Legislator Case Law & Legislation
I1 C 155/16 AI generated

I1 C 155/16 · Sąd powszechny

Case Number I1 C 155/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Powód - (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w dniu 16.12.2015 r. wniósł pozew przeciwko M. K. o zasądzenie kwoty 1527, 79 zł wraz z umownymi odsetkami od kwoty 1029,99 zł od dnia 10 grudnia 2015 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż na podstawie wystawionego przez siebie wyciągu z ksiąg bankowych, posiada wymagalną wierzytelność wobec pozwanego z tytułu umowy o superkonto , wynoszącą na dzień sporządzenia wyciągu, kwotę dochodzoną niniejszym pozwem. Jak wynika z uzasadnienia pozwu, wezwania do spłaty zadłużenia, kierowane na adres pozwanego nie spowodowały spłaty długu. ( pozew, k. 2-7) W dniu 1.4.2016r Sad Rejonowy w Gdyni zawiesił postępowanie wobec braku aktualnego adresu pozwanego i niewskazania go przez powoda w zakreślonym terminie ( postanowienie, k .

Legislator headnote

AI generated

I1 C 155/16 · Sąd powszechny: Spornym w tej sprawie nie było też, ż3e pozwany nie spłacił całości zadłużenia. Jak stanowi art. 725 k c ,przez umowę rachunku bankowego bank zobowiązuje się względem posiadacza rachunku, na czas oznaczony lub nieoznaczony, do przechowywania jego środków pieniężnych oraz, jeżeli umowa tak stanowi, do przeprowadzania na jego zlecenie rozliczeń pieniężnych i art. 730 k c, rozwiązanie umowy rachunku bankowego zawartej na czas nieoznaczony może nastąpić w każdym czasie wskutek wypowiedzenia przez którąkolwiek ze stron; jednakże bank może wypowiedzieć taką umowę tylko z ważnych powodów Zgodnie z art. 52 ust. 2 pkt 9 PrBank umowa rachunku bankowego powinna w szczególności określać przesłanki i tryb rozwiązania tej umowy.

