VI Ka 1237/16 · Sąd powszechny

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 12 grudnia 2019 r., wydanym w sprawie z powództwa H.

Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 16 lipca 2020 roku sygn.

Sygn. akt II Ka 247/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 października 2023 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Jaszczuk Sędziowie: SO Agnieszka Karłowicz SO Dariusz Półtorak (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Walerczak przy udziale Prokuratora Barbary Szczepanik po rozpoznaniu w dniu 27 października 2023 r. sprawy skazanego M. S. na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 30 stycznia 2023 r. sygn. akt II K 151/22 wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii (...) 147,60 zł (w tym 27,60 zł podatku VAT) tytułem obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym; zwalnia skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze stwierdzając, że ponosi je Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 247/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 30 stycznia 2023 r. w sprawie II K 151/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ----- --------------- ------------------------------------------------------------------ ------------------------------ -------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------- --------------- ----------------------------------------------------------------- ------------------------------ -------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------ ---------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------- ---------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. 1. Rażąca niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności poprzez orzeczenie jej w wymiarze 2 (dwóch) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono kary jednostkowe istnieje ścisły związek podmiotowy i przedmiotowy, zaś okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wyroków, w tym młody wiek i postawa skazanego oraz pozytywna prognoza kryminologiczna przemawiają za korzystnym ukształtowaniem kary łącznej i wymierzeniem jej przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji w wymiarze 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Po dokonaniu analizy apelacji obrońcy oraz materiałów postępowania, zarzut podniesiony przez obrońcę skazanego okazał się niezasadny. Treść niniejszego środka odwoławczego dotyczy wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 30 stycznia 2023 r. w sprawie II K 151/22 jedynie w części dotyczącej kary łącznej pozbawienia wolności (pkt I sentencji orzeczenia), czyli połączenia kar orzeczonych w wyrokach: - Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 27 lutego 2018 roku, wydanego w sprawie o sygn. akt II K 524/17, którym wymierzono wobec skazanego karę 1 roku pozbawienia wolności, - Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 30 września 2021 roku, wydanego w sprawie o sygn. akt II K 651/21, którym wymierzono wobec skazanego karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, - Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 24 lutego 2022 roku, wydanego w sprawie o sygn. akt II K 252/21, którym wymierzono wobec skazanego karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Na wstępie należy zauważyć, że orzeczenie przedmiotowego wyroku łącznego słusznie umożliwiły przepisy art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19, które dały podstawę do zastosowania przepisów o orzekaniu kary łącznej w brzmieniu obowiązującym sprzed dnia 24 czerwca 2020 r. Jak wynika z treści apelacji, skarżąca nie zarzuca Sądowi meriti błędnego określenia zakresu przedmiotowego postepowania o wydanie wyroku łącznego, a wyłącznie rażącą niewspółmierność wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności, podkreślając adekwatność zastosowania zasady pełnej absorpcji przy jej wymierzaniu. Zgodnie z niniejszym stanem faktycznym, możliwe było orzeczenie kary łącznej w wymiarze od 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności do 2 lat i 11 miesięcy pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu Okręgowego, kara łączna 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności została określona słusznie przez Sąd Rejonowy przy zastosowaniu zasady asperacji. Na uwadze trzeba mieć fakt, że wyrok łączny jest instytucją mającą racjonalizować wymiar kary, a nie służyć wyłącznie poprawie sytuacji skazanych. Dlatego też stosowanie absorpcji przy wymiarze kary łącznej nie może być sprzeczne z zapobiegawczymi i wychowawczymi celami kary i działać demoralizująco na sprawców przestępstw, służąc odbieraniu kary łącznej, jako instytucji będącej swoistym premiowaniem osób popełniających szereg przestępstw. Wymiar kary łącznej ma w swej istocie charakter ocenny i to, że orzeczona kara nie spełnia oczekiwań skazanego, a nawet w odczuciu społecznym może uchodzić za surową, nie oznacza, że można ją skutecznie kwestionować