VI Gz 32/17 · Sąd powszechny

Sygn. akt VI Gz 32/17 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Zbigniew Krepski (spr.) Sędziowie: SO Małgorzata Bartczak-Sobierajska, SO Joanna Rusińska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2017 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w C. przeciwko G. W. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego we Włocławku z dnia 28 listopada 2016 r., sygn. akt V GC 878/16 postanawia : uchylić zaskarżone postanowienie Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Joanna Rusińska

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy we Włocławku stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce Sądowi Gospodarczemu uwzględniając zarzut niewłaściwości sądu podniesiony przez pozwanego w sprzeciwie od nakazu zapłaty (k.32). W zażaleniu na powyższe postanowienie powód wniósł o jego zmianę poprzez uchylenie i zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił - naruszenie art. 200 §1 k.p.c. w związku z art. 202 k.p.c. poprzez uznanie przez Sąd I instancji, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do stwierdzenia niewłaściwości Sądu Rejonowego we Włocławku z uwagi na uznanie za uzasadniony zarzut pozwanego zgłoszony w sprzeciwie, podczas gdy właściwość Sądu Rejonowego we Włocławku wynika z art. 34 k.p.c. w związku z art. 454 k.c., - naruszenie art. 454 k.c. w związku z art. 34 k.p.c. poprzez ich błędną wykładnię co wyraziło się w tym, że Sąd Rejonowy we Włocławku niewłaściwie przyjął, iż niedopuszczalne jest określenie przez powoda właściwości tutejszego Sądu jako właściwego ze względu na miejsce spełnienia świadczenia pieniężnego w siedzibie wierzyciela czyli powoda w niniejszej sprawie (k.38-41).

Pozwany nie udzielił odpowiedzi na zażalenie powoda.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Zażalenie powoda jest oczywiście uzasadnione i jako takie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu Okręgowego nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Rejonowego zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia , że jeżeli nie zachodzą podstawy do określenia właściwości miejscowej przemiennej zgodnie z siedzibą banku prowadzącego rachunek wierzyciela to należy właściwość tą określić na podstawie ogólnych zasad czyli zgodnie z miejscem zamieszkania (siedziby) pozwanego. Należy podkreślić, że siedziba banku jest tylko wtedy odpowiednikiem miejsca zamieszkania lub siedziby wierzyciela, gdy obie strony wyraziły zgodę na zapłatę na określony rachunek bankowy wierzyciela.

Jeżeli dłużnik takiej zgody nie wyraził, a powód nawet tego nie twierdzi, to samo wskazanie przez powoda w wystawionej przez siebie fakturze rachunku bankowego, na który ma nastąpić zapłata, nie wiąże dłużnika, a zatem nie ma podstaw do uznania, że miejscem spełnienia świadczenia jest siedziba banku prowadzącego ten rachunek. Za miejsce spełnienia świadczenia należy w takim wypadku uważać - z wszystkimi tego konsekwencjami procesowymi łączącymi się z powiązaniem art. 34 k.p.c. z regulacją art. 454 k.c. - miejsce zamieszkania lub siedzibę (siedzibę przedsiębiorstwa) wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia (tak SN w uchwale z dnia 14 lutego 2002 r., III CZP 81/01, OSNC 2002/11/131)..

Trafnie podnosi powód w uzasadnieniu zażalenia, iż stosownie do przepisu art. 454 § 1 zd.2 k.c. świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia (v. postanowienie SN z dnia 8 listopada 1991 r, II CO 16/91, OSNC 1993/3/40, postanowienie SN z dnia 13 stycznia 2007 r., III CO 17/07, Lex 1110990). Skoro poza sporem jest, iż miejscem siedziby powodowej spółki jest C., który znajduje się w obszarze działania Sądu Rejonowego we Włocławku to Sąd ten jest właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy.

Reasumując, w niniejszej sprawie sądem właściwym miejscowo jest Sąd Rejonowy we Włocławku jako sąd miejsca wykonania zobowiązania pieniężnego, a zatem przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce było wadliwe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. należało zmienić zaskarżone postanowienie poprzez jego uchylenie. O kosztach postępowania zażaleniowego postanowi Sąd Rejonowy w orzeczeniu kończącym sprawę (art. 108 § 2 k.p.c.). Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Joanna Rusińska Z.- (...) 1) (...) 2) (...) - (...) - (...) 2) (...) T. (...)