Legislator Case Law & Legislation
III Ca 454/16 AI generated

III Ca 454/16 · Sąd powszechny

Case Number III Ca 454/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 stycznia 2016 roku w sprawie z powództwa T. S. przeciwko Č. S. z siedzibą w Republice Czeskiej o zapłatę, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi zasądził od pozwanego Česk P. S. z siedzibą w Republice Czeskiej na rzecz powoda T. S. kwotę 8.700 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 15 sierpnia 2014 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 845,84 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, oddalając powództwo w pozostałym zakresie. Apelację od powyższego wyroku wniósł powód, zaskarżając go w części oddalającej powództwo i orzekającej o kosztach procesu. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a to:

Legislator headnote

AI generated

art. 278 § 1 k.p.c, art. 233 § 1 k.p.c, art. 233 k.p.c, art. 321 k.p.c, art. 386 § 1 k.p.c, art. 98 k.p.c; III Ca 454/16 · Sąd powszechny: art. 321 § 1, k.p.c. wskutek oparcia rozstrzygnięcia na innej podstawie faktycznej niż przyjęta przez strony. W oparciu o wskazane zarzuty powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części oddalającej powództwo przez uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów procesu za obie instancje.

Keywords

AI generated
art. 278 § 1 k.p.c art. 233 § 1 k.p.c art. 233 k.p.c art. 321 k.p.c art. 386 § 1 k.p.c art. 98 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 278 § 1 k.p.c
art. 278 § 1 k.p.c. wskutek dopuszczenia dowodu z opinii biegłego w sytuacji, gdy ocena okoliczności sprawy nie wymagała wiadomości specjalnych;
art. 233 § 1 k.p.c
art. 233 § 1 k.p.c. wskutek wadliwej oceny opinii biegłego;
art. 233 k.p.c
Rację ma jednak skarżący, iż Sąd Rejonowy dokonał wadliwej oceny opinii biegłego naruszając tym samym art. 233 k.p.c., a także wyszedł poza granice faktyczne powództwa wbrew treści art.
art. 321 k.p.c
233 k.p.c., a także wyszedł poza granice faktyczne powództwa wbrew treści art. 321 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c
Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy uznał apelację za w pełni uzasadnioną na podstawie art. 386 § 1 k.p.c.
art. 98 k.p.c
zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądzoną kwotę 8.700 zł podwyższył do kwoty 13.400 zł zaś kwotę 845,84 zł zasadzoną tytułem kosztów postępowania pierwszoinstancyjnego podwyższył do kwoty 3.087 zł (art. 98 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 454/16

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 stycznia 2016 roku w sprawie z powództwa T. S. przeciwko Č. S. z siedzibą w Republice Czeskiej o zapłatę, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi zasądził od pozwanego Česk P. S. z siedzibą w Republice Czeskiej na rzecz powoda T. S. kwotę 8.700 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 15 sierpnia 2014 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 845,84 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, oddalając powództwo w pozostałym zakresie. Apelację od powyższego wyroku wniósł powód, zaskarżając go w części oddalającej powództwo i orzekającej o kosztach procesu. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a to:

1. art. 278 § 1 k.p.c. wskutek dopuszczenia dowodu z opinii biegłego w sytuacji, gdy ocena okoliczności sprawy nie wymagała wiadomości specjalnych;

2. art. 233 § 1 k.p.c. wskutek wadliwej oceny opinii biegłego;

3. art. 321 § 1, k.p.c. wskutek oparcia rozstrzygnięcia na innej podstawie faktycznej niż przyjęta przez strony. W oparciu o wskazane zarzuty powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części oddalającej powództwo przez uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów procesu za obie instancje.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja okazała się zasadna i jako taka skutkowała zmianą zaskarżonego wyroku. Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji za wyjątkiem ustalenia dotyczącego wartości należącego do powoda samochodu marki J. (...) nr rej. (...) w stanie przedwypadkowym ustalając, iż wartość ta wynosiła 46.600 zł. Odnosząc się do zarzutów apelacji w pierwszej kolejności należy wskazać, że w realiach rozpoznawanej sprawy Sąd meriti zasadnie dopuścił dowód z opinii biegłego na okoliczność wartości wraku samochodu powoda po zdarzeniu z dnia 17 stycznia 2014 roku.