w postępowaniu odwoławczym. Co więcej, sąd odwoławczy nie jest uprawniony do modyfikowania kary, niejako według własnych odczuć, gdyż sądowi pierwszej instancji przyznana jest swoboda jej wymiaru, a ingerencja jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy wymierzona kara cechuje się rażącą niewspółmiernością (Wyrok SA w Białymstoku z 22.10.2019 r., II AKa 182/19, LEX nr 3222191). Odnosząc się do zarzutu skarżącej o zaistnieniu rażącej niewspółmierności kary, nie sposób się z nim zgodzić, albowiem zarzut ten może być uznany za trafny i zasadny wówczas, gdy różnica pomiędzy karą orzeczoną przez sąd I instancji a karą jaką należałoby orzec w następstwie prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary jest istotna, wyraźna oraz gdy Sąd meriti pominie określone okoliczności o charakterze łagodzącym lub też gdy wprawdzie tego rodzaju okoliczności formalnie uwzględni, ale nie nada im właściwego znaczenia. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd Rejonowy zauważył wszystkie okoliczności łagodzące i obciążające zaistniałe i mające zastosowanie w niniejszej sprawie oraz właściwie nadał im odpowiednią rangę i znaczenie przy orzekaniu o przedmiotowej karze łącznej, co przeczy podniesionemu przez obrońcę zarzutowi. Sąd Odwoławczy nie dopatrzył się przesłanek przemawiających za złagodzeniem zasądzonej wobec skazanego w pierwszoinstancyjnym postępowaniu kary łącznej, poprzez zastosowanie przy określeniu jej wymiaru zasady absorpcji. Obrońca nie zaprezentował żadnych nowych zasadnych argumentów przemawiających za przychyleniem się do wyrażonego w środku odwoławczym wniosku, ani też nie wykazał wystarczająco, ażeby Sąd I instancji okoliczności tego rodzaju pominął, czy chociażby zmarginalizował. Skarżący argumentując swoje stanowisko dokonuje nadinterpretacji treści opinii o skazanym na jego korzyść, wg której jednoznacznie wynika, iż skazany co prawda m.in. postępuje zgodnie z regulaminem, nie popada w konflikty, nie przynależy do podkultury przestępczej, lecz również nie podejmuje żadnych działań nadprogramowych, nie aktywizuje się w procesie resocjalizacyjnym. Jego zachowanie nie wymaga zaangażowania, nie można z niego wnioskować o pozytywnej prognozie kryminologicznej. Wbrew temu co twierdzi skarżąca, dotychczasowa karalność skazanego świadczy o nikłej lub żadnej refleksji na temat swojego nagannego zachowania, chociażby przez brak krytycznych wniosków i ich wdrożeniu w życie przy wcześniejszym skazaniu na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Dlatego nie można zgodzić się ze skarżącą, że już po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji zaistniały jakieś nowe okoliczności („młody wiek i postawa skazanego oraz pozytywna prognoza kryminologiczna”), które wskazywałyby na potrzebę obniżenia kary łącznej. W związku z tym wywieść należy, iż sankcja karna zaproponowana przez Sąd Rejonowy jest sprawiedliwa, słuszna, spełnia funkcje prewencji generalnej i indywidualnej, a także nie nosi cech wskazanych w art. 438 pkt 4 k.p.k. Stąd, nie było podstaw, by podjąć ingerencję w treść zaskarżonego wyroku. Wniosek Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej punktu I sentencji orzeczenia poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, ewentualnie: o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec niezasadności zarzutów podniesionych przez obrońcę, wniosek apelacyjny nie zasługiwał na uwzględnienie. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok w zaskarżonej części, tj. w części rozstrzygnięcia o karze. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wskazano w rubryce 3.1. Jednocześnie, Sąd Okręgowy nie dopatrzył się istnienia uchybień podlegających rozpatrzeniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii (...) 147,60 zł (w tym 27,60 zł podatku VAT) tytułem obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym, ustalając wysokość tych kosztów zgodnie z § 17 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. III. Zwolniono skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze stwierdzając, że ponosi je Skarb Państwa. PODPIS

Powód P. M. wystąpił z powództwem przeciwko swojej małżonce E. M. o ustanowienie rozdzielności majątkowej z datą wsteczną, tj. z dniem 27.08.2021 r. Powód podniósł, że w chwili obecnej pomiędzy nim a pozwaną istnieje separacja faktyczna. Pozwana zaś bez porozumienia z nim wypłaciła pozostała część z wspólnie zaciągniętego kredytu i dysponuje nim bez jego wiedzy. Powód chciałby uregulować część długów i uwolnić się od zobowiązania. W odpowiedzi na powyższe Pozwana E. M. wnosiła o oddalenie powództwa. Wskazała jednocześnie, że w dniu 01.09.2021 r. pobrała ze wspólnego rachunku kwotę 128.000 zł pozostałego kredytu zaciągniętego wspólnie przez strony, ale wykorzystała go zgodnie z przeznaczeniem, tj. na remont budynku gospodarczego na mieszkanie dla matki powoda i dorosłego syna stron.

oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2.