Keywords

AI generated
outstanding balance bank charges back payment debt payment costs of late payment cash settlement of balance
AI generated
I1 C 1116/17
Powód – (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W.
I C 1799/14
Strona powodowa (...) Bank (...) S.A.
IV Ca 466/25
Wyrokiem z 21 stycznia 2025 r.
X C 1823/19
Sygn. akt: X C 1823/19 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 marca 2021 r. Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia Jolanta Sikorska Protokolant: ---------------------------- po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2021 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Banku S.A. w W. przeciwko K. O. o zapłatę; I. oddala powództwo; II. kosztami postępowania w sprawie obciąża powoda; III. przyznaje P. S. wynagrodzenie za pełnienie funkcji kuratora nieznanego z miejsca pobytu pozwanego w kwocie 360,- zł ( trzysta sześćdziesiąt zł ). Sygn. akt X C 1823/19 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 29 kwietnia 2019 roku wniesionym do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód (...) Bank S.A. z siedzibą w W. domagał się zasądzenia od pozwanego K. O. kwoty 2276,62 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazano, iż pozwany zaciągnął zobowiązanie względem powoda – pomiędzy stronami została zawarta umowa karty kredytowej i limitu kredytowego. W związku z nienależytym wykonywaniem przez pozwanego zaciągniętego zobowiązania, zadłużenie zostało z dniem 9 kwietnia 2019 roku postawione w stan pełnej wymagalności. Postanowieniem z dnia 24 maja 2019 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie postanowił przekazać sprawę do Sądu Rejonowego w Toruniu. Z uwagi na brak możliwości ustalenia miejsca zamieszkania pozwanego, zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 22 lipca 2020 roku ustanowiono dla niego kuratora do zastępowania w sprawie. W piśmie z dnia 11 stycznia 2021 roku kurator wniósł o oddalenie powództwa w całości. Wskazał, ze jego zdaniem z przedłożonych przez powoda dokumentów nie wynika jednoznacznie fakt i datę wymagalności roszczenia. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 24 lipca 2015 roku K. O. zawarł z Bankiem (...) S.A. z siedzibą w G. umowę o przyznanie limitu kredytowego i wydanie kart kredytowych. Umowa została zawarta na okres 12 miesięcy. Po tym terminie miała ulegać przedłużeniu – każdorazowo o kolejne 12 miesięcy, chyba że jedna ze stron umowy złoży oświadczenie o nieprzedłużeniu umowy, bądź wypowiedzą umowę. Zgodnie z §6 ust. 1 umowy posiadacz karty zobowiązany jest w każdym miesiącu dokonywać spłaty zadłużenia w terminie spłaty w wysokości nie mniejszej niż podana w zestawieniu transakcji . dowód: umowa k. 22-25 W dniu 11 kwietnia 2019 roku do K. O. została nadana przesyłka zawierająca przedsądowe wezwanie do zapłaty zaległości w kwocie 2267,50 zł, stanowiącej zadłużenie z tytułu umowy o kartę kredytową i przyznanie limitu kredytowego. dowód: wezwanie do zapłaty k. 26 Następca prawny Banku (...) S.A. (...) Bank S.A. z siedzibą w W. wystawił w dniu 29 kwietnia 2019 roku wyciąg z ksiąg banku. dowód: wyciąg k. 18 Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów załączonych do akt sprawy. Dokumentom tym Sąd w pełni dał wiarę, a ich prawdziwość nie była w żaden sposób kwestionowana. Stosownie do treści art. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Ze względu na zakwestionowanie przez ustanowionego dla zastępowania pozwanego kuratora daty wymagalności wierzytelności, strona powodowa powinna wykazać wystąpienie zdarzenia skutkującego powstaniem dochodzonego pozwem roszenia. Bez wątpienia powoda i pozwanego łączy umowa kredytu odnawialnego. Na pozwanym ciążył obowiązek dokonywania spłaty zadłużenia w każdym miesiącu. W ocenie Sądu powód nie wykazał daty wymagalności roszczenia. Oprócz wyciągu z ksiąg banku oraz wezwania do zapłaty, powód nie przedłożył żadnych dokumentów na okoliczność wymagalności roszczenia. Roszczenie staje się zaś wymagalne po upływie terminu do jego spełnienia. Skoro zgodnie z treścią umowy posiadacz karty jest zobowiązany do spłaty zadłużenia w każdym miesiącu, przyjąć należy, że roszczenie z tytułu spłaty poszczególnych rat przedawnia się po upływie trzech lat od dnia wymagalności kolejnej raty. Nie ma bowiem wątpliwości, że roszczenie powstałe w oparciu o umowę o kredyt odnawialny, stanowiący świadczenie okresowe, zgodnie z art. 118 k.c. ulega przedawnieniu po upływie trzech lat od daty wymagalności roszczenia. Sama umowa nie została wypowiedziana, a zatem nie ma podstaw do przyjęcia, że cała wynikająca z niej wierzytelność została postawiona w stan wymagalności. Należy jeszcze dodać, że wyciąg z ksiąg banku stanowi dowód sporządzenia dokumentu tej treści przez osoby pod nim podpisane, zgodnie z art. 245 k.p.c.; potwierdza zatem pośrednio zawarcie umowy pomiędzy stronami, skoro przedmiotowa umowa kredytu została wciągnięta do ksiąg banku, dokument ten nie stanowił jednak samoistnego dowodu na wymagalność roszczenia. Z przedłożonych przez powoda dokumentów nie wynika wymagalność comiesięcznych zobowiązań pozwanego. Skoro niemożliwe jest ustalenie czy roszczenie jest wymagalne, bądź co do jakiej części jest wymagalne, powództwo jako przedwczesne podlegało oddaleniu. O kosztach orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. obciążając nimi powoda. Za stronę wygrywającą uznać należy bowiem pozwanego, gdyż wniesione przeciwko niemu powództwo zostało oddalone. W punkcie III wyroku przyznano kuratorowi wynagrodzenie za pełnienie funkcji. Wysokość wynagrodzenia ustalono na podstawie § 1 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz.U. z 2018 r. poz. 536).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I 1 C 155/16 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga Protokolant: st. sekr. sądowy Marta Bona po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2017 r. w Gdyni sprawy z powództwa (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko M. K. o zapłatę I zasądza od pozwanej M. K. na rzecz powoda (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 1512, 79 zł (jeden tysiąc pięćset dwanaście złotych) z umownymi odsetkami od kwoty 1029, 99 zł w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od 10.12.2015r. do dnia 31.12.2015r., a od 1.1.2016r. do dnia zapłaty w wysokości nie przekraczajacej odsetek maksymalnych za opóźnienie ; II oddala powództwo w zakresie kwoty 15 zł określonej jako koszty; III zasądza od pozwanej M. K. na rzecz powoda (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 210,00 zł (dwieście dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

