VI Gz 120/16 · Sąd powszechny

Sygn. akt VI Gz 120/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Małgorzata Bartczak – Sobierajska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2016 r. w Toruniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. Z. przeciwko (...) sp. z o.o. w T. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 22 kwietnia 2016r., sygn. akt V GNc 314/15 postanawia oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił zarzuty pozwanego od nakazu zapłaty z dnia 8 kwietnia 2015 r. z uwagi na nieuiszczenie opłaty. W uzasadnieniu wskazano, że zarządzenie doręczono pozwanemu przez awizo, tj. na podstawie art. 139 § 1 k.p.c. uznano za doręczoną w dniu 22 lutego 2016 r., a wyznaczony termin upłynął bezskutecznie z dniem 29 lutego 2016 r. (k. 75). Pozwany w zażaleniu na to postanowienie wniósł o jego uchylenie wskazując że, ani w skrzynce pocztowej, ani na terenie jego nieruchomości, nie zostały pozostawione żadne awiza, tym samym nie można uznać, że przesyłka została skutecznie doręczona pozwanemu (k. 79).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z art. 494 § 1 k.p.c., sąd odrzuca zarzuty wniesione po upływie terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Skarżący nie neguje tego, że nie uiścił opłaty w zakreślonym terminie, lecz twierdzi, że nastąpiło to bez jego winy, ponieważ nie otrzymał awiza, więc nie mógł wiedzieć o przesyłce. Z pisma pozwanego z dnia 23 lutego 2016 r. (k.

67) wynika, że po odbiór pisma zgłosił się właśnie tego dnia, czyli już po jego zwrocie. Z tego wynika, że przesyłka była prawidłowo uznana za doręczoną. Brak winy w dokonaniu czynności w terminie może stanowić podstawę do przywrócenia terminu (art. 168 § 1 k.p.c.), natomiast nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia na postanowienie odrzucające zarzuty od nakazu zapłaty. W konsekwencji zażalenie jako bezzasadne należało oddalić na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. (...) