Legislator Case Law & Legislation
XVII Ka 490/17 AI generated

XVII Ka 490/17 · Sąd powszechny

Case Number XVII Ka 490/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

D. został skazany prawomocnymi wyrokami: Sądu Rejonowego w Kościanie z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt. II K 182/16 oraz Sądu Rejonowego w Lesznie z dnia 5 października 2016 r., sygn. akt. II K 406/16. Wyrokiem łącznym z dnia 24 lutego 2017 r., wydanym w sprawie II K 830/16, Sąd Rejonowy w Lesznie na podstawie art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wobec skazanego J. D. kary pozbawienia wolności, wymierzone w sprawach II K 182/16 i II K 406/16 i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności (punkt 1 wyroku).

Legislator headnote

AI generated

art. 85 § 1 k.k, art. 86 § 1 k.k, art. 577 k.p.k, art. 576 § 1 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 53 k.k; XVII Ka 490/17 · Sąd powszechny: D. został skazany prawomocnymi wyrokami: Sądu Rejonowego w Kościanie z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt. II K 182/16 oraz Sądu Rejonowego w Lesznie z dnia 5 października 2016 r., sygn. akt. II K 406/16. Wyrokiem łącznym z dnia 24 lutego 2017 r., wydanym w sprawie II K 830/16, Sąd Rejonowy w Lesznie na podstawie art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wobec skazanego J. D. kary pozbawienia wolności, wymierzone w sprawach II K 182/16 i II K 406/16 i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności (punkt 1 wyroku).

Keywords

AI generated
joinder of proceedings dual criminality double burden amendment of the claim concurrence of criminal offenses disciplinary sanction against attorney

