II Cz 278/17 · Sąd powszechny

Sygnatura akt II Cz 278/17 POSTANOWIENIE K., dnia 15 maja 2015 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO. Wojciech Vogt po rozpoznaniu w dniu w K. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. K. przeciwko pozwanemu (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę na skutek zażalenia powódki od punktu II postanowienia Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 21 marca 2017 r., sygn.. akt I C 1154/17 postanawia: oddalić zażalenie Wojciech Vogt

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim zwolnił M. K. od połowy kosztów sądowych i w pozostałym zakresie oddalił wniosek. Uznał, że powódka może ponieść część kosztów bez uszczerbku w utrzymaniu siebie i rodziny. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyła powódka wskazując, że koszty postepowania w niniejszej sprawie - w tym koszty opinii biegłych – przewyższają zdecydowanie możliwości finansowe powódki i brak zwolnienia od kosztów ogranicza jej prawo do sądu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Powódka prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Ma na utrzymaniu jedno dziecko. Miesięczny dochód w rodzinie to kwota 4340 zł netto. Powódka posiada oszczędności w wysokości 7000 zł i jest współwłaścicielka mieszkania lokatorsko – własnościowego. Powódka spłaca kredyt hipoteczny na mieszkanie w wysokości 877 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe należy zaakceptować stanowisko Sądu I instancji, że powódka zasługuje na częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i to w połowie, gdyż niniejszy proces może być procesem kosztownym z uwagi na konieczność poniesienia wydatków na opinie biegłych.

Sąd Rejonowy rozstrzygnął wniosek o zwolnienie od kosztów powódki uwzględniając charakter dochodzonego roszczenia i możliwość wystąpienia kosztów przy jego realizacji. Zwalniając ją w połowie od kosztów zapewnił powódce – z dużym wyczucie zawodowym – pełen dostęp do sądu. Należy bowiem podkreślić, że powódka ma trudności z opłaceniem kosztów z uwagi na kredyt, którego wysokość miesięcznej raty wynosi 877 zł. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego zobowiązanie z tytułu kredytów nie mogą decydować o ocenie, że strona z uwagi na te wydatki nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych.

Trudno zaliczyć od kosztów koniecznego utrzymania spłacanie rat kredytu zaciągniętego na mieszkanie. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym przypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 1984 r., II CZ 104/84). Dla wydatków związanych z prowadzeniem procesu strona powinna znaleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków nie będących niezbędnymi do utrzymania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 1980 r., I CZ 99/80).

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji. Wojciech Vogt