Legislator Case Law & Legislation
XXIV C 515/13 AI generated

XXIV C 515/13 · Sąd powszechny

Case Number XXIV C 515/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

W dniu 22 lipca 2014 r., na wezwanie Sądu, stawił się w charakterze świadka T. K.-bej, który wniósł też o zwrot kosztów stawiennictwa – podróży transportem (...), na trasie C. – W., w kwocie 26,40 zł. Zgodnie z art. 85 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności sądowej na wezwanie sądu - w wysokości rzeczywiście poniesionych, racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu; przy czym górną granicę tych należności, stanowi wysokość kosztów przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

Legislator headnote

AI generated

XXIV C 515/13 · Sąd powszechny: Sygn. akt XXIV C 515/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 lipca 2014 r. Referendarz sądowy w Sądzie Okręgowym w Warszawie Wydział XXIV Cywilny – Małgorzata Wrona po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. Ś. i J. Ś. przeciwko R. W. o zapłatę w przedmiocie wniosku świadka T. K.-bej o zwrot kosztów stawiennictwa postanawia: przyznać świadkowi T. K.-bej, tytułem zwrotu kosztów stawiennictwa, kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych 40/100), której wypłacenie polecić Kasie Sądu Okręgowego w Warszawie, tymczasowo ze środków Skarbu Państwa.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt XXIV C 515/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 lipca 2014 r. Referendarz sądowy w Sądzie Okręgowym w Warszawie Wydział XXIV Cywilny – Małgorzata Wrona po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. Ś. i J. Ś. przeciwko R. W. o zapłatę w przedmiocie wniosku świadka T. K.-bej o zwrot kosztów stawiennictwa postanawia: przyznać świadkowi T. K.-bej, tytułem zwrotu kosztów stawiennictwa, kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych 40/100), której wypłacenie polecić Kasie Sądu Okręgowego w Warszawie, tymczasowo ze środków Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

W dniu 22 lipca 2014 r., na wezwanie Sądu, stawił się w charakterze świadka T. K.-bej, który wniósł też o zwrot kosztów stawiennictwa – podróży transportem (...), na trasie C. – W., w kwocie 26,40 zł. Zgodnie z art. 85 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności sądowej na wezwanie sądu - w wysokości rzeczywiście poniesionych, racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu; przy czym górną granicę tych należności, stanowi wysokość kosztów przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

Wysokość kosztów świadek powinien należycie wykazać. Zwrot tych kosztów następuje według zasad określonych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z dnia 5 lutego 2013 r., poz. 167). Rozporządzenie to przewiduje, że pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje (§ 3 ust. 2).

Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji. Z/ Odpis postanowienia doręczyć: (...) (...).