Legislator Case Law & Legislation
I C 1614/16 AI generated

I C 1614/16 · Sąd powszechny

Case Number I C 1614/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Powód (...) we W. wnosił o zasądzenie od pozwanej B. D. kwoty 3.594,58 zł wraz z kosztami postępowania. Roszczenie dochodzone pozwem powód wywodził z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej przez pozwaną z wierzycielem pierwotnym, tj. (...) S.A. w dniu 05 sierpnia 2014 r. Następnie w wyniku umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 11 czerwca 2015 r. przedmiotową wierzytelność nabył powód. Na kwotę dochodzoną pozwem składały się kwoty: ⚫ 327,39 zł tytułem skapitalizowanych odsetek za opóźnienie z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty;

Legislator headnote

AI generated

art. 213 § 2 k.p.c, art. 320 k.p.c, art. 481 § 2 k.c, art. 102 k.p.c; I C 1614/16 · Sąd powszechny: Sąd również nie znalazł podstaw, aby odmówić im wiarygodności. Stan faktyczny jest w niniejszej sprawie bezsporny. Pozwana nie kwestionowała dochodzonej kwoty i uznała powództwo. Uznanie powództwa zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości w świetle art. 213 § 2 k.p.c., tj. nie jest sprzeczne z prawem ani zasadami współżycia społecznego, nie zmierza też do obejścia prawa. Sąd uwzględnił wniosek pozwanej i rozłożył należność na raty po 100 złotych miesięcznie. Pozwana B. D. jest osobą bezrobotną. Nie posiada żadnego majątku Pracowała jako nauczycielka, jednak obecnie nie może znaleźć pracy.

Keywords

AI generated
art. 213 § 2 k.p.c art. 320 k.p.c art. 481 § 2 k.c art. 102 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 213 § 2 k.p.c
Uznanie powództwa zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości w świetle art. 213 § 2 k.p.c., tj.
art. 320 k.p.c
Zdaniem Sądu sytuacja bytowa pozwanej jest niewątpliwie ciężka i dochodzona przez powoda należność powinna zostać rozłożona na raty po 100 złotych miesięcznie zgodnie z art. 320 k.p.c.
art. 481 § 2 k.c
Zgodnie z art. 481 § 2 k.c.
art. 102 k.p.c
Na podstawie art. 102 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1614/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 maja 2017 r. Sąd Rejonowy w Kwidzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Halina Ostafińska-Kołacka Protokolant: stażysta Ewelina Gadomska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 roku w Kwidzynie na rozprawie sprawy z powództwa (...) we W. przeciwko B. D. o zapłatę I. zasądza od pozwanej B. D. na rzecz powoda (...) z siedzibą we W. kwotę 3.813,09 zł (trzy tysiące osiemset trzynaście złotych 09/100); II. należność zasądzoną w punkcie I. rozkłada na raty po 100,00 zł (sto złotych 00/100) miesięcznie, poczynając od 11 maja 2017 roku, płatne do dnia ostatniego każdego miesiąca, z tym, że ostatnia rata wynosi kwotę 13,09 zł (trzynaście złotych 09/100) - z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w płatności każdej raty w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 pkt procentowych;

III. nie obciąża pozwanej B. D. kosztami postępowania sądowego na rzecz powoda (...) z siedzibą we W.. Sędzia Sądu Rejonowego Halina Ostafińska - Kołacka Sygn. akt I C 1614/16 upr.

