I ACz 2496/16 · Sąd powszechny

Sygn. akt I ACz 2496/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2017 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie, Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Grzegorz KrężołekSędziowie:SA Sławomir Jamróg SO (del.) Beata Kurdziel (sprawozdawca)po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2017 r. w Krakowiena posiedzeniu niejawnymsprawy z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa- Sądowi Okręgowemu w Gdańsku, Skarbowi Państwa- SądowiApelacyjnemu w Gdańsku i Skarbowi Państwa- Sądowi Najwyższemu w Warszawie ozapłatę na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego Składu Sądu Okręgowego wKielcach z dnia 9 marca 2016r., sygn. akt I C 1322/15postanawia:oddalić zażalenie. SSO(del.) Beata Kurdziel SSA Grzegorz Krężołek SSA Sławomir Jamróg

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 9 marca 2016 roku wydanym w sprawie zpowództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa- Sądowi Okręgowemu wGdańsku, Skarbowi Państwa- Sądowi Apelacyjnemu w Gdańsku i Skarbowi Państwa -Sądowi Najwyższemu w Warszawie o zapłatę Przewodniczący składu Sądu Okręgowego w Kielcach zarządził zwrot pozwu. W uzasadnieniu zarządzenia Przewodniczący wskazał, że postanowieniem z dnia 24lipca 2015r. Referendarz Sądowy w Sądzie Okręgowym w Kielcach zwolnił powoda J. J. od opłaty sądowej od pozwu ponad kwotę 300zł.

Powód złożyłskargę na powyższe orzeczenie. Postanowieniem z dnia 25 września 2015r. Sąd Okręgowy wKielcach utrzymał w mocy postanowienie referendarza. Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2016r.powód został wezwany do uiszczenia opłaty w kwocie 300zł w terminie 7 dni pod rygoremzwrotu pozwu. Wobec nieuiszczenia opłaty sądowej w wyznaczonym terminie zarządzonozwrot pozwu na podstawie, art. 130 § 1 k.p.c. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł powód, zaskarżając je w całości idomagając się jego uchylenia. Powód wskazał, że zaskarżone zarządzenie narusza art. 130k.p.c.

Po pierwsze, pismo, o jakim nadmienia Sąd nie odbiega od powagi pisma procesowego i można nadać mu bieg. Zastosowanie ma art. 127 k.p.c. i art. 187 k.p.c. W związku z tym,odpowiedź powoda na wezwanie Sądu pozostaje aktualna. Po drugie, przed wydaniemzaskarżonego zarządzenia Sąd I instancji winien rozpoznać wniosek powoda o przyznanieadwokata z urzędu jako pierwszą czynność procesową i jej dokonać. Może zatem zachodzićnieważność postępowania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż nie może być mowy o nieważnościpostępowania. Na podstawie treści zażalenia domniemywać należy, że powód upatrujeprzyczyn nieważności w nierozpoznaniu jego wniosku o ustanowienie pełnomocnika zurzędu. Zgodnie z art. 124§ 1 k.p.c. zgłoszenie wniosku o ustanowienie adwokata lub radcyprawnego nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania, chyba że chodzi o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego dla powoda na skutek wniosku zgłoszonego w pozwie lubprzed wytoczeniem powództwa.

Przyznać należy, iż w niniejszej sprawie powód zgłosiłwniosek o ustanowienie pełnomocnika, jednakże wniosek ten został złożony w tokupostępowania w piśmie z dnia 15 września 2009r. i 16 października 2016r. Istotne jestjednakże, iż powód nie domagał się ustanowienia pełnomocnika z urzędu w samym pozwie, w którym zawarty był jedynie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Odnośnie zarzutu dotyczącego możliwości nadania biegu pismu procesowemu i brakupodstaw do jego zwrotu, podkreślić należy, iż zgodnie z art. 130 §1 k.p.c., jeżeli od pisma nie uiszczono należnej opłaty, przewodniczący wzywa stronę do opłacenia pisma w ter minie tygodniowym pod rygorem zwrotu pisma.

Jak wynika z prawomocnego postanowienia w przedmiocie wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych, powód został zwolniony od opłaty sądowej od pozwu ponad kwotę 300zł, a w pozostałym zakresie wniosek został oddalony. Oznacza to, iż powód obowiązany był do uiszczenia opłaty sądowej od pozwu w kwocie 300zł, czego nie uczynił na wezwanie sądu. Prawidłowo zatem pozew podlegał zwrotowi na podstawie ww. przepisu. Zaznaczyć należy, iżwmyślart.112ust.4ustawyokosztach sądowych w sprawach cywilnych ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, oparty na tych samych okolicznościach nie ma wpływu na bieg terminu do opłacenia pisma.

Powód w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty w wysokości 300złzłożył pismo z dnia 8 lutego 2016r., w którym wyjaśnił, że nie posiada środków materialnych na pokrycie kwoty 300zł i w związku z tym wnosi o zwolnienie go z tej opłaty. Brak majątku na pokrycie kosztów sądowych wskazywał powód we wniosku o zwolnienie od kosztów zawartego w pozwie, a zatem nie powołał się na żadne nowe okoliczności. Wobec powyższego, zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu na podstawie 385 k.p.c. w zw. z art. 397§2 k.p.c. i art. 398 k.p.c. SSO(del.) Beata Kurdziel SSA Grzegorz Krężołek SSA Sławomir Jamróg