UZASADNIENIE

Powód - (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w dniu 16.12.2015 r. wniósł pozew przeciwko M. K. o zasądzenie kwoty 1527, 79 zł wraz z umownymi odsetkami od kwoty 1029,99 zł od dnia 10 grudnia 2015 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż na podstawie wystawionego przez siebie wyciągu z ksiąg bankowych, posiada wymagalną wierzytelność wobec pozwanego z tytułu umowy o superkonto , wynoszącą na dzień sporządzenia wyciągu, kwotę dochodzoną niniejszym pozwem. Jak wynika z uzasadnienia pozwu, wezwania do spłaty zadłużenia, kierowane na adres pozwanego nie spowodowały spłaty długu. ( pozew, k. 2-7) W dniu 1.4.2016r Sad Rejonowy w Gdyni zawiesił postępowanie wobec braku aktualnego adresu pozwanego i niewskazania go przez powoda w zakreślonym terminie ( postanowienie, k .

46) Na skutek wniosku o ustanowienie kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego, Sąd Rejonowy w Gdyni postanowieniem z dnia 3.2.2017r podjął postępowanie i ustanowił kuratora w osobie pracownika Sądu (wniosek, k. 50, postanowienie ,k.

66) W odpowiedzi na pozew kurator pozwanego nadal wniósł o oddalenie powództwa w całości z ostrożności procesowej. ( odpowiedź na pozew, k. 76-77v) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: M. K. i (...) Bank (...) Spółkę Akcyjną / (...)/ z siedzibą w W. łączyła umowa o superkonto z dnia 27.2.2009r nr (...). W okresie obowiązywania umowy M. K. korzystała z rachunku o w/w podanym n-rze , dokonywała wypłat i wpłat ,jednakże doprowadziła też do powstania zaległości na w/w rachunku , co spowodowało wypowiedzenie umowy i wystawienie wyciągu z ksiąg bankowych, w którym stwierdzono, iż w księgach (...) SA figuruje w stosunku do M.

K. wymagalne zobowiązanie w kwocie 1494,92 zł, wynikające z umowy o kartę wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym od kwoty 1029,99 zł liczonymi do dnia 9 grudnia 2015 r. w kwocie 482, 80 zł i kosztami w wysokości 15 zł. dowód: wyciąg z ksiąg Banku- k. 8, Wypowiedzenie umowy o kartę, zawierające opis zadłużenia, kierowane na adres M. K. nie spowodował spłaty zadłużenia . bezsporne, ponadto: wypowiedzenie - k.10, dowód doręczenia k.9; M. K. przed wytoczeniem powództwa i działający w jej imieniu kurator w toku niniejszej sprawy , nie negowali długu wobec (...) SA zarówno co do zasady, jak i wysokości bezsporne, a nadto odpowiedź na pozew, k. 76-77v ,

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową w toku postępowania . Dowody uznane zostały za wiarygodne w całości, albowiem nie budzą one zastrzeżeń, co do autentyczności i prawdziwości twierdzeń w nich zawartych, tym bardziej, że żadna ze stron, nie negowała ich mocy dowodowej. Dokumenty te, zdaniem Sądu pokazują logiczny, spójny ciąg zdarzeń wskazany prze powoda i w zasadzie nie negowany przez pozwanego, który doprowadził do powstania zadłużenia dochodzonego pozwem .