UZASADNIENIE

Powód (...) we W. wnosił o zasądzenie od pozwanej B. D. kwoty 3.594,58 zł wraz z kosztami postępowania. Roszczenie dochodzone pozwem powód wywodził z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej przez pozwaną z wierzycielem pierwotnym, tj. (...) S.A. w dniu 05 sierpnia 2014 r. Następnie w wyniku umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 11 czerwca 2015 r. przedmiotową wierzytelność nabył powód. Na kwotę dochodzoną pozwem składały się kwoty: ⚫ 327,39 zł tytułem skapitalizowanych odsetek za opóźnienie z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty;

⚫ 2.522,14 zł tytułem równowartości ulgi przyznanej podczas zawarcia umowy na czas określony pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania, z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty; ⚫ 131,48 zł tytułem opłat za świadczenie usług telekomunikacyjnych z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty ⚫ 168,66 zł tytułem opłat za świadczenie usług telekomunikacyjnych z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty; ⚫ 0,06 zł tytułem odsetek za opóźnienie w zapłacie należności 156,27 zł stwierdzonej w fakturze VAT nr (...) z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty;

⚫ 444,85 zł tytułem opłat za świadczenie usług telekomunikacyjnych z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Pozwana B. D. uznała powództwo i wyraziła gotowość spłaty zadłużenia. Wnosiła jednakże o rozłożenie dochodzonej kwoty na raty oraz o nieobciążanie jej kosztami postępowania, uzasadniając to swoją ciężką sytuacją finansową.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

B. D. zawarła z (...) S.A. następujące umowy: ⚫ umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) z dnia 05 grudnia 2012 r. na numer telefonu (...) w ofercie (...) na rozmowy (...), zgodnie z którą comiesięczne zobowiązanie abonamentowe wynosiło 59,90 zł; ⚫ umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...). (...) na numer telefonu (...) z dnia 05 sierpnia 2014 r. w ofercie (...), zgodnie z którą comiesięczne zobowiązanie abonamentowe wynosiło 94,99 zł; ⚫ umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 10 grudnia 2014 r. na numer telefonu (...) w ofercie (...), zgodnie z którą comiesięczne zobowiązanie abonamentowe wynosiło 66,50 zł.

Za świadczone usługi pierwotny wierzyciel naliczył opłaty, zawierające również opłaty za usługi świadczone dodatkowo – ponad limity przyznane w ramach abonamentu. Należności te zostały stwierdzone w: ⚫ fakturze VAT nr (...) z dnia 14 listopada 2014 r. na kwotę 444,85 zł; ⚫ fakturze VAT nr (...) z dnia 14 grudnia 2014 r. na kwotę 168,72 zł; ⚫ fakturze VAT nr (...) z dnia 14 stycznia 2015 r. na kwotę 131,48 zł. Wierzyciel pierwotny wystawił ponadto przeciwko pozwanej fakturę VAT nr (...) na kwotę 156,27 zł z terminem płatności wyznaczonym na dzień 28 października 2014 r.

Należność tę pozwana spłaciła w dniu 04 listopada 2014 r. Za opóźnienie w płatności (...) S.A. wystawił w dniu 14 grudnia 2014 r. notę odsetkową nr (...) na kwotę 0,06 zł. Z powodu braku zapłaty za usługi łącznej kwoty 3.267,19 zł (...) S.A. rozwiązał umowę z pozwaną w dniu 19 marca 2015 r., jednocześnie wzywając pozwaną do uiszczenia w/w kwoty. Na podstawie pkt VI umowy z dnia 05 sierpnia 2014 r. wierzyciel pierwotny zobowiązał pozwaną do zwrotu równowartości ulgi przyznanej podczas zawarcia umowy na czas określony pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość, za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania.

Powyższe zostało stwierdzone notą obciążeniowa nr (...) z 19 marca 2015 r. na kwotę 2.522,14 zł. W dniu 11 czerwca 2015 r. powód nabył od (...) S.A. wierzytelność wobec pozwanej, o czym poinformował ją 24 września 2015 r. Powód wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 3.401,45 zł pismem z dnia 25 września 2015 r. Pozwana nie ustosunkowała się do wezwania powoda. / dowód: bezsporne, rozwiązanie umowy wraz z wezwaniem do zapłaty – k. 29 – 30, wezwanie do zapłaty – k. 43 - 44, zawiadomienie o cesji wierzytelności – k. 45, umowa ramowa cesji wierzytelności wraz z załącznikami– k. 49 – 63v, 66 – 68, porozumienie do umowy cesji wierzytelności – k. 65 – 65v, umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych z załącznikami z dnia 05.08.2014 r.

