VI U 2813/16 · Sąd powszechny

Sygn. akt VI U 2813/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Maciej Flinik Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Hańc po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2017 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania: M. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 7 września 2016 r., znak: (...) w sprawie: M. K. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o emeryturę 1) zmienia zaskarżoną decyzję ZUS z dnia 7 września 2016 r. w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu M. K. prawo do emerytury od dnia 22 września 2016 r.;

2) stwierdza, iż organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji;

3) zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 360 ( trzysta sześćdziesiąt ) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Sygn. akt VI U 2813/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 7 września 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił M. K. prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym , albowiem nie udowodnił on wymaganego okresu 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Na dzień 1 stycznia 1999 r. ubezpieczony udowodnił staż pracy wynoszący łącznie 27 lat 1 miesiąc i 21 dni . Pozwany nie uwzględnił do stażu pracy ubezpieczonego w szczególnych warunkach jego zatrudnienia w Spółdzielni Pracy Usług (...) w B. w okresie od 1 września 1974 r. do 28 lutego 1998 r. , ponieważ w świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych nie wskazano charakteru pracy zgodnie z rozporządzeniem RM z 7 lutego 1983 r. oraz zarządzeniem resortowym.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył ubezpieczony M. K. wnosząc o ustalenie, iż udokumentował 15 – letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych jako mechanik samochodowy stale wykonujący pracę w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych oraz prace przy naprawie pomp wtryskowych , wtryskiwaczy i gaźników do silników pojazdów. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł o jego oddalenie powołując argumentację wskazaną w zaskarżonej decyzji Sąd Okręgowy ustalił co następuje:

Ubezpieczony M. K. 60 lat ukończył z dniem(...)r. Do dnia 1 stycznia 1999 r. w / w- ny wykazał łącznie ponad 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Ubezpieczony w okresie w okresie od 1 września 1974 r. do 28 lutego 1998 r. pozostawał zatrudniony na stanowisku mechanika w Spółdzielni Pracy Usług (...) w B. . Początkowo w/w – ny posiadał status ucznia, w latach 1974 – 1976 pracował jako monter - demontował podzespoły w silnikach samochdoowych. W latach 1976 – 1978 odbywał zasadniczą służbę wojskową.

Przejściowo we wskazanym okresie – przez około 3 lata wykonywał prace diagnosty samochodowego w znajdującej się w zakładzie stacji diagnostyki ( następnie zlikwidowanej ) . Pracę mechanika świadczył w znajdującej się na terenie zakładu hali , na której oprócz niego pracowało jeszcze kilkunastu innych mechaników, elektryków samochodowych i blacharzy. Hala była wyposażona w dwa długie kanały remontowe ( po trzy stanowiska każdy ). Ubezpieczony zajmował się naprawami pojazdów typu Ż., N. , T. , S., F. (...) wykonywał początkowo przy montowaniu i wymontowywaniu silników, następnie przy naprawach wymagających wejścia do kanału , rodzajowo bardzo różnych ( naprawach zawieszenia, naprawach układów wydechowych, układów pędnych ) oraz przy konserwacji kabin, ram , podwozia , zajmował się również naprawami gaźników.

Drugi oddział firmy znajdował się na ul . (...) ( gdzie ubezpieczony wykonywał prace montera samochodowego do roku 1976 ) i w nim zajmowano się naprawami wymontowanych silników ( poza kanałem ) . Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie zbieżnych ze sobą zeznań świadków M. S. , T. G. , A. T. i ubezpieczonego oraz korespondujących z nimi dokumentów znajdujących się w aktach ZUS ( w tym świadectwa pracy i świadectwa wykonywania prac w warunkach szczególnych ) , których prawdziwości i wiarygodności strony w toku procesu skutecznie nie zakwestionowały.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwala na stwierdzenie, iż ubezpieczony w całym wskazanym wyżej okresie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace mechanika samochodowego czyli pracę w warunkach szczególnych w rozumieniu cytowanego przepisu art. 184 ust 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Wykonywana przez niego praca wymieniona jest w wykazie A dziale XIV ( prace różne ) pod poz. 16 ( prace wykonywane w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych ) oraz poz. 14 ( prace przy naprawie pomp wtryskowych, wtryskiwaczy i gaźników do silników spalinowych ) . Wprawdzie w świetle doświadczenia życiowego nie do przyjęcia jest teza , iż wszystkie naprawy pojazdów wykonywane przez ubezpieczonego wymagały pracy w kanale remontowym ( zresztą fakt wykonywania prac nie wymagających wykonywania ich z poziomu kanału remontowego przyznał) , ale te poza kanałem miały ( z wyjątkiem krótkiego okresu do 1976 r. , kiedy to ubezpieczony pracował w silnikowni oraz 3 letniego okresu pracy w charakterze diagnosty samochodowego w wydzielonej na terenie zakładu stacji diagnostycznej ) incydentalny i odosobniony charakter.

W tym miejscu należy przytoczyć tezy wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 16 maja 2013 r. III AUa 1722/12 LEX nr 1327511, zgodnie z którymi nie jest wprawdzie dopuszczalne uwzględnianie do okresów pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, wymaganych do nabycia prawa do emerytury w niższym wieku emerytalnym, innych równocześnie wykonywanych prac w ramach dobowej miary czasu pracy, które nie oddziaływały szkodliwie na organizm pracownik, jednak od reguły tej istnieją odstępstwa.

Pierwsze z nich dotyczy sytuacji, kiedy inne równocześnie wykonywane prace stanowią integralną część (immanentną cechę) większej całości dającej się zakwalifikować pod określoną pozycję załącznika do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Drugie odstępstwo dotyczy przypadków, kiedy czynności wykonywane w warunkach nienarażających na działanie czynników szkodliwych dla zdrowia mają charakter incydentalny, krótkotrwały, uboczny.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy i mając na uwadze specyfikę działalności spółdzielni ( nastawionej na naprawy wszelkiego rodzaju pojazdów ), ówczesną awaryjność pojazdów , wreszcie wielkość warsztatu naprawczego ( dwa kanały po trzy stanowiska ) należy przyjąć, iż prace naprawcze nie wykonywane przez ubezpieczonego w kanale remontowym miały charakter epizodyczny i krótkotrwały lub też były integralnie związane z tymi kanałowymi. Reasumując, materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwala stwierdzić, iż ubezpieczony wykonując stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace kwalifikowane jako wykonywane w warunkach szczególnych spełnia warunki konieczne do przyznania emerytury określone w cytowanych wyżej przepisach ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.

U. Nr 8 z 1983 r., poz. 43 ze zm ). Kierując się powyższym Sąd Okręgowy w punkcie 1 wyroku na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia (...)r, tj. od dnia ukończenia 60 – tego roku życia. W punkcie 2 sentencji wyroku Sąd Okręgowy zgodnie z przepisem art. 118 ust. 1a ustawy emerytalno- rentowej FUS z urzędu orzekał w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Ustalenie stanu faktycznego wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego przed sądem , tym samym nie zachodzą przesłanki dla stwierdzenia takiej odpowiedzialności pozwanego.

O kosztach orzeczono w oparciu o przepis art. 98 k.p.c. w zw. z art. § 9 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych / Dz. U. 2015.1804 / w brzmieniu obowiązującym w okresie od 1 stycznia do 26 października 2016 r - stosownie do treści § 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 3 października 2016 r. Dz.U. z 2016 r. poz. 1667 ) obciążając nimi pozwanego jako przegrywającego proces.