Legislator Case Law & Legislation
I C 203/17 AI generated

I C 203/17 · Sąd powszechny

Case Number I C 203/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

W pozwie z dnia 13 marca 2017r. (...)zażądał od J. N. (1) zapłaty kwoty 656,34 złotych z odsetkami i kosztami procesu. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zaprzeczył, aby brał jakikolwiek kredyt. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 27 września 2013r. (...) Bank (...) S.A. (zwany dalej zbywcą wierzytelności) zawarł z (...)(zwanym dalej Funduszem) umowę przelewu wierzytelności, na mocy którego bank przelał na Fundusz pewną grupę wierzytelności, których wykaz miał być zgodnie z umową sporządzony w formie elektronicznej. Na załączonym do odpisu umowy wyciągu widnieje nazwisko J. N. (1)oraz to, że obciąża go zadłużenie względem zbywcy na kwotę 1.463,68 złotych. W dniu 10 marca 2017r. Fundusz wystawił wyciąg ze swoich ksiąg rachunkowych, z których wynika, że pozwany posiada zadłużenie wobec Funduszu w wysokości 656,34 złotych. (dowód: odpis umowy przelewu z załącznikiem k. 9-13, wyciąg ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego k.

Legislator headnote

AI generated

art. 409 §1 k.c, art. 245 k.p.c, art. 6 k.c; I C 203/17 · Sąd powszechny: W ocenie sądu powództwo nie znajduje uzasadnionych podstaw. Żądanie pozwu oparte jest o brzmienie art. 409 §1 k.c., w myśl którego może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. W przedmiotowej sprawie nie udowodniono faktu zawarcia umowy, z której wynikać miałaby wierzytelność objęta pozwem. Nie załączono chociażby jej kopii. Nie wiadomo zatem, jaka była pierwotna wysokość zadłużenia, ile spłacono, ani jak rozliczono ewentualne spłaty, o ile w ogóle kiedykolwiek zawarto taką umowę.

Keywords

AI generated
art. 409 §1 k.c art. 245 k.p.c art. 6 k.c

Cited Legislation

AI generated
art. 409 §1 k.c
Żądanie pozwu oparte jest o brzmienie art. 409 §1 k.c., w myśl którego może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
art. 245 k.p.c
Traktowany może być jedynie jako dokument prywatny w rozumieniu art. 245 k.p.c., który stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie.
art. 6 k.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 203/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 maja 2017 r. Sąd Rejonowy w Brzezinach Wydział I Cywilny w składzie następującym: przewodniczący: SSR Kamil Kazimierczak protokolant: sekr. sąd Dominika Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2017r. w Brzezinach sprawy z powództwa (...) we W. przeciwko J. N. (1) o zapłatę oddala powództwo.

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 13 marca 2017r. (...)zażądał od J. N. (1) zapłaty kwoty 656,34 złotych z odsetkami i kosztami procesu. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zaprzeczył, aby brał jakikolwiek kredyt. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 27 września 2013r. (...) Bank (...) S.A. (zwany dalej zbywcą wierzytelności) zawarł z (...)(zwanym dalej Funduszem) umowę przelewu wierzytelności, na mocy którego bank przelał na Fundusz pewną grupę wierzytelności, których wykaz miał być zgodnie z umową sporządzony w formie elektronicznej. Na załączonym do odpisu umowy wyciągu widnieje nazwisko J. N. (1)oraz to, że obciąża go zadłużenie względem zbywcy na kwotę 1.463,68 złotych. W dniu 10 marca 2017r. Fundusz wystawił wyciąg ze swoich ksiąg rachunkowych, z których wynika, że pozwany posiada zadłużenie wobec Funduszu w wysokości 656,34 złotych. (dowód: odpis umowy przelewu z załącznikiem k. 9-13, wyciąg ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego k.

8) Oceniając materiał dowodowy zgromadzony w sprawie sąd uznał za nieudowodnione następujące okoliczności, na które powód powołuje się w pozwie:

1. zawarcie umowy pożyczki z (...) Bankiem (...) S.A., 2. ewentualna wysokość zaległej należności – gdyby przyjąć, że umowę w istocie zawarto. Na marginesie rozważań zauważyć wypada, że niczego nie dowodzi w sprawie niniejszej wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu inwestycyjnego k.

8. Kwestia ta omówiona zostanie szerzej w dalszej części wywodu.

Sąd zważył co następuje:

W ocenie sądu powództwo nie znajduje uzasadnionych podstaw. Żądanie pozwu oparte jest o brzmienie art. 409 §1 k.c., w myśl którego może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. W przedmiotowej sprawie nie udowodniono faktu zawarcia umowy, z której wynikać miałaby wierzytelność objęta pozwem. Nie załączono chociażby jej kopii. Nie wiadomo zatem, jaka była pierwotna wysokość zadłużenia, ile spłacono, ani jak rozliczono ewentualne spłaty, o ile w ogóle kiedykolwiek zawarto taką umowę.

Zwrócić należy jeszcze uwagę na fakt, że powód złożył wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu inwestycyjnego (k. 8). Wystawianie takich wyciągów uregulowano w art. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych i o zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r. poz. 1896). W myśl art. 194 ust. 1 tej ustawy księgi rachunkowe funduszu sekurytyzacyjnego, wyciągi z tych ksiąg podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych funduszu i opatrzone pieczęcią towarzystwa zarządzającego funduszem sekurytyzacyjnym oraz wszelkie wystawione w ten sposób oświadczenia zawierające zobowiązania, zwolnienie z zobowiązań, zrzeczenie się praw lub pokwitowanie odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych oraz stanowią podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych i rejestrach publicznych.

Zgodnie z art. 194 ust. 2 moc prawna dokumentów urzędowych, o której mowa w ust. 1, nie obowiązuje w odniesieniu do dokumentów wymienionych w tym przepisie w postępowaniu cywilnym. Tak więc, na podstawie powołanego przepisu, dokument załączony do akt na k. 8 nie stanowi kwalifikowanego dowodu w sprawie. Traktowany może być jedynie jako dokument prywatny w rozumieniu art. 245 k.p.c., który stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która wywodzi z niego skutki prawne.

W przedmiotowej sprawie powód nie wykazał okoliczności, z których wywodzi swoje prawa. Z powyższych względów i na podstawie powołanych przepisów powództwo oddalono.