– k. 69 – 81, umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych z załącznikami z dnia 05.12.2012 r. – k. 82 – 89, aneks z dnia 10.12.2014 do umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych – k. 90 – 92, regulaminy świadczenie usług telekomunikacyjnych – k. 93 – 101, nota obciążeniowa nr (...) – 102, faktura VAT nr (...) – k. 103 – 104, faktura VAT nr (...) – k. 105 – 106, nota odsetkowa nr (...) – k. 107, faktura VAT na (...) – k. 108 – 109/ Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie wyżej wymienionych dokumentów, których prawdziwości strony nie kwestionowały.

Sąd również nie znalazł podstaw, aby odmówić im wiarygodności. Stan faktyczny jest w niniejszej sprawie bezsporny. Pozwana nie kwestionowała dochodzonej kwoty i uznała powództwo. Uznanie powództwa zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości w świetle art. 213 § 2 k.p.c., tj. nie jest sprzeczne z prawem ani zasadami współżycia społecznego, nie zmierza też do obejścia prawa. Sąd uwzględnił wniosek pozwanej i rozłożył należność na raty po 100 złotych miesięcznie. Pozwana B. D. jest osobą bezrobotną. Nie posiada żadnego majątku Pracowała jako nauczycielka, jednak obecnie nie może znaleźć pracy.

Pozwaną wraz z córką w wieku 13 lat utrzymuje mąż, który posiada emeryturę w wysokości 3.000,00 zł brutto. Rodzina pozwanej zamieszkuje w domu stanowiącym majątek odrębny męża pozwanej. Koszty utrzymania domu i rodziny wynoszą około 2500 zł miesięcznie, w tym opłaty za gaz butlowy w kwocie 50 zł, opłaty za telefon w kwocie 150 zł, opłaty za media w kwocie 100 zł, spłata kredytu hipotecznego w kwocie 450 zł, spłata kredytu w banku (...) w kwocie 200 zł. Ponadto pozwana co drugi miesiąc uiszcza opłaty za energię elektryczną w kwocie 350 zł.

Spłaca również inne wierzytelności i kredyty, których łączna wysokość wynosi ok. 800 zł. Zdaniem Sądu sytuacja bytowa pozwanej jest niewątpliwie ciężka i dochodzona przez powoda należność powinna zostać rozłożona na raty po 100 złotych miesięcznie zgodnie z art. 320 k.p.c. Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 3.813,09 złotych, której wysokość wynika z zsumowania kwot 327,39 zł, 2.522,14 zł, 131,48 zł, 168,66 zł, 0,06 zł, 444,85 zł i naliczonych od powyższych kwot odsetek ustawowych za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej NBP i 5,5 pkt procentowych za okres od dnia wniesienia pozwu, tj. 28 czerwca 2016 roku do dnia wydania wyroku, tj. 10 maja 2017 roku.

Zgodnie z art. 481 § 2 k.c. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r. na mocy ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy – Kodeks cywilny i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1830) - za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego należą się odsetki ustawowe w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 pkt procentowych. W razie opóźnienia w płatności każdej raty powodowi należą się od pozwanej odsetki w wyżej opisanej wysokości.

W związku z powyższym Sąd na podstawie przepisu art. 56 ustawy prawo telekomunikacyjne z dnia 16 lipca 2004 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1489) orzekł jak wyżej. Na podstawie art. 102 k.p.c. Sąd nie obciążył pozwanej kosztami postępowania na rzecz powoda, mając na uwadze jej trudną sytuację finansową i materialną oraz deklarowaną gotowość do dobrowolnego spłacenia wierzytelności dochodzonej pozwem.