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części. W niniejszej sprawie bezspornym było, iż na podstawie wyciągu z ksiąg bankowych powoda, zadłużenie pozwanego z tytułu umowy o superkonto, stanowi kwotę 1494, 92 zł. Na podstawie powyższego dokumentu, powodowi należne są również odsetki umowne w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym od kwoty 1029, 99 zł naliczone przez powoda do dnia 9 .12. 2015 r w wysokości 482, 80 zł i umowne od dnia wniesienie pozwu w tej sprawie. Wysokość opłaty w kwocie 15 zł od wezwania do zapłaty nie została wykazana przez powoda, albowiem nie załączono żadnego dokumentu, z którego by ta kwota wynikała, a szczególności nie załączono regulaminu i taryfy opłat.

Spornym w tej sprawie nie było też, ż3e pozwany nie spłacił całości zadłużenia. Jak stanowi art. 725 k c ,przez umowę rachunku bankowego bank zobowiązuje się względem posiadacza rachunku, na czas oznaczony lub nieoznaczony, do przechowywania jego środków pieniężnych oraz, jeżeli umowa tak stanowi, do przeprowadzania na jego zlecenie rozliczeń pieniężnych i art. 730 k c, rozwiązanie umowy rachunku bankowego zawartej na czas nieoznaczony może nastąpić w każdym czasie wskutek wypowiedzenia przez którąkolwiek ze stron; jednakże bank może wypowiedzieć taką umowę tylko z ważnych powodów Zgodnie z art. 52 ust. 2 pkt 9 PrBank umowa rachunku bankowego powinna w szczególności określać przesłanki i tryb rozwiązania tej umowy.

Przez przesłanki należy rozumieć okoliczności, w jakich strony są uprawnione do rozwiązania umowy. Przez tryb rozwiązania należy rozumieć wskazanie okresu wypowiedzenia. Ma to zastosowanie jedynie do wypowiedzenia umowy przez bank, ponieważ wypowiedzenie umowy przez posiadacza rachunku rządzone jest art. 730 KC Należy stwierdzić, że pozwany zawarł umowę rachunku bankowego w dniu 27.2.2009r z powodem, zaprzestając spłaty wynikających z niej zobowiązań, co stwierdzone zostało dokumentem urzędowym w postaci wyciągu z ksiąg bankowych powodowego banku, których to dokumentów pozwany i kurator pozwanego nigdy nie negowali, wobec tego, Sąd uznał powództwo za zasadne w części wynikającej z w/w wyciągu należności powoda wobec pozwanego.

Pozwany nie zapłacił należności dochodzonej pozwem , nie kwestionował jej wysokości ,ani sposobu naliczenia, nie wykazał też w żaden sposób, żeby nie był zobowiązany z tytułu zaległości naliczonych z umowy z dnia 27.2.2009r , ani aby dokonał wpłat stanowiących spłatę całości zadłużenia/ art. 6 kc- Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne./. Ponadto kurator pozwanego nie podniósł żadnych zarzutów. Tak wiec nie ma dowodów tej sprawie potwierdzających dokonanie wpłat , które w całości miałyby zaspokoić dług powoda.

Sąd , biorąc pod uwagę fakt, że pozwany podpisał umowę i nie wywiązał się z jej postanowień, a nie przedstawił dowodów, aby było inaczej, uwzględnił powództwo w części i orzekł jak w punkcie I wyroku , zasądzając dochodzoną pozwem kwotę 1512, 79 zł wraz z odsetkami/ art. 481 kc:" § 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

§ 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. § 21. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie).

§ 22. Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie. § 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy. § 24. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie." i 482 kc:" § 1.

Od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy. § 2. Przepis paragrafu poprzedzającego nie dotyczy pożyczek długoterminowych udzielanych przez instytucje kredytowe." W zakresie kwoty 15 zł kosztów poniesionych przez powoda Sąd oddalił powództwo, albowiem powód nie wskazał, poprzez załączenie taryfy opłat, ile kosztowała przesyłka wezwania do zapłaty. O kosztach procesu w pkt III sentencji wyroku Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawie art. 98 kpc i art. 108 kpc w zw. z § 6 pkt 3 w zw. z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.

Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) obciążając pozwanego kosztami procesu w całości. Na koszty tej sprawy składają się: opłata od pozwu - 30 zł, koszt udziału kuratora pozwanego 180 zł.