Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1893/16 AI generated

III Ca 1893/16 · Sąd powszechny

Case Number III Ca 1893/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Rybniku zasądził od pozwanego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Wojewódzkiego Szpitala (...) w R. na rzecz powoda W. K. kwotę 9.360 zł. z ustawowymi odsetkami od 21 listopada 2014r. do 31 grudnia 2015r. i z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 1 stycznia 2016r., oddalił powództwo w pozostałej części zasądził ,od powoda na rzecz pozwanego 498,80 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd pierwszej instancji ustalił, że powód zawarł z pozwanym umowę na czas określony od 1 października 2013r. do 31 grudnia 2014r. której przedmiotem było udzielenie przez powoda świadczeń zdrowotnych m.in. poprzez zapewnienie opieki lekarskiej w Transporcie Medycznym typu (...) oraz wykonywanie zleconych usług medycznych.

Legislator headnote

AI generated

art. 100 k.p.c, art. 386 § 4 k.p.c, art. 6 k.c, art. 471 k.c, art. 361§2 k.c, art. 385 k.p.c; III Ca 1893/16 · Sąd powszechny: Jednocześnie powód na podstawie łączącej strony umowy nie był zobowiązany do ponoszenia jakichkolwiek wydatków związanych z realizowaniem umowy. Z tych względów nie mogły odnieść skutku sformułowane w apelacji zarzuty naruszenia prawa procesowego – art. 386 § 4 k.p.c., albowiem istota sprawy została rozpoznana przez sąd I instancji, jak również zarzuty naruszenia przepisów art. 6 w zw. z art. 361§ 2 in fine k.p.c. Mając powyższe na uwadze apelacja jako bezzasadna została oddalona na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 2 pkt 4 i 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz.

Keywords

AI generated
art. 100 k.p.c art. 386 § 4 k.p.c art. 6 k.c art. 471 k.c art. 361§2 k.c art. 385 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 100 k.p.c
O kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 100 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c
Zarzucił nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c.
art. 6 k.c
przejawiającej się pominięciem zarzutów pozwanego w zakresie braku wykazania rentowności przedsiębiorstwa powoda co doprowadziło do błędnego utożsamiania całości przychodu z utraconym korzyściami, naruszenie prawa materialnego art. 6 k.c.
art. 471 k.c
W okolicznościach faktycznych sprawy, które nie zostały zakwestionowane w apelacji, a w ocenie sądu odwoławczego prawidłowo zostały ustalone przez sąd I instancji trafna jest ocena, iż powód, w oparciu o regulacje art. 471 k.c.
art. 361§2 k.c
stanowił jego korzyść w rozumieniu art. 361§2 k.c., której za część października nie osiągnął.
art. 385 k.p.c
Mając powyższe na uwadze apelacja jako bezzasadna została oddalona na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 98 k.p.c
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 1893/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Barbara Braziewicz Sędzia SO Teresa Kołeczko - Wacławik (spr.) SO Artur Żymełka Protokolant Agnieszka Wołoch po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2017 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa W. K. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Wojewódzkiemu Szpitalowi (...) w R. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 28 lipca 2016 r., sygn. akt II C 1009/15 1. oddala apelację;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.200 zł (tysiąc dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. SSO Artur Żymełka SSO Barbara Braziewicz SSO Teresa Kołeczko – Wacławik Sygn. akt III Ca 1893/16

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Rybniku zasądził od pozwanego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Wojewódzkiego Szpitala (...) w R. na rzecz powoda W. K. kwotę 9.360 zł. z ustawowymi odsetkami od 21 listopada 2014r. do 31 grudnia 2015r. i z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 1 stycznia 2016r., oddalił powództwo w pozostałej części zasądził ,od powoda na rzecz pozwanego 498,80 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd pierwszej instancji ustalił, że powód zawarł z pozwanym umowę na czas określony od 1 października 2013r. do 31 grudnia 2014r. której przedmiotem było udzielenie przez powoda świadczeń zdrowotnych m.in. poprzez zapewnienie opieki lekarskiej w Transporcie Medycznym typu (...) oraz wykonywanie zleconych usług medycznych.

Świadczenia miały być udzielane zgodnie z harmonogramem sporządzanym za obopólnązgodą stron na okres 2 miesięcy, akceptowanym przez ordynatora (...)/ Zespołu (...), za wynagrodzeniem 65 zł brutto za godzinę. Strony przewidziały możliwość wygaśnięcia umowy m.in. w przypadku gdy zajdą okoliczności, za które strony nie ponoszą odpowiedzialności, a które uniemożliwią dalsze jej wykonywanie oraz jej rozwiązanie za 3 miesięcznym wypowiedzeniem. Powód świadczył usługi zgodnie z harmonogramem, sporządzonym również na październik 2014r., ale po wykonaniu usługi w dniach 1 i 6 października 2014r. nie został dopuszczony do dalszych dyżurów w tym miesiącu, mimo, że zgłaszał swoją obecność.

