III Kow 144/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt III Kow.144/17wz POSTANOWIENIE Dnia 1.03.2017r. Sąd Okręgowy w S. Wydział III Penitencjarny w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO w S. Witold Galewski Protokolant sekretarz sądowy Izabela Tates przy udziale Prokuratora Rejonowego wC.– Tomasza Klukowskiego po rozpoznaniu na posiedzeniu w Zakładzie Karnym w C. wniosku skazanego D. P. s. L. i W. z d. W., ur. dnia (...) w P., skazanego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego wP.- G. i J. z dnia 7.05.2015r., sygn. akt III K 282/14 za czyn z art.158§1kk, art.190§1kk, art.57a§1kk na karę roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności, Sądu Rejonowego w P. – G. i J. z dnia 4.04.2012r., sygn. akt VIII K 248/12 za czyn z art.209§1kk na karę roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności; o warunkowe przedterminowe zwolnienie na zasadzie art.77§1kk, art.78§1kk i art.79§1kk oraz art.161§1kkw postanowił:

1. odmówić udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia skazanemu D. P. s. L.;

2. zwolnić skazanego od kosztów sądowych w części dotyczącej wydatków i obciążyć nimi Skarb Państwa;

UZASADNIENIE

Skazany złożył wniosek o udzielenie warunkowego zwolnienie wskazując iż za wcześniejszym opuszczeniem jednostki penitencjarnej przemawia jego poprawne zachowanie nie był dyscyplinarnie ukarany. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia do warunkowego zwolnienia skazany uzyskał w dniu 18.12.2016r. Koniec kary przypada na dzień 20.10.217r. Zasady udzielania warunkowego zwolnienia określone są w przepisie art.77§1kk. Z treści wskazanego przepisu wynika, że Sąd penitencjarny może warunkowo zwolnić skazanego z odbycia reszty kary pod warunkiem stwierdzenia wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej.

Ustalenie stosownej prognozy może nastąpić w oparciu o pozostałe elementy wskazanego powyżej przepisu. Nabycie uprawnień do ubiegania się o warunkowe zwolnienie nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku. Sąd penitencjarny podziela w tym zakresie stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia 21.12.2014r. przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku sygn. II AKzw 2591/14. Ustalając prognozę kryminologiczno-społeczną należy ustalić czy wskazane w art.77§1kk właściwości i warunki osobiste skazanego przemawiają za takim stanowiskiem. Chcąc należycie ocenić, we wskazanym kontekście właściwości i warunki osobiste skazanego, należy się odwołać do dowodu zawierającego stosowne informacje.

Z wywiadu środowiskowego z dnia 8.01.2016r. wynika, że skazany pracował, nie nadużywał alkoholu. Z wywiadu kurator z dnia 3.02.2014r. wynika, że skazany ma problem alkoholowy i uchylał się od realizacji alimentowania małoletniego dziecka. Ze stanowiska psychologa więziennego z dnia 3.02.2017r. wynika, że skazany nie rokuje pozytywnie co do przestrzegania porządku prawnego. Zatem, właściwości i warunki osobiste skazanego na obecnym etapie odbywania kary nie przemawiają za uwzględnieniem wniosku o warunkowe zwolnienie. Zachowanie skazanego w podczas odbywania kary pozbawienia wolności nie może być pominięte przy rozpoznawaniu wniosku o udzielenie warunkowego zwolnienia.

Ocena postawy w warunkach izolacji jest ważna dla określenia prognozy kryminologicznej, bowiem pozwala na ustalenie czy wobec skazanego pod wpływem procesu resocjalizacji stwierdzić można ewolucję społecznie pożądanej postawy. Z opinii Dyrektora ZK C. wynika, że skazany odbywał karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym o zmniejszonym nadzorze. Wówczas jego zachowanie oceniano jako poprawne. Był 9-krotnie nagrodzony, w tym 4-krotnie przepustką zezwalającą na opuszczenie zakładu karnego. Jednak, skazany w dniu 25.12.2016r. powrócił z widzenia poza zakładem karnym pod wpływem alkoholu, czym naruszył zakaz wynikający z art.116a pkt 4 kkw i nadużywał zaufania Administracji zakładu karnego.

Za swoją naganną postawę, decyzją Komisji penitencjarnej z dnia 12.09.2016r. zmieniono skazanemu warunki odbywania kary i skierowano go do zakładu karnego typu zamkniętego. Będąc w ZK K. pracował poza zakładem karnym w systemie bez konwojenta. Ukończył program resocjalizacyjny. Był objęty programem krótka interwencja. Zatem, powyższe ustalenia dają podstawę do stwierdzenia, że zachowanie skazanego w toku odbywania kary należy ocenić jako nieustabilizowane, a co za tym idzie wymagające dalszego oddziaływania wychowawczego w warunkach zakładu karnego.

Przechodząc do okoliczności popełnienia przez skazanego przestępstwa podnieść należy, że o tyle mają one znaczenie dla negatywnej prognozy, a w konsekwencji i dla negatywnej decyzji w przedmiocie warunkowego zwolnienia, o ile wskazują na takie cechy skazanego, które mogą być przyczyną popełnienia przez niego kolejnego przestępstwa (vide: postanowienia z dnia 21.10.2004r. S.A. we Wrocławiu sygn. II AKzw 709/04, z dnia 14.01.2014r. Sądu Apelacyjnego w Gdańsku sygn. II AKzw 2908/13 oraz z dnia 20.01.2014r. Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w II AKzw. 38/14).

Z załączonego do akt osobowych odpisu wyroku wynika, że skazany popełnił przestępstwa z art.158§1kk w zw. z art.57a§1kk, art.190§1kk w zw. z art.57a§1kk, art.209§1kk. Z postanowienia z dnia 4.04.2012r. w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności wynika że nie przystąpił do bieżącej alimentacji. Stwierdzić należy, ze skazany nie jest sprawcą przypadkowym. Za takim stanowiskiem przemawiają informacje z K.. Z tego dowodu wynika, że skazany był 6-krotnie karany, z czego 2-krotnie za czyny użyciem przemocy. W dniu 19.03.2003r. skazany opuścił zakład karny po odbyciu kary pozbawienia wolności.

Kolejne przestępstwo popełnił w okresie od lipca 2005r. do lutego 2012r. Nadto, skazany w dniu 13.01.2015r. został warunkowo zwolniony. Postanowieniem z dnia 26.02.2016r. odwołano warunkowe zwolnienie, bowiem skazany uchylał się od dozoru kuratora, nie przebywał w miejscu stałego pobytu, co potwierdził wywiad policji. Stąd też, okoliczności popełnienia przestępstwa przy uwzględnieniu ustalonej karalności, wniosku wynikającego z opinii psychologa więziennego przemawiają za nie uwzględnieniem wniosku o warunkowe zwolnienie, bowiem wskazują na takie cechy osobowości skazanego jak skłonności do naruszania elementarnych zasad porządku prawnego oraz zachowań agresywnych, które mogą być podstawą do popełnienia kolejnego przestępstwa.

Przypomnieć trzeba, że skazany był uprzednio warunkowo zwolniony. Fakt uprzedniego korzystania z warunkowego zwolnienia nie stanowi samoistnej podstawy do odmowy udzielenia kolejnego warunkowego zwolnienia. Skoro skazany w tym trybie został zwolniony to oznacza, że przebywając w zakładzie karnym zachowywał się na tyle poprawnie, iż przekonał sąd penitencjarny do przyjęcia wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Zatem, dzisiejsze poprawne zachowanie nie oznacza, iż skazany zamierza zamienić w sposób trwały naganną postawę a wyłącznie chce spowodować ponowne wcześniejsze opuszczenie jednostki penitencjarnej.

Zatem, nieustabilizowana postawa skazanego z okresu pobytu w warunkach izolacji powinna być oceniania w powiązaniu z nie sprawdzeniem się w warunkach zakładu karnego o zmniejszonym stopniu zabezpieczenia, brakiem aktywności w procesie resocjalizacji, okolicznościami popełnionych przestępstw oraz dopuszczeniem się poważnego przekroczenia w czasie odbywania kary (spożycie alkoholu w miejscu pracy) w znacznym stopniu naruszającego obowiązujący w zakładzie karnym porządek i dyscyplinę. Ta bowiem ocena nie pozwala na sformułowanie wniosku, że skazany na obecnym etapie wykonywania kary ma na tyle ukształtowane właściwe postawy, iż mimo niewykonania pozostałej części kary pozbawienia wolności będzie przestrzegał porządku prawnego a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa a dalszy proces jego resocjalizacji prowadzony w warunkach wolnościowych będzie przebiegał należycie.

W tej sytuacji, wobec braku pozytywnej prognozy kryminologicznej, uznając wniosek za bezzasadny, postanowiono jak na wstępie. O kosztach postępowania przed sądem orzeczono na podstawie przepisu art. 626§1kpk w zw. z art.624§1 kpk w zw. z art. 1§2 kkw.