Cited Legislation

AI generated
art. 85 § 1 k.k
Wyrokiem łącznym z dnia 24 lutego 2017 r., wydanym w sprawie II K 830/16, Sąd Rejonowy w Lesznie na podstawie art. 85 § 1 k.k.
art. 86 § 1 k.k
Zgodnie z art. 86 § 1 k.k., kara łączna pozbawienia wolności mogła zostać wymierzona w realiach niniejszej sprawy w przedziale od 10 miesięcy pozbawienia wolności (najwyższa z wymierzonych kar) do 15 miesięcy (suma wymierzonych kar).
art. 577 k.p.k
Na podstawie art. 577 k.p.k.
art. 576 § 1 k.p.k
Sąd I instancji na poczet orzeczonej w punkcie 1 kary zaliczył skazanemu okres zatrzymania w sprawie II K 406/16 (punkt 2 wyroku), pozostawiając na podstawie art. 576 § 1 k.p.k.
art. 438 pkt 4 k.p.k
Apelujący zarzucił wyrokowi Sądu Rejonowego na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k.
art. 53 k.k
mamy do czynienia, gdy przy orzekaniu kar jednostkowych lub kary łącznej nienależycie uwzględniono zawarte w Kodeksie karnym dyrektywy jej wymiaru (art. 53 k.k.).
art. 64 § 1 k.k
określonej w art. 64 § 1 k.k.
art. 624 § 1 k.p.k
Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k.
AI generated
II K 2/22
Formularz UWŁ Sygnatura akt II K 2/22 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić część 3–8 formularza 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1. Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1. Sąd Rejonowy w Szczytnie 03.08.2020r. II K 592/19 2. 3.
II Ka 602/16
Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku z dnia 16 czerwca 2011r.
II K 444/20
Sygn. akt II K 444/20 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lutego 2021 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: 1.Przewodniczący – SSR Tomasz Zieliński Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.– Janusza Wałach po rozpoznaniu w dniu 09 lutego 2021 roku sprawy K. M. urodz. (...) w W. syna R. i E. zd. M. skazanego: I. Prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 15.07.2004 r. w sprawie sygn. akt IIK 157/04, na mocy którego łącząc kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami: a) SR w Giżycku z dnia 29.12.2003 r. w sprawie IIK 301/03 za przestępstwo z art. 278§3 kk popełnione w styczniu 2003 r. w wymiarze 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat 3; b) SR w Giżycku z dnia 01.03.2004 r. w sprawie IIK 198/03 za przestępstwo z art. 278§1 kk popełnione w dniu 09.11.2002 r. w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33§2 i 3 kk grzywnę w wysokości 20 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 10 zł, za przestępstwo z art. 13§1 kk w zw. z art. 279§1 kk popełnione w okresie od 10 do 13.10.2002 r. w wymiarze roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33§2 i 3 kk grzywnę w wysokości 20 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 10 zł, Łącząc tak orzeczone kary jednostkowe wymierzono karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 30 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 10 zł oraz wykonanie tak orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 3 lat. c) SR w Giżycku z dnia 05.04.2004 r. w sprawie IIK 201/03 za przestępstwo z art. 288§1 kk w zw. z art. 12 kk popełnione w okresie od 15.10 do 06.11.2002 r. w wymiarze 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat 4, a nadto na podstawie art. 71§1 kk orzeczono grzywnę w wysokości 150 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 20 zł, na poczet której zaliczono okres tymczasowego aresztowania od dnia 05.02.2003 r. do dnia 20.04.2003 r. i uznano grzywnę za uiszczoną w całości, a nadto okres tymczasowego aresztowania od dnia 21.04.2003 r. do dnia 15.05.2003 r. zaliczono na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności; d) SR w Giżycku z dnia 22.04.2004 r. w sprawie IIK 500/03 za przestępstwo z art. 13§1 kk w zw. z art. 278§1 kk popełnione w dniu 13.09.2003 r. w wymiarze roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat 4. wymierzono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 89§1, 2 i 3 kk, art. 90§1 kk w zw. z art. 69§1 i 2 kk warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 5 lat oraz na podstawie art. 82§2 kk w zw. z art. 71§1 kk i art. 33§3 kk orzeczono grzywnę w wysokości 150 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 20 zł, na poczet której w oparciu o art. 577 kpk w zw. z art. 63§1 kk zaliczono okres tymczasowego aresztowania w sprawie IIK 201/03 od dnia 05.02 do 20.04.2003 r. uznając grzywnę za uiszczoną w całości zaś okres tymczasowego aresztowania od dnia 21.04. do dnia15.05.2003 r. zaliczono na poczet orzeczonej kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności. Postanowieniem SR w Giżycku z dnia 11.01.2007 r. w sprawie sygn. akt IIKo 997/06 na podstawie art. 75§1 kk zarządzono wykonanie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej powyższym wyrokiem, którą odbył w całości w okresie od dnia 24.03.2007 r. do dnia 15.12.2008 r. II. Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 16.02.2005 r. w sprawie sygn. akt IIK 412/04 za przestępstwo z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 24.04.1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w okresie od listopada 2003 r. do stycznia 2004 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat 3. Postanowieniem SR w Giżycku z dnia 21.12.2006 r. w sprawie sygn. akt IIKo 1029/06 zarządzono wykonanie kary 8 miesięcy pozbawiania wolności orzeczonej powyższym wyrokiem, którą odbył w okresie od dnia 15.12.2008 r. do dnia 15.08.2009 r. III. Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 18.10.2006 r. w sprawie sygn. akt IIK 336/06 za przestępstwo z art. 280§1 kk w zb. z art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1 kk w zw. z art. 11§2 kk popełnione w dniu 21.07.2006 r. na podstawie art. 280§1 kk w zw. z art. 11§3 kk na karę 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres tymczasowego aresztowania od dnia 24.07.2006 r. do dnia 18.10.2006 r. Karę powyższą odbył w okresie od dnia 15.08.2009 r. do dnia 26.05.2011 r. i w okresie od dnia 27.02.2020 r. do dnia 18.12.2020 r. IV. Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 17.04.2012 r. w sprawie sygn. akt IIK 123/12 za przestępstwo z art. 226§1 kk w zw. z art. 57a§1 kk popełnione w dniu 05.02.2012 r. na karę 7 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym oraz powstrzymania się od nadużywania alkoholu. Postanowieniem SR w Giżycku z dnia 11.02.2013 r. w sprawie sygn. akt IIKo 2/13 zmienionym postanowieniem SR w Giżycku z dnia 30.06.2015 r. zarządzono wykonanie 37 dni zastępczej kary pozbawienia wolności. Karę powyższą odbył w całości w okresie od dnia 18.12.2020 r. do dnia 25.01.2021 r. V. Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 27.09.2012 r. w sprawie sygn. akt IIK 252/12 za przestępstwo z art. 288§1 kk w zw. z art. 64§1 kk popełnione w dniu 18.02.2012 r. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. VI. Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 21.11.2017 r. w sprawie sygn. akt IIK 239/15 za przestępstwo z art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1 kk popełnione w dniu 26.08.2012 r. na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeka 1. Na podstawie art. 568a§1 pkt 2 kpk, art. 569§1 kpk, art. 81 ust 1 ustawy z dnia 19.06.2020r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 ( Dz. U z 23.06.2020r. poz. 1086) w zw. z art. 85§1 i 2 kk, art. 85a kk, art. 86§1 kk łączy kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w pkt V (w sprawie IIK 252/12) i w pkt VI (w sprawie IIK 239/15) i wymierza skazanemu K. M. karę łączną 1 (jeden) rok i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Na podstawie art. 577 kpk na poczet orzeczonej w pkt 1 powyższego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu okres kary dotychczas odbytej w sprawie IIK 250/12 od dnia 25.01.2021 r. 3. Na podstawie art. 572 kpk postępowanie odnośnie wyroków opisanych w pkt I, II, III i IV umarza z uwagi na brak warunków do wydania wyroku łącznego. 4. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. T. S. tytułem wynagrodzenia za obronę skazanego wykonywaną z urzędu kwotę 120,00 zł powiększoną o kwotę 27,60 zł stanowiącą 23% podatek VAT tj. łącznie kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) zł. 5. Kosztami postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UWŁ Sygnatura akt II K 444/20 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1.1.1. 1. Sąd Rejonowy w Giżycku 2. Sąd Rejonowy w Giżycku 3. Sąd Rejonowy w Giżycku 4. Sąd Rejonowy w Giżycku 5. Sąd Rejonowy w Giżycku 6. Sąd Rejonowy w Giżycku 15.07.2004 r. 16.02.2005 r. 18.10.2006 r. 17.04.2012 r. 27.09.2012 r. 21.11.2017 r. IIK 157/04 IIK 412/04 IIK 333/06 IIK 123/12 IIK 252/12 IIK 239/15 0.1.Inne fakty 0.0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.1.1. VII. Prawomocny wyrok łączny Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 15.07.2004 r. w sprawie sygn. akt IIK 157/04, na mocy którego łącząc kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami: e) SR w Giżycku z dnia 29.12.2003 r. w sprawie IIK 301/03 za przestępstwo z art. 278§3 kk popełnione w styczniu 2003 r. w wymiarze 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat 3; f) SR w Giżycku z dnia 01.03.2004 r. w sprawie IIK 198/03 za przestępstwo z art. 278§1 kk popełnione w dniu 09.11.2002 r. w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33§2 i 3 kk grzywnę w wysokości 20 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 10 zł, za przestępstwo z art. 13§1 kk w zw. z art. 279§1 kk popełnione w okresie od 10 do 13.10.2002 r. w wymiarze roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33§2 i 3 kk grzywnę w wysokości 20 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 10 zł, Łącząc tak orzeczone kary jednostkowe wymierzono karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 30 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 10 zł oraz wykonanie tak orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 3 lat. g) SR w Giżycku z dnia 05.04.2004 r. w sprawie IIK 201/03 za przestępstwo z art. 288§1 kk w zw. z art. 12 kk popełnione w okresie od 15.10 do 06.11.2002 r. w wymiarze 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat 4, a nadto na podstawie art. 71§1 kk orzeczono grzywnę w wysokości 150 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 20 zł, na poczet której zaliczono okres tymczasowego aresztowania od dnia 05.02.2003 r. do dnia 20.04.2003 r. i uznano grzywnę za uiszczoną w całości, a nadto okres tymczasowego aresztowania od dnia 21.04.2003 r. do dnia 15.05.2003 r. zaliczono na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności; h) SR w Giżycku z dnia 22.04.2004 r. w sprawie IIK 500/03 za przestępstwo z art. 13§1 kk w zw. z art. 278§1 kk popełnione w dniu 13.09.2003 r. w wymiarze roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat 4. wymierzono K. M. karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 89§1, 2 i 3 kk, art. 90§1 kk w zw. z art. 69§1 i 2 kk warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 5 lat oraz na podstawie art. 82§2 kk w zw. z art. 71§1 kk i art. 33§3 kk orzeczono grzywnę w wysokości 150 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna równa się kwocie 20 zł, na poczet której w oparciu o art. 577 kpk w zw. z art. 63§1 kk zaliczono okres tymczasowego aresztowania w sprawie IIK 201/03 od dnia 05.02 do 20.04.2003 r. uznając grzywnę za uiszczoną w całości zaś okres tymczasowego aresztowania od dnia 21.04. do dnia15.05.2003 r. zaliczono na poczet orzeczonej kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności. VIII. Prawomocne postanowienie SR w Giżycku z dnia 11.01.2007 r. w sprawie IIKo 997/06 na mocy, którego zarządzono wykonanie wobec K. M. kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem łącznym SR w Giżycku z dnia 15.07.2004 r. w sprawie IIK 157/04 z warunkowym zawieszeniem jej wykonania tytułem próby na okres lat 5 oraz odbycie powyższej kary w całości w okresie od 24.03.2007 r. do 15.12.2008 r. IX. Prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 16.02.2005 r. w sprawie sygn. akt IIK 412/04, na mocy którego za przestępstwo z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 24.04.1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w okresie od listopada 2003 r. do stycznia 2004 r. K. M. skazany został na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono tytułem próby na okres lat 3. X. Prawomocne postanowienie SR w