Na listopad i grudzień 2014r. harmonogram nie został sporządzony. Od 10 października 2014r. świadczenie usług będących przedmiotem umowy przejęło na podstawie umowy zawartej z pozwanym - Wojewódzkie Pogotowie (...) w K.. Pozwany wezwany przez powoda do prawidłowej realizacji umowy i do uiszczenia wynikającego z niej wynagrodzenia, odmówił żądaniom powoda. Ustalając powyższe uznał Sąd Rejonowy, że ponieważ zgodnie z umową sporządzony został harmonogram dyżurów na październik 2014r., powód winien zostać dopuszczony do świadczenia usług w tym miesiącu, zresztą przychodził świadczyć usługi do pozwanego w dniach wynikających z harmonogramu.

Z tych względów uznał, że należy mu się wynagrodzenie zgodnie z umową w określonej stawce godzinowej brutto za październik 2014r., natomiast ponieważ na listopad i grudzień 2014r harmonogram nie został ,ustalony brak było podstaw do żądania wynagrodzenia za świadczenie usług w tych miesiącach. O kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 100 k.p.c. W apelacji pozwany zaskarżył wyrok w części uwzgledniającej powództwo i orzekającej o kosztach procesu. Zarzucił nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. przejawiającej się pominięciem zarzutów pozwanego w zakresie braku wykazania rentowności przedsiębiorstwa powoda co doprowadziło do błędnego utożsamiania całości przychodu z utraconym korzyściami, naruszenie prawa materialnego art. 6 k.c. w zw. z art. 361 § 2 in fine k.c. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, iż powód wykazał utracone korzyści z tytułu niewypłaconego wynagrodzenia za część miesiąca października 2014r. w sytuacji, gdy powód prowadzi działalność gospodarczą, a zatem winien obliczyć utracone korzyści stosunkowo do wskaźnika rentowności swojego przedsiębiorstwa, czemu uchybił.

Przedstawiają powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt 1 i oddalenie powództwa w całości względnie uchylenie zaskarżonego wyroku w tym zakresie i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Wniósł tez o zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów postepowania za obie instancje. Powód wniósł o oddalenie apelacji. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelacja nie mogła odnieść skutku. W okolicznościach faktycznych sprawy, które nie zostały zakwestionowane w apelacji, a w ocenie sądu odwoławczego prawidłowo zostały ustalone przez sąd I instancji trafna jest ocena, iż powód, w oparciu o regulacje art. 471 k.c. zasadnie żądał od pozwanego wynagrodzenia w zakresie, w jakim zgodnie z harmonogramem świadczenia usług w październiku 2014r. usługi te miał świadczyć i zgłaszał gotowość ich świadczenia.

Dochód który miał osiągnąć w wymiarze brutto z tytułu świadczenia usług zgodnie z harmonogramem w całym miesiącu październiku 2014r. stanowił jego korzyść w rozumieniu art. 361§2 k.c., której za część października nie osiągnął. Korzyść ta, uzyskana przez powoda jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą podlega różnym ciężarom publicznoprawnym, a do ich poniesienia zobowiązany jest powód, który korzyść tę osiągnął. Z tych względów brak było podstaw do uwzględnienia zarzutów pozwanego zmierzających do określenia wysokości szkody powoda (ubytku w jego majątku) jako wartości zysku, gdyż to nie na pozwanym spoczywały jakiekolwiek obowiązki związane z poniesieniem ciężarów publicznoprawnych od wypłaconego powodowi wynagrodzenia w wysokości brutto.

Jednocześnie powód na podstawie łączącej strony umowy nie był zobowiązany do ponoszenia jakichkolwiek wydatków związanych z realizowaniem umowy. Z tych względów nie mogły odnieść skutku sformułowane w apelacji zarzuty naruszenia prawa procesowego – art. 386 § 4 k.p.c., albowiem istota sprawy została rozpoznana przez sąd I instancji, jak również zarzuty naruszenia przepisów art. 6 w zw. z art. 361§ 2 in fine k.p.c. Mając powyższe na uwadze apelacja jako bezzasadna została oddalona na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 2 pkt 4 i 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz.

U. poz. 1800), zasądzając od pozwanego na rzecz powoda wynagrodzenie w wysokości 1200 zł. SSO Artur Żymełka SSO Barbara Braziewicz SSO Teresa Kołeczko-Wacławik Sygn. akt III Ca 1893/16