Legislator Case Law & Legislation
II Cz 114/17 AI generated

II Cz 114/17 · Sąd powszechny

Case Number II Cz 114/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 17 października 2016 r. wezwano pełnomocnika A. W. o opłatę od skargi na czynność komornika w kwocie 100 zł w terminie tygodniowym, pod rygorem odrzucenia skargi. W uzasadnieniu zarządzenia powołano treść art. 25 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. W zażaleniu na powyższe zarządzenie, dłużniczka zarzuciła mu: - obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia, a w szczególności art. 130 § 1 kpc poprzez wezwanie strony do opłaty przy jednoczesnym naruszeniu przepisów dotyczących procedury rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; - obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia poprzez określenie wymiaru opłaty od skargi bez poprawnego rozpoznania złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych z dnia 11 kwietnia 2016 r.; - naruszenie przepisów prawa materialnego, a to przepisów ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w szczególności art. 102 ust. 2 w zw.

Legislator headnote

AI generated

art. 385 k.p.c, art. 397 § 2 k.p.c, art. 398 k.p.c; II Cz 114/17 · Sąd powszechny: Z a contrario art. 107 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i rozstrzygnięcie niekompletnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę powyższe wniosła o zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez obniżenie wysokości opłaty sądowej od skargi i zasądzenie od wierzyciela na rzecz A. W. kosztów postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych ewentualnie o uchylenie zarządzenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji pozostawiając temu sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.

Keywords

AI generated
remission of procedural costs withdrawal of petition advance on court costs fines for procedural infringement unnecessary costs reopening of proceedings

Cited Legislation

AI generated
art. 385 k.p.c
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
Skoro zatem zarzuty zażalenia w żaden sposób nie podważyły trafności zaskarżonego zarządzenia, zażalenie to jako bezzasadne podlegało oddaleniu. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 398 k.p.c., orzekł jak w postanowieniu.
art. 398 k.p.c
i art. 398 k.p.c., orzekł jak w postanowieniu.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt II Cz 114/17 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Jerzy Dydo po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużniczki A. W. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Świdnicy J. P., sygn. akt Km 1453/14 w sprawie egzekucyjnej prowadzonej z wniosku wierzyciela Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w Ś. na skutek zażalenia dłużniczki na zarządzenia Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w Świdnicy z dnia 17 października 2016 r., sygn. akt I Co 2174/15 postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 17 października 2016 r. wezwano pełnomocnika A. W. o opłatę od skargi na czynność komornika w kwocie 100 zł w terminie tygodniowym, pod rygorem odrzucenia skargi. W uzasadnieniu zarządzenia powołano treść art. 25 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. W zażaleniu na powyższe zarządzenie, dłużniczka zarzuciła mu: - obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia, a w szczególności art. 130 § 1 kpc poprzez wezwanie strony do opłaty przy jednoczesnym naruszeniu przepisów dotyczących procedury rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; - obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia poprzez określenie wymiaru opłaty od skargi bez poprawnego rozpoznania złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych z dnia 11 kwietnia 2016 r.; - naruszenie przepisów prawa materialnego, a to przepisów ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w szczególności art. 102 ust. 2 w zw.

Z a contrario art. 107 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i rozstrzygnięcie niekompletnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę powyższe wniosła o zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez obniżenie wysokości opłaty sądowej od skargi i zasądzenie od wierzyciela na rzecz A. W. kosztów postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych ewentualnie o uchylenie zarządzenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji pozostawiając temu sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.

Sąd Okręgowy zważył: Niewątpliwie błędne jest stanowisko skarżącej, co do rzekomego nieprawidłowego wymiaru opłaty dokonanego zaskarżonym zarządzeniem. Opłatę stałą w kwocie 100 zł pobiera się od skargi na czynności komornika, co wynika z art. 25 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 623). Słusznie zatem skarżąca została wezwana do uiszczenia opłaty od skargi na czynność komornika w wysokości 100 zł. Odnosząc się natomiast do wywodów zażalenia związanych z ponownym oddaleniem jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wskazać należy, że powyższe zarzuty winny być podnoszone w zażaleniu na postanowienie o oddaleniu w/w wniosku, zaś w złożonym przez nią zażaleniu na wymiar opłaty nie mają znaczenia.

Skoro zatem zarzuty zażalenia w żaden sposób nie podważyły trafności zaskarżonego zarządzenia, zażalenie to jako bezzasadne podlegało oddaleniu. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 398 k.p.c., orzekł jak w postanowieniu.