W niniejszej sprawie powód dochodzi kwoty 13.400 zł stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą, na jaką wrak samochodu wycenił ubezpieczyciel, a kwotą 12.000 zł tj. kwotą za jaką sprzedał uszkodzony pojazd na wolnym rynku. Wartość wraku J. JX8 stanowiła zatem przedmiot sporu pomiędzy stronami i wbrew twierdzeniu apelującego konieczne było zasięgnięcie wiadomości specjalnych celem ustalenia czy kwota 12.000 zł jaką powód uzyskał ze sprzedaży samochodu w stanie uszkodzonym, znacznie niższa od tej na jaką wrak wycenił pozwany, była ceną adekwatną do jego wartości rynkowej, czy też zaniżoną.

Pozwany wnosił zresztą o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na tę okoliczność. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się zatem naruszenia przez Sąd meriti art. 278 § 1 k.p.c. Rację ma jednak skarżący, iż Sąd Rejonowy dokonał wadliwej oceny opinii biegłego naruszając tym samym art. 233 k.p.c., a także wyszedł poza granice faktyczne powództwa wbrew treści art. 321 k.p.c. W niniejszej sprawie jedynym przedmiotem sporu, jak już zostało wyżej wskazane, była wartość należącego do powoda pojazdu marki J. (...) w stanie uszkodzonym tj. w stanie po kolizji z dnia 17 stycznia 2014 roku.

Strony były natomiast zgodne co do tego, że wartość przedmiotowego samochodu w stanie przedwypadkowym wynosiła 46.600 zł. W tak zakrojonym stanie faktycznym Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej oraz ruchu drogowego na okoliczność ustalenia wartości pozostałości pojazdu marki J. (...) o nr rej. (...) po szkodzie z dnia 17 stycznia 2014 roku. Wydając opinię biegły przekroczył postawioną mu tezę dowodową i pomimo braku zlecenia sądu w tym zakresie obliczył na nowo wartość pojazdu w stanie sprzed wypadku i ustalił ją na kwotę 41.900 zł.

Biegły uznał, iż ze względu na mało prawdopodobny i nie udokumentowany przebieg pozwany niezasadnie zastosował korektę za przebieg w wysokości 5.102 zł. Powyższe ustalenia biegły poczynił pomimo, iż nie dysponował odpowiednią dokumentacją oraz opierając się jedynie na swoich przekonaniach. Jednocześnie biegły ustalił, że wartość samochodu powoda w stanie uszkodzonym wynosiła ok. 14.500 zł, jednak kwota 12.000 zł za jaką powód sprzedał samochód jest akceptowalna. Sąd Rejonowy wyrokując oparł się wartościach ustalonych przez biegłego i zasądził na rzecz powoda kwotę 8.700 zł (41.900 – 21.200 – 12.000), podczas gdy powinien się oprzeć na opinii biegłego jedynie w zakresie wyceny wartości wraku zaś jako wartość samochodu w stanie nieuszkodzonym powinien był przyjąć kwotę 46.600 zł tj. kwotę na jaką przedmiotowy pojazd został wyceniony przez ubezpieczyciela w toku postępowania likwidacyjnego, gdyż ta wartość była pomiędzy stronami bezsporna i jej ustalanie nie było przedmiotem zlecenia dla biegłego.

W konsekwencji zasądzeniu na rzecz powoda podlegała cała dochodzona przez niego kwota czyli 13.400 zł (46.600zł – 21.200zł – 12.000zł = 13.400zł). Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy uznał apelację za w pełni uzasadnioną na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądzoną kwotę 8.700 zł podwyższył do kwoty 13.400 zł zaś kwotę 845,84 zł zasadzoną tytułem kosztów postępowania pierwszoinstancyjnego podwyższył do kwoty 3.087 zł (art. 98 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu).

O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 4 i § 13 ust. pkt 1 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i zasądził na rzecz powoda, który wygrał sprawę w całości, kwotę 835 zł.