Giżycku z dnia 21.12.2006 r. w sprawie sygn. akt IIKo 1029/06 na mocy którego zarządzono wykonanie kary 8 miesięcy pozbawiania wolności orzeczonej wyrokiem SR w Giżycku z dnia 16.02.2005 r. w sprawie IIK 412/04, którą K. M. odbył w okresie od dnia 15.12.2008 r. do dnia 15.08.2009 r. XI. Prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 18.10.2006 r. w sprawie sygn. akt IIK 333/06, na mocy którego za przestępstwo z art. 280§1 kk w zb. z art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1 kk w zw. z art. 11§2 kk popełnione w dniu 21.07.2006 r. na podstawie art. 280§1 kk w zw. z art. 11§3 kk K. M. skazany został na karę 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres tymczasowego aresztowania od dnia 24.07.2006 r. do dnia 18.10.2006 r. XII. Odbycie kary 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności w okresie od dnia 15.08.2009 r. do dnia 26.05.2011 r. i w okresie od dnia 27.02.2020 r. do dnia 18.12.2020 r. XIII. Prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 17.04.2012 r. w sprawie sygn. akt IIK 123/12, na mocy którego za przestępstwo z art. 226§1 kk w zw. z art. 57a§1 kk popełnione w dniu 05.02.2012 r. K. M. skazany został na karę 7 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym oraz powstrzymania się od nadużywania alkoholu. XIV. Prawomocne postanowienie SR w Giżycku z dnia 11.02.2013 r. w sprawie sygn. akt IIKo 2/13 zmienione postanowieniem SR w Giżycku z dnia 30.06.2015 r. na mocy którego zarządzono K. M. wykonanie 37 dni zastępczej kary pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od dnia 18.12.2020 r. do dnia 25.01.2021 r. XV. Prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 27.09.2012 r. w sprawie sygn. akt IIK 252/12, na mocy którego za przestępstwo z art. 288§1 kk w zw. z art. 64§1 kk popełnione w dniu 18.02.2012 r. K. M. skazany został na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. XVI. Początek odbywania kary 5 miesięcy pozbawienia wolności w sprawie IIK 252/12 od dnia 25.01.2021 r. – koniec kary 24.06.2021 r. XVII. Prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 21.11.2017 r. w sprawie sygn. akt IIK 239/15 na mocy którego za przestępstwo z art. 157§1 kk w zw. z art. 64§1 kk popełnione w dniu 26.08.2012 r. K. M. skazany został na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. XVIII. Początek odbywania kary 5 miesięcy pozbawienia wolności w sprawie IIK 239/15 od dnia 24.06.2021 r. – koniec kary 22.10.2022 r. Wyrok w sprawie IIK 157/04 Odpis wyroku w sprawie IIK 157/04 Postanowienie w sprawie IIKo 997/06 Odpis postanowienia w sprawie IIKo 997/06 Obliczenie kary Odpis obliczenia kary Wyrok w sprawie IIK 412/04 Odpis wyroku w sprawie IIK 412/04 Postanowienie w sprawie IIKo 1029/06 Odpis postanowienia w sprawie IIKo 1029/06 Obliczenie kary Odpis obliczenia kary Wyrok w sprawie IIK 333/06 Odpis wyroku w sprawie IIK 333/06 Obliczenia kary w sprawie IIK 333/06 Odpisy obliczeń kary w sprawie IIK 333/06 Zawiadomienie o zwolnieniu ze sprawy Odpis postanowienia SO w Olsztynie III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w sprawie IIIKow 4634/12/owz Odpis zawiadomienia o zwolnieniu ze sprawy Odpis postanowienia o odwołaniu warunkowego przedterminowego zwolnienia w sprawie IIIKow 4634/12/owz Wyrok w sprawie IIK 123/12 Odpis wyroku w sprawie IIK 123/12 Postanowienia w sprawie IIKo 2/13 Postanowienie w sprawie IIKo 187/20 Odpisy postanowień w sprawie IIKo 2/13 Odpis postanowienia w sprawie IIKo 187/20 Wyrok w sprawie IIK 252/12 Odpis wyroku w sprawie IIK 252/12 Opinia o skazanym wraz z informacją o pobytach i orzeczeniach Wyrok w sprawie IIK 239/15 Odpis wyroku w sprawie IIK 239/15 Postanowienie w sprawie IIK 239/15 o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej Odpis postanowienia Opinia o skazanym wraz z informacją o pobytach i orzeczeniach Akta sprawy IIK 157/04 k. 13-15 k. 43-45 Akta sprawy IIK 157/04 k. 18 k. 99 Akta sprawy IIK 157/04 k. 74 k. 46 Akta sprawy IIK 412/04 k. 65 k. 40-41 k. 74 k. 100 Akta sprawy IIK 412/04 k. 100 k. 42 Akta sprawy IIK 333/06 k. 144 k. 37-38 Akta sprawy IIK 333/06 k. 179, k. 183 i k. 269 k. 39, k. 92 i k. 93 Akta sprawy IIK 333/06 k. 186 Akta sprawy IIK 333/06 k. 189 k. 94 k. 95 Akta sprawy IIK 123/12 k. 51 k. 34-35 Akta Wo 89/12 dołączone do sprawy IIK 123/12 Akta sprawy IIK 123/12 k. 89 k. 96 i k. 97 k. 98 Akta sprawy IIK 252/12 k. 99 k. 47-48 k. 80-82 Akta sprawy IIK 239/15 k. 226 k. 32 Akta sprawy IIK 239/15 k. 252 k. 32a k. 80-82 0.0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.2.1. ------------------ ----------- ------------- 1.Ocena Dowodów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Ad. I Ad. II Ad. III Ad. IV Ad. V Ad. VI Ad. VII Ad. VIII Ad. IX Ad. X Ad. XI Ad. XII Wyrok łączny w spawie IIK 157/14 Postanowienie w sprawie IIKo 997/06 Obliczenie kary Wyrok w sprawie IIK 412/04 Postanowienie w sprawie IIKo 129/06 Obliczenie kary Wyrok w sprawie IIK 333/06 Obliczenia kary w sprawie IIK 333/06, zawiadomienie o zwolnieniu ze sprawy Odpis postanowienia w sprawie IIIKow 4634/12/owz Wyrok w sprawie IIK 123/12 Postanowienia w sprawie IIKo 2/13, postanowienie w sprawie IIKo 187/20 Wyrok w sprawie IIK 252/12 Opinia o skazanym wraz z informacją o pobytach i orzeczeniach Wyrok w sprawie IIK 239/15 Postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w sprawie IIK 239/15 Opinia o skazanym wraz z informacją o pobytach i orzeczeniach Zgodnie z art. 8§2 kpk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek prawny są wiążące. Jest to orzeczenie prawomocne i faktu tego oraz jego rozstrzygnięcia nie kwestionowano. Stanowi dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budzi wątpliwości, gdyż przysługuje mu walor zaufania publicznego. Zgodnie z art. 8§2 kpk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek prawny są wiążące. Jest to orzeczenie prawomocne i faktu tego oraz jego rozstrzygnięcia nie kwestionowano. Stanowi dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budzi wątpliwości, gdyż przysługuje mu walor zaufania publicznego. Zgodnie z art. 8§2 kpk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek prawny są wiążące. Stanowią dokument urzędowe, których wiarygodność nie budzi wątpliwości, gdyż przysługuje im walor zaufania publicznego. Jest to orzeczenie prawomocne i faktu tego oraz jego rozstrzygnięcia nie kwestionowano. Zgodnie z art. 8§2 kpk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek prawny są wiążące. Jest to orzeczenie prawomocne i faktu tego oraz jego rozstrzygnięcia nie kwestionowano. Zgodnie z art. 8§2 kpk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek prawny są wiążące. Stanowi dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budzi wątpliwości, gdyż przysługuje mu walor zaufania publicznego. Zgodnie z art. 8§2 kpk prawomocne rozstrzygnięcie sądu kształtujące prawa lub stosunek prawny są wiążące. Jest to orzeczenie prawomocne i faktu tego oraz jego rozstrzygnięcia nie kwestionowano. Stanowi dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budzi wątpliwości, gdyż przysługuje mu walor zaufania publicznego. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------------- -------------- -------------- 1.PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 3.1.1. 1. SR w Giżycku 17.09.2012 r. IIK 252/12 2. SR w Giżycku 21.11.2017 r. IIK 239/15 Kara 5 miesięcy pozbawienia wolności. Kara 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Na wstępie podnieść należy, że w dniu 01.07.2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 20.02.2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r. poz. 396), która wprowadziła istotne zmiany rozdziału IX Kodeksu karnego zatytułowanego „Zbieg przestępstw oraz łączenie kar i środków karnych” w zakresie ustawowego modelu instytucji kary łącznej. Przepisów tego rozdziału jak wynika z art. 19 ust. 1 powyższej ustawy w brzemieniu przez nią nadanym nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie tejże ustawy tj. przed dniem 01.07.2015r. chyba, że zachodzi potrzebna orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia jej w życie. Z dokonanych ustaleń wynika, że opisanymi wyżej wyrokami orzeczono prawomocnie karę także po dniu 01.07.2015r., a mianowicie w sprawie IIK 239/15 i że zachodzi stąd potrzeba orzeczenia wobec K. M. kary łącznej w związku z jego prawomocnym skazaniem po tym dniu. W zaistniałej sytuacji w sprawie powyższej sąd stosował przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20.02.2015 r. W dniu 24.06.2020 r. weszła także w życie ustawa z dnia 19.06.2020 r., która również wprowadziła istotne zmiany w rozdziale IX Kodeksu karego. Z przepisu art. 81 ust. 1 tejże ustawy wynika, iż przepisy rozdziału IX ustawy – Kodeks karny, w brzemieniu dotychczasowym stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tj. przed dniem 24.06.2020 r. Zgodnie z brzmieniem przepisów rozdziału IX Kodeksu karnego obowiązujących po dniu 01.07.2015 r. do dnia 23.06.2020 r., aby zaistniały przesłanki do orzeczenia kary łącznej w wyroku łącznym, muszą być spełnione zarówno warunki procesowe jak i materialnokarne. Podstawowym warunkiem procesowym wynikającym z art. 569§1kpk jest wymaganie prawomocności skazań podlegających łączeniu. Warunki materialnokarne do orzeczenia kary łącznej w wyroku łącznym określone są natomiast w art. 85-91 kk. Przepis art. 85§1kk nie określa podstaw wymiaru kary łącznej, przewidując jedynie warunek tożsamości rodzajowej kar wymierzonych za przypisane temu samemu sprawcy przestępstwa oraz alternatywny warunek różnorodności rodzajowej wymierzonych kar, wobec których ustawodawca wskazuje, iż podlegają one łączeniu. Natomiast art. 85§2kk odnosi się do podstaw wymiaru kary łącznej. Z przepisu tego wynika, że nie mogą stanowić podstawy wymiaru kary łącznej kara lub kary jednostkowe niepodlegające wykonaniu oraz kara lub kary łączne niepodlegające wykonaniu. Określona w ten sposób negatywna przesłanka wymiaru kary łącznej przesądza o tym, że nie orzeka się kary łącznej na podstawie kary lub kar jednostkowych bądź też kary lub kar łącznych spełniających przesłanki określone w art. 85§1kk, jeżeli nie podlegają one wykonaniu. Kolejna negatywna przesłanka została określona w dodanym do art. 85kk §3, zgodnie z którym jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu. Przesłanka ta aktualizuje się zatem wówczas, gdy sprawca popełnia kolejne przestępstwo, za które orzeczona zostaje kara spełniająca warunki wymiaru kary łącznej, po rozpoczęciu oraz przed zakończeniem wykonywania innej kary jednostkowej wymierzonej sprawcy wcześniej lub kary łącznej. Tak, więc dla zaistnienia tej przesłanki negatywnej znaczenie ma sposób określenia momentu „rozpoczęcia” wykonywania kary oraz moment „zakończenia” jej wykonywania. W przypadku kary pozbawienia wolności rozpoczęcie jej wykonania następuje z chwilą przystąpienia do wykonania tej kary, zaś zakończenie z momentem wykonania tej kary. W sprawie niniejszej stwierdzić należy, iż przywołane wyżej wyroki są prawomocne, a więc spełniony jest warunek określony w art. 569§1kpk. Wyroki te spełniają również przesłanki materialnokarne, gdyż orzeczone nimi kary pozbawienia wolności podlegają wykonaniu w całości lub w części i są karami tego samego rodzaju (dowód: opinia o skazanym k. 80-81, informacja o pobytach i orzeczeniach k. 82). 1.WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Zgodnie z art. 86§1kk dolną granicę kary łącznej wyznacza najwyższa z kar wymierzonych jednostkowo, co odpowiada systemowi absorpcji, zaś górną granicę tworzy suma wymierzonych kar jednostkowych, co odpowiada systemowi kumulacji oraz górna granica tego rodzaju kary przewidziana w tym przepisie. Stosownie zaś do art. 85a kk Sąd orzekając karę łączną bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Zarówno w orzecznictwie jak i w literaturze prawniczej zgodnie podkreśla się, że przepisy określające zasady orzekania kary łącznej nie mają kategorycznej wymowy w kwestii nakazu kierowania się wyłącznie dyrektywą pełnej absorpcji w odniesieniu do każdego skazanego, nie ma również żadnych podstaw do twierdzenia, że wyrok łączny powinien zawsze powodować poprawę sytuacji skazanego. Niezależnie od możliwości zastosowania przy wymiarze kary łącznej zasady pełnej absorpcji, jak i zasady pełnej kumulacji, oparcie wymiaru kary na zasadzie absorpcji lub kumulacji traktować należy, jako rozwiązanie skrajne, stosowane wyjątkowo i wymagające szczególnego uzasadnienia. Na ogół nie ma powodu, by orzekać karę łączną w dolnych granicach tj. w wysokości najsurowszej ze zbiegających się kar. Popełnienie więcej niż jednego przestępstwa powinno również raczej skłaniać do odstąpienia od absorpcji kar, niż za nią przemawiać. Wymierzenie takiej kary prowadziłoby do premiowania sprawcy popełniającego nie jedno, a więcej przestępstw, zatem prowadziłoby do praktycznej bezkarności innych zachowań zabronionych. Jak wskazano wyżej, całkowitą zasadę absorpcji stosować należy wyjątkowo albo wtedy, gdy wszystkie czyny wykazują bardzo bliską więź podmiotową i przedmiotową, albo orzeczone za niektóre czyny kary są tak minimalne, że w żadnym stopniu nie mogłyby rzutować na karę łączną, albo też istnieją jakieś szczególne okoliczności dotyczące osoby skazanego. Uzupełnieniem powyższego przepisu jest norma zawarta w art. 88 kk zgodnie z którą jeżeli najsurowszą karą orzeczoną za jedno ze zbiegających się przestępstw jest kara dożywotniego pozbawiania wolności, orzeka się tę karę jako karę łączną (zob. wyrok SA w Lublinie z dnia 16.03.2010r., II AKa 57/10, LEX nr 583690; wyrok SA w Lublinie z dnia 25.03.2010r., II AKa 59/10, LEX nr 658856; wyrok SA w Katowicach z dnia 20.05.2008r., II AKa 129/08, Biul.SAKa 2008/3/8; wyrok SN z dnia 19.03.2008 r., IV KK 45/08; wyrok SA w Łodzi z dnia 27.11. 2008r., II AKa 198/08; wyrok SA w Łodzi z dnia 18.11.2008r., II AKa 178/08; por. A. Marek, Komentarz, Kodeks karny , Warszawa 2004, s. 293). Wymierzając w sprawie niniejszej skazanemu - na skutek połączenia na podstawie art. 86§1 kk kar pozbawienia wolności orzeczonych wyżej opisanymi wyrokami - karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności Sąd kierował się częściowo zasadą absorpcji (najsurowsza kara jednostkowa została wymierzona w wysokości 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności), a częściowo zasadą kumulacji (suma kar jednostkowych to 1 rok i 9 miesięcy pozbawienia wolności). Stosując przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności jednocześnie zasadę absorpcji i kumulacji, Sąd uwzględnił stopień zawinienia skazanego – przestępstw tych dopuścił się z winy umyślnej - wagę tych czynów, a także znaczny stopień ich społecznej szkodliwości. Równocześnie, w ocenie Sądu, w sprawie powyższej nie zachodzą żadne szczególne względy, które uzasadniałyby zastosowanie zasady pełnej absorpcji w odniesieniu do orzeczonych kar jednostkowych. Poza tym na niekorzyść skazanego ewidentnie przemawia jego dotychczasowa wielokrotna karalność. Skazany dopuścił się bowiem wielu przestępstw, co niewątpliwie świadczy o daleko posuniętym procesie jego demoralizacji i konieczności resocjalizacji w drodze kary izolacyjnej (karta karna - k. 50-52). Fakt dokonania wielu przestępstw o czym mowa wyżej nie może z kolei być dla skazanego swoistą premią, która spowodowałaby, że w wyniku pochłonięcia zgodnie z zasadą absorpcji kary za przestępstwo, za które został skazany wyrokiem w sprawie II K 252/12, nie poniósłby kary. Przeciwko takiemu rozstrzygnięciu przemawiają względy sprawiedliwości społecznej oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jako okoliczność przemawiającą na korzyść K. M. Sąd wziął pod uwagę stosunkowo dobrą opinię o nim z zakładu karnego oraz w związku z podjętą nauką, które dowodzą, że dotychczas przeprowadzony wobec niego proces resocjalizacji w warunkach izolacyjnych przebiega w sposób prawidłowy i daje podstawy do pozytywnej prognozy na przyszłość (opinia o skazanym k. 80-81, informacja wychowawcy klasy o wynikach w nauce k. 91). Reasumując, Sąd doszedł do przekonania, że zastosowanie zasady mieszanej tj. częściowej absorpcji i częściowej kumulacji, jest w pełni uzasadnione, a wymierzona kara łączna spełnia cele w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej. 1.Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego ------------------- 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 3 Na podstawie art. 577 kpk sąd na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okres kary dotychczas odbytej w sprawie II K 252/12 (omyłkowo wskazano IIK 250/12) od dnia 25.01.2021 r. Na podstawie art. 572 kpk postępowanie odnośnie wyroków opisanych w pkt I, II, III i IV umorzono z uwagi na brak warunków do wydania wyroku łącznego, gdyż zachodziła przesłanka negatywna określona w art. 85§2 kk albowiem kary orzeczone powyższymi wyrokami zostały wykonane. W wyniku przeoczenia sąd w wyroku nie zawarł stwierdzenia o tym, iż zgodnie z art. 576§1 kpk połączone wyroku w zakresie nie objętym wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4 5 O wynagrodzeniu należnym obrońcy ustanowionemu z urzędu adw. T. S. orzeczono na podstawie art. 618§1 pkt 11 kpk w zw. z §17 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) Kosztami postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego obciążono Skarb Państwa na podstawie art. 624§1 kpk w zw. z art. 17 ust 1 i 2 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych z uwagi na odbywanie przez oskarżonego kary pozbawienia wolności i związane z tym ograniczone możliwości zarobkowe. 1.PODPIS
IX Ka 210/14
Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 3 września 2004 r.
IV Kz 73/19
Sąd Rejonowy w Legnicy postanowieniem z dnia 7 lutego 2019 roku w sprawie o sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt XVII Ka 490/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w XVII Wydziale Karnym – Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Jerzy Andrzejewski Sędziowie: SSO Anna Judejko /spr./ SSO Małgorzata Susmaga Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Popławska przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lesznie Michała Smętkowskiego po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2017 r. sprawy skazanego J. D. o wyrok łączny na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Lesznie z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie sygn. akt II K 830/16 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy skazanego adw. B. Ł. łączną kwotę: 238,52 zł (w tym VAT) tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu skazanego przed Sądem drugiej instancji oraz tytułem zwrotu kosztów dojazdu;

3. zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze. Małgorzata Susmaga Jerzy Andrzejewski Anna Judejko

UZASADNIENIE

J. D. został skazany prawomocnymi wyrokami: Sądu Rejonowego w Kościanie z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt. II K 182/16 oraz Sądu Rejonowego w Lesznie z dnia 5 października 2016 r., sygn. akt. II K 406/16. Wyrokiem łącznym z dnia 24 lutego 2017 r., wydanym w sprawie II K 830/16, Sąd Rejonowy w Lesznie na podstawie art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wobec skazanego J. D. kary pozbawienia wolności, wymierzone w sprawach II K 182/16 i II K 406/16 i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności (punkt 1 wyroku).

Na podstawie art. 577 k.p.k. Sąd I instancji na poczet orzeczonej w punkcie 1 kary zaliczył skazanemu okres zatrzymania w sprawie II K 406/16 (punkt 2 wyroku), pozostawiając na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. w pozostałym zakresie orzeczenia wchodzące w skład wyroku łącznego do odrębnego wykonania (punkt 3 wyroku). W kolejnych rozstrzygnięciach Sąd Rejonowy orzekł o należnych obrońcy kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, zwalniając jednocześnie skazanego od obowiązku uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych (k. 44 – 45).

Przedmiotowy wyrok łączny zaskarżył obrońca J. D. w części dotyczącej wymierzonej skazanemu kary łącznej w wymiarze jednego roku pozbawienia wolności. Apelujący zarzucił wyrokowi Sądu Rejonowego na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k. rażącą niewspółmierność wymierzonej skazanemu w punkcie 1 kary, która miała polegać na wymierzeniu kary zbyt wysokiej. Formułując powyższy zarzut apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez obniżenie wymierzonej skazanemu kary łącznej do 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu apelacyjnym (k. 58 - 59).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie. Z rażącą niewspółmiernością w rozumieniu art. 438 pkt 4 k.p.k. mamy do czynienia, gdy przy orzekaniu kar jednostkowych lub kary łącznej nienależycie uwzględniono zawarte w Kodeksie karnym dyrektywy jej wymiaru (art. 53 k.k.). O karze rażąco niewspółmiernej można przy tym mówić tylko wówczas, gdy wymiar ten pozostaje w rażącej dysproporcji w stosunku do kary, jaką zazwyczaj wymierza się za dany czyn, przy uwzględnieniu wspomnianych dyrektyw jej wymiaru. Jest przy tym oczywiste, że stosowanie tych dyrektyw musi uwzględniać specyfikę orzekania o karze łącznej (por. wyr.

Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II AKa 61/14). Nie może więc chodzić tutaj o zwykłą nieproporcjonalność, lecz o nieproporcjonalność zasadniczą, której poziomu w żaden sposób nie da się zaakceptować (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 1974r., sygn. akt V KRN 60/74). Kara łączna orzeczona przez Sąd Rejonowy w Lesznie nie jest, jak sugeruje skarżący, sankcją niewspółmiernie surową. Trafnie wskazał Sąd I instancji, że skazany jako osoba wielokrotnie karana, a więc niedostosowana do obowiązujących norm społecznych i prawnych, nie zasługuje na to, aby za jedno z popełnionych przestępstw w ogóle nie ponieść kary, a do tego sprowadzałoby się zastosowanie zasady pełnej absorpcji przy wydawaniu wyroku łącznego.

Apelujący zdaje się w ogóle nie dostrzegać okoliczności, iż popełnione przez skazanego przestępstwa w sprawach podlegających łączeniu zostały popełnione w warunkach recydywy zwykłej, tj. określonej w art. 64 § 1 k.k. Nadto, jak wynika z opinii z zakładu karnego, zachowanie J. D. w warunkach izolacji zostało ocenione jako negatywne. Powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że skazany nie zasługuje na łagodne potraktowanie, a premiowanie jego nagannej postawy byłoby niezrozumiałe dla społeczeństwa. Nie jest zadaniem wyroku łącznego polepszenie sytuacji skazanego, lecz uporządkowanie jego sytuacji prawnej.

Mając na względzie powyższe, w kontekście celów zapobiegawczych i wychowawczych, które kara łączna ma osiągnąć w stosunku do skazanego, Sąd Rejonowy zasadnie skonstatował, że w niniejszej sprawie brak było podstaw do zastosowania w stosunku do J. D. w pełnym zakresie zasady absorbcji. Co prawda Sąd Rejonowy nie zastosował wymiaru kary łącznej zaproponowanej przez skarżącego, jednak nie można pomijać faktu, że skazany w wyniku wydania wyroku łącznego otrzymał ostatecznie bardzo dużą ulgę. Zgodnie z art. 86 § 1 k.k., kara łączna pozbawienia wolności mogła zostać wymierzona w realiach niniejszej sprawy w przedziale od 10 miesięcy pozbawienia wolności (najwyższa z wymierzonych kar) do 15 miesięcy (suma wymierzonych kar).

Kara łączna orzeczona ostatecznie przez Sąd I instancji wyniosła jeden rok pozbawienia wolności, a więc uwzględniała ona zasadę asperacji, aczkolwiek zbliżoną do zasady absorpcji. Wypada zauważyć, że zgodnie z treścią art.438 pkt. 4 k.p.k. Sąd odwoławczy jest uprawniony do zmiany wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze jedynie w przypadku wykazania, że orzeczona kara jest rażąco niewspółmierna. Uwzględniając wymiar orzeczonej kary łącznej oraz fakt, że apelacja zmierza do skrócenia kary łącznej o zaledwie dwa miesiące pozbawienia wolności (inny wniosek nie był możliwy), uznać należy, iż jest to różnica nieistotna w realiach niniejszej sprawy.

Korekta orzeczenia zatem zgodna z zapatrywaniem apelującego zapadłaby niechybnie z obrazą art. 438 pkt 4 k.p.k. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy uznał, zarzut apelacji za całkowicie chybiony i uznając prawidłowość zaskarżonego wyroku co do sposobu połączenia kar, jak również co do wysokości orzeczonej w rezultacie kary łącznej, orzekł o utrzymaniu zaskarżonego wyroku w mocy. O kosztach obrony z urzędu orzeczono na podstawie na podstawie § 17 ust. 5 i § 4 ust. 1 i 3 oraz § 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016 roku, poz. 1715).

Zasądzona na rzecz obrońcy kwota obejmuje opłatę minimalną oraz zwrot kosztów dojazdu na rozprawę apelacyjną. Nadmienić należało, że zgodnie z § 1 zarządzenia nr 433/2013 Prezesa Sądu Okręgowego w Poznaniu i zarządzenia nr 35/2013 Dyrektora Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 24 czerwca 2013 r. w sprawie zwrotu kosztów przejazdu samochodem prywatnym w podróży świadka i innych osób uprawnionych z tytułu stawiennictwa w sądzie oraz określenia wysokości stawki za 1 km przebiegu, stawka za 1 km przebiegu dla samochodu o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3 wynosi 0,48 zł.

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k., Sąd Okręgowy zwolnił skazanego od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając, że nie będzie w stanie ich ponieść ze względu na fakt obywania kary pozbawienia wolności. Małgorzata Susmaga Jerzy Andrzejewski Anna Judejko