mu kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu jedynie oddziaływanie resocjalizacyjne w warunkach izolacji penitencjarnej może spełnić cele kary w zakresie prewencji indywidualnej.. Kara pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemu w sposób właściwy unaoczni społeczeństwu naganność postępowania oskarżonego oraz nieopłacalność popełniania przestępstw. Ze względu na powyższe Sąd uznał, ze kara 6 miesięcy pozbawienia wolności będzie uzasadniona. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Na podstawie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów procesu, w tym opłaty a wydatkami obciążył Skarb Państwa. Sąd miał na uwadze sytuację finansową oskarżonego oraz fakt, że możliwości zarobkowe oskarżonego w najbliższym czasie będą ograniczone z uwagi na orzeczoną wobec niego karę pozbawienia wolności. 1Podpis
IV RC 734/16
Powód D. K. wniósł o obniżenie alimentów zasądzonych na rzecz pozwanych małoletnich W. K. i G. K. działających przez matkę R. K. z kwoty 500 zł do kwoty 200 zł miesięcznie na rzecz każdego z małoletnich pozwanych. W uzasadnieniu podał, iż nie jest w stanie płacić alimentów w takiej wysokości, z uwagi na fakt, iż obecnie przebywa w zakładzie karnym, a wynagrodzenie które otrzymuje za wykonywaną pracę nie pozwala na uregulowanie w całości zobowiązania alimentacyjnego.(k. 2)
III RC 958/17
domagając się – po sprecyzowaniu stanowiska na rozprawie w dniu 23.04.2018 r.
III RC 114/21
Wyroku z dnia 29.12.2021 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 337/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Tomasz Pawlik Sędzia SO Teresa Kołeczko-Wacławik (spr.) Sędzia SR (del.) Barbara Glenc-Poślednik Protokolant Aldona Kocięcka po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa N. S. przeciwko S. S. o ustalenie ojcostwa i alimenty na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt IV RC 152/16 1. zmienia zaskrżony wyrok w punkcie 1 o tyle, że od dnia 27 grudnia 2016 r. alimenty płatne były do rąk K. i A. M. sprawujących pieczę zastępczą, a od 18 marca 2017 r. do rąk Dyrektora Regionalnej P. Opiekuńczo - Terapeutycznej nr 1 w G.;

2. oddala apelację w pozostałej części;

3. przyznaje adwokatowi E. R. od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Gliwicach) kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu pozwanemu w postępowaniu odwoławczym. SSR (del.) Barbara Glenc-Poślednik SSO Tomasz Pawlik SSO Teresa Kołeczko-Wacławik Sygn. akt III Ca 337/17

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Gliwicach zasądził od pozwanego S. S. na rzecz małoletniej córki N. S. z żądanych alimentów po 500 zł. miesięcznie, alimenty w kwocie po 150 zł. miesięcznie płatne od 23 marca 2016r. do rąk matki W. C., nadał temu rozstrzygnięciu rygor natychmiastowej wykonalności, oddalił powództwo w pozostałej części i orzekł o kosztach procesu. Sąd ustalił, że małoletnia N. urodziła się (...), a w dniu (...) została uznana przez pozwanego. Dwoje starszych dzieci pozwanego ze związku z matką małoletniej powódki znajduje się w pieczy zastępczej.

Pozwany, z zawodu cukiernik z doświadczeniem ślusarza i pracownika budowlanego od 2 grudnia 2015r. jest pozbawiony wolności, między innymi za przestępstwo niealimentacji wobec córki z pierwszego małżeństwa, na którą winien łożyć alimenty po 600 zł. miesięcznie. W chwili pozbawienia wolności pozwany pracował i zarabiał około 1800 zł. netto miesięcznie, a obecnie ze względów zdrowotnych i penitencjarno-ochronnych nie pracuje. Ustalił też Sąd, że są oferty pracy dla pracownika ogólnobudowlanego z wynagrodzeniem do 3000 zł. brutto.

Matka dziecka nie pracuje, a z ofert pracy dla sprzątaczek wynika, że proponowane wynagrodzenie oscyluje wokół najniższego wynagrodzenia miesięcznego. Matka N. nie potrafiła określić kosztów utrzymania dziecka ani kosztów mieszkania, w którym wraz z córką mieszka. Ustalając powyższe, powołując regulację art. 133 § 1 i 3 kro i art. 135 § 1 kro uznał Sąd Rejonowy, że pozwany winien partycypować w kosztach utrzymania córki N. do kwoty po 150 zł. miesięcznie, albowiem niewątpliwie małoletnia nie jest jeszcze samodzielna.

Sąd miał na uwadze, iż ze względu na stan zdrowia pozwany ma obniżoną zdolność do wykonywania pracy, a poza małoletnią powódką ma na utrzymaniu troje starszych dzieci. Przed osadzeniem w Areszcie Śledczym pozwany pracował, zarabiał 1800 zł netto miesięcznie, a pozbawienie wolności jest wynikiem jego umyślnego zachowania. Stąd nie zasługiwało na uwzględnienie żądanie oddalenia powództwa o alimenty. W apelacji pozwany zarzucił naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego i brak jego wszechstronnego rozważenia co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych polegających na uznaniu, że ze względu na stan zdrowia ma obniżoną zdolność do wykonywania pracy, podczas gdy z uwagi na pobyt w jednostce penitencjarnej nie może podjąć żadnego zatrudnienia, uznaniu, że może łożyć na utrzymanie córki po 150 zł miesięcznie, podczas gdy od czasu osadzenia stan jego zdrowia pogorszył się i nie może świadczyć poprzednio wykonywanej pracy, pominięciu faktu, że małoletnia wraz z matką mieszkają z konkubentem matki, który wspomaga ją finansowo i jak oznajmiła mu matka dziecka posiada środki na zaspokojenie potrzeb małoletniej.

Przedstawiając powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa, względnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o przyznanie pełnomocnikowi kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelacja nie jest uzasadniona. Wbrew zarzutom apelacji sąd I instancji prawidłowo ustalił, że pozwany winien łożyć na utrzymanie małoletniej córki N. alimenty po 150 zł. miesięcznie. Poza tym obowiązkiem pozwany w inny sposób nie przyczynia się do jej utrzymania i wychowania, a przyczynianie się konkubenta matki małoletniej do pokrywania jej potrzeb, w żaden sposób nie zwalnia ojca dziecka z obowiązku alimentacyjnego w tak minimalnej wysokości.

Nie wykazał też pozwany, że jego stan zdrowia od czasu osadzenia w jednostce penitencjarnej pogorszył się. Poza zaświadczeniem wystawionym przez Areszt Śledczy w G. z 23 czerwca 2016r. z którego wynika, że pozwany nie jest zatrudniony ze względów zdrowotnych oraz penitencjarno-ochronnych (zaświadczenie k. 28 akt), pozwany nie wykazał żadnym dokumentem, że jego stan zdrowia od czasu gdy pracował i zarabiał 1800 zł, miesięcznie uległ pogorszeniu. Jak zasadnie wskazał Sąd Rejonowy, pozwany na skutek swego nagannego zachowania stał się osobą pozbawioną wolności, stąd nie może oczekiwać, że ta okoliczność, przy uwzględnieniu jego możliwości zarobkowych sprzed aresztowania jest dostateczną dla uznania, że nie jest w stanie realizować obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej powódki.

Ponieważ po wydaniu zaskarżonego wyroku małoletnia N. od dnia 27 grudnia 2016r. przebywała w pieczy zastępczej u K. i A. M. (zapisek urzędowy k. 140, postanowienie Sadu Rejonowego w Gliwicach z 22.12.2016r. sygn. akt IV Nsm 1070/16 k. 141, informacja Centrum Pieczy Zastępczej i (...) w G. z 20.6.2017r. k. 145 i 150), a od 18 marca 2017r. przebywa w (...) P. Opiekuńczo-Terapeutycznej nr 1 w G. ( informacja z k. 140 i 143), zasadnie wskazywał pozwany w piśmie z 4 stycznia 2017r. przesłanym w ślad za apelacją, że brak jest podstaw do zasądzenia alimentów do rąk matki małoletniej, ale tylko od czasu zaistnienia powyższych okoliczności.

W tej więc tylko części, zaskarżony wyrok wymagał zmiany, o której sąd odwoławczy orzekł w pkt. 1 sentencji na podstawie art. 386 § 1 k.p.c., a w pozostałej części apelacja jako bezzasadna została oddalona na mocy art. 385 k.p.c. O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu pozwanemu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie § 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z § 16 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ( Dz.

U. 2015.1801). SSR (del.) Barbara Glenc-Poślednik SSO Tomasz Pawlik SSO Teresa Kołeczko-Wacławik