Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 647/16 AI generated

IV Ka 647/16 · Sąd powszechny

Case Number IV Ka 647/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

Zaskarżony wyrok wydany został w oparciu o założenie, że opinia biegłego M. G. (1) nie jest dotknięta żadną z wad, o jakich stanowi przepis art. 201 kpk. Dla rozstrzygnięcia sprawy miało to dwojakie znaczenie. Po pierwsze, opierając się na tej opinii sąd I instancji ustalił, że w związku ze zdarzeniem, do którego odnosi się zarzut aktu oskarżenia, pokrzywdzony D. K. doznał jedynie zwichnięcia prawego stawu kolanowego z jego niestabilnością na skutek uszkodzenia wiązadeł. Po drugie, powyższa opinia stanowiła dowód, w oparciu o który sąd I instancji dokonał negatywnej weryfikacji wiarygodności tych osobowych źródeł dowodowych, które potwierdzały zeznania pokrzywdzonego, iż padł ofiarą pobicia.

Legislator headnote

AI generated

IV Ka 647/16 · Sąd powszechny: Przy czym nie można wykluczyć, że do urazu kolana doszło nie w mechanizmie biernym ( tj. w wyniku upadku ), ale w mechanizmie czynnym, tj. wskutek kopania, względnie uraz, powstały w wyniku upadku, został pogłębiony w wyniku kopania. W świetle wymowy opinii (...) w Ł. zasadne są te zarzuty skarżących, które podnosiły, iż zaskarżony wyrok został wydany z mogącą mieć wpływ na treść wyroku obrazą art. 201 kpk. Opinia biegłego M. G. (1), przez pryzmat której sąd I instancji oceniał inne, istotne dowody i na podstawie której czynił własne ustalenia, jest bowiem nierzetelna i niepełna, skoro biegły opiniował z pominięciem wymowy dokumentacji medycznej leczenia pokrzywdzonego.

Keywords

AI generated
whiplash injury causality medical evidence inadequate medical assessment lack of witness credibility medical reassessment unproven causation
AI generated
II Ka 81/18
W. (1) został oskarżony o to, że w dniu 6 stycznia 2014 roku około godziny 1.00 w miejscowości O., pow. (...), woj. (...), uderzając kilkakrotnie ręką w głowę, a następnie kopiąc po całym ciele W. D., spowodował u niego rozerwanie więzozrostu obojczykowo - barkowego prawego, stłuczenie okolicy potylicznej głowy, stłuczenie powierzchni tylnej szyi, naruszających funkcjonowanie narządu ciała i rozstrój zdrowia trwające dłużej niż 7 dni tj. o czyn z art. 157 § 1 kk.
VII Ka 203/18
w dniu 8 lipca 2012 r. w R. i Z., działając wspólnie i w porozumieniu jako funkcjonariusze policji Komendy Powiatowej Policji w Z. podczas i w związku z wykonywaniem czynności służbowych z udziałem P. K. (1), przekroczyli swoje uprawnienia, dopuścili się pobicia w/w, narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo powstania ciężkich lub średnich obrażeń ciała, powodując u niego: stłuczenia i krwiaka podskórnego głowy w okolicy czołowej prawej, stłuczenia i krwiaka okularowego oka prawego, dwóch linijnych otarć skóry okolicy podoczodołowej prawej, krwiaka podspojówkowego oka prawego, stłuczenia policzka prawego w okolicy stawu skroniowo- żuchwowego, stłuczenia i krwiaka błony śluzowej przedsionka ust po stronie prawej, rozchwiania I stopnia zębów 16,17,18, odłamania guzków podniebiennych zębów 17 i 18, stłuczenia brzucha, stłuczenia i krwiaka podskórnego na tylnej powierzchni obu ud, otarcia naskórka na bocznej stronie kolana lewego, stłuczenia i krwiaka podskórnego na przedniej powierzchni lewego podudzia, stłuczenia i krwiaka podskórnego na tylnej powierzchni prawego podudzia, które do obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu,
II Ka 266/15
Sąd Rejonowy w Kole wyrokiem z 17 lipca 2015r.
II AKa 290/13
Sąd Okręgowy w Bielsku Białej wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2013 roku uznał oskarżonego W.
II Ka 363/13
W dniu 4 marca 2012r. w miejscowości K., gmina K. działając wspólnie i w porozumieniu z czwartą nieustaloną osobą dokonali pobicia A. G. w ten sposób, że uderzali go pięściami po całym ciele, w wyniku czego w/w doznał obrażeń ciała w postaci: rany ciętej głowy, rany wargi górnej, podbiegnięcia krwawego w obu okolicach oczodołowych, otarcia naskórka na grzebiecie nosa, co spowodowało naruszenie czynności narządów na czas poniżej 7 dni w myśl art. 157§2kk jednakże umiejscowienie obrażeń oraz sposób działania sprawców naraziły A. G. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie innego skutku określonego w art. 156§1kk lub art. 157§1kk

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 647 / 16

UZASADNIENIE

Zaskarżony wyrok wydany został w oparciu o założenie, że opinia biegłego M. G. (1) nie jest dotknięta żadną z wad, o jakich stanowi przepis art. 201 kpk. Dla rozstrzygnięcia sprawy miało to dwojakie znaczenie. Po pierwsze, opierając się na tej opinii sąd I instancji ustalił, że w związku ze zdarzeniem, do którego odnosi się zarzut aktu oskarżenia, pokrzywdzony D. K. doznał jedynie zwichnięcia prawego stawu kolanowego z jego niestabilnością na skutek uszkodzenia wiązadeł. Po drugie, powyższa opinia stanowiła dowód, w oparciu o który sąd I instancji dokonał negatywnej weryfikacji wiarygodności tych osobowych źródeł dowodowych, które potwierdzały zeznania pokrzywdzonego, iż padł ofiarą pobicia.

Emanacją tego są te fragmenty uzasadnienia zaskarżonego wyroku, w których sąd odmawia przymiotu wiarygodności zeznaniom naocznych świadków zdarzenia: D. L., P. L. i E. K., zakładając, że gdyby zdarzenia miało taki przebieg, jaki wynika z ich relacji, to obrażenia D. K. nie ograniczałyby się jedynie do opisanego wyżej urazu kolana ( por. zwłaszcza str. 10 – 11 uzasadnienia sądu I instancji ). Przeprowadzony na etapie postępowania apelacyjnego dowód z opinii Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej (...) w Ł. nakazuje przewartościować powyższe wnioski.

Ocena dowodów i ustalenia sądu I instancji, oparte na założeniu pełnowartościowości opinii biegłego M. G. (2), nie jawią się już jako słuszne. Opinia tego biegłego pomijała bowiem treść dokumentacji medycznej leczenia D. K. podjętego w związku ze zdarzeniem. I tak biegły nie wziął pod uwagę, iż: - w karcie medycznych czynności ratunkowych z dnia 1 lutego 2014 r. odnotowano min. w wywiadzie: Pacjent lat 31 został pobity przez pięciu mężczyzn. Przytomny, pod wpływem działania alkoholu. Pamięta przebieg zdarzenia. Zgłasza ból kolana prawego, ból klatki piersiowej po stronie lewej, uraz nosa ( fragment nieczytelny ). (…) Doznał urazu kolana prawego, urazu nosa, urazu klatki piersiowej po stronie lewej.

Rozpoznanie: powierzchowne urazy ( fragment nieczytelny ) liczne otarcia ciała; - w historii choroby z leczenia D. K. w Oddziale (...) (...) T. Centrum (...), w części przeznaczonej na wywiad, lekarz zapisał: „ pacjent przywieziony przez zespół pogotowia ratunkowego z powodu urazu wielomiejscowego, którego doznał w dniu dzisiejszym w wyniku pobicia. Zgłasza dolegliwości bólowe kolana prawego, klatki piersiowej i tułowia. Widzę liczne otarcia naskórka i podbiegnięcia krwawe obu kończyn dolnych i tułowia. Obrzęki i dolegliwości bólowe kolana prawego.

W epikryzie odnotowano dodatkowo: zasinienie w okolicy lewego oczodołu. Uwzględniając te dokumentt, opiniujący w imieniu (...) w Ł. doszli do wniosku, iż D. K. w wyniku przedmiotowego zdarzenia doznał nie tylko zwichnięcia stawu kolanowego prawego z uszkodzeniem więzadła krzyżowego przedniego oraz więzadła pobocznego piszczelowego, ale także licznych otarć naskórka i sińców obu kończyn dolnych i tułowia oraz zasinienia w okolicy lewego oczodołu. Ich zdaniem, bardzo mało prawdopodobnym jest, aby wszystkie obrażenia stwierdzone u pokrzywdzonego mogły powstać jedynie od upadku i przewrócenia się na twarde podłoże. Bardziej prawdopodobnym jest natomiast, że pokrzywdzony nie tylko został odepchnięty od drzwi ( w wyniku czego mógł doznać urazu prawego stanu kolanowego ), ale później był także kopany i uderzany po całym ciele.

Przy czym nie można wykluczyć, że do urazu kolana doszło nie w mechanizmie biernym ( tj. w wyniku upadku ), ale w mechanizmie czynnym, tj. wskutek kopania, względnie uraz, powstały w wyniku upadku, został pogłębiony w wyniku kopania. W świetle wymowy opinii (...) w Ł. zasadne są te zarzuty skarżących, które podnosiły, iż zaskarżony wyrok został wydany z mogącą mieć wpływ na treść wyroku obrazą art. 201 kpk. Opinia biegłego M. G. (1), przez pryzmat której sąd I instancji oceniał inne, istotne dowody i na podstawie której czynił własne ustalenia, jest bowiem nierzetelna i niepełna, skoro biegły opiniował z pominięciem wymowy dokumentacji medycznej leczenia pokrzywdzonego.

Jednocześnie opinia (...) nie tylko nie dyskwalifikuje wiarygodności wymienionych wyżej świadków, zeznających zgodnie z założeniami aktu oskarżenia, ale wręcz z nimi koreluje. To pozwala na wyprowadzenie wniosku, iż ocena dowodów i poczynione w jej oparciu ustalenia w takim kształcie, jak zaprezentowane w wyroku i jego uzasadnieniu, nie korzystają z ochrony, jaką daje przepis art. 7 kpk, jeśli stosować ujęte w nim kryteria. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy postępowanie dowodowe należy powtórzyć, a przy jego ocenie uwzględnić wymowę opinii (...) w Ł..

Należy także przesłuchać autorów tych wpisów w dokumentacji medycznej leczenia D. K., które okazały się dla biegłych nieczytelnymi – dla zweryfikowania, czy zapisy te mogą mieć znaczenie dla sprawy.