IV Kz 73/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt IV Kz 73/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Legnicy - IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący : SSO Paweł Pratkowiecki Protokolant : sekr. sąd. Patrycja Ignaczak przy udziale przedstawiciela Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu w sprawie B. D. obwinionego o wykroczenie z art. 62 ust. 2 prawa budowlanego zażalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. na postanowienie Sądu Rejonowego w Złotoryi z dnia 16 lutego 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.s.w. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Złotoryi do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy w Złotoryi umorzył postepowanie. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. i wniósł o jego uchylenie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Zażalenie jest zasadne. Mylne pouczenie o skutkach nieuiszczenia grzywny nałożonej mandatem karnym, nie wywoła dla obwinionego skutków negatywnych. Z tego mylnego pouczenia wynikało bowiem, że zaniechanie uiszczenia grzywny będzie równoznaczne z prawomocnym uznaniem obwinionego za winnego popełnienia wykroczenia. Tymczasem wniesienie do sądu wniosku o ukaranie, zgodne zresztą z przepisami procedury (art. 99 k.p.s.w.) kwestię odpowiedzialności obwinionego uczyni otwartą. Trzeba nadto wyraźnie podkreślić, że w przedmiotowej sprawie obwinionego nie pouczono o tym, że na wypadek nieuiszczenia grzywny nałożonej mandatem, będzie on zwolniony z odpowiedzialności za zarzucane mu wykroczenie.

A do tego de facto doprowadziłaby akceptacja dla stanowiska przedstawionego przez Sąd Rejonowy w zaskarżonym postanowieniu. Zresztą nawet gdyby takie absurdalne pouczenie przekazano obwinionemu, to byłoby ono procesowo bezskuteczne. Regułę z art. 16 § 1 k.p.k., na którą powołuje się sąd pierwszej instancji należy bowiem rozumieć w ten sposób, że skutki mylnego pouczenia nie mogą wywołać dla danej osoby konsekwencji procesowych mniej korzystnych od tych, które powinny być wskazane w pouczeniu prawidłowym. Wspomniana reguła nie oznacza natomiast, że mylne pouczenie o korzyściach, które w świetle prawa stronie się nie należą, powoduje w przyszłości konieczność honorowana i egzekwowania takiego wadliwego pouczenia.

Na gruncie niniejszej sprawy wszystko to oznacza to, że błędne pouczenie o skutkach nieuiszczenia grzywny nie może wywołać względem obwinionego konsekwencji procesowych mniej korzystnych, niż zgodny z prawem rezultat takiego zachowania, a wiec niż fakt wniesienia do sądu wniosku o ukaranie. Warunek ten został zaś spełniony i dlatego orzeczono jak na wstępie.