III CNP 37/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 37/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku D. T. przy uczestnictwie R. T. o umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym uczestniczki R.T. bez zgody, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lutego 2016 r., na skutek skargi uczestniczki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 15 października 2013 ., odrzuca skargę. 2

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 października 2013 r. Sąd Rejonowy orzekł o potrzebie umieszczenia uczestniczki w szpitalu psychiatrycznym bez jej zgody. Postanowienie to uczestniczka zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – zgodnie z art. 4241 § 1 i art. 5191 § 1 k.p.c. – przysługuje m.in. wtedy, gdy zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia nie było i nie jest możliwe. Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżąca musi to wykazać. Skarżąca tylko zdawkowo o tym nadmieniła w skardze, wskazując m.in. na brak ustawowej podstawy do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Jednocześnie całą skargę skarżąca oparła na zarzucie nieważności postępowania z powodu pozbawienia możności działania, co – zgodnie z art. 401 pkt 2 w związku z art. 524 i 13 § 2 k.p.c. – stanowi podstawę wznowienia.

Skarżąca nie wykazała, czy wniosła skargę o wznowienie i jak się zakończyło postępowanie, a jeżeli nie – dlaczego tego nie zrobiła. Z tych przyczyn skarga jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, konstrukcyjnym (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.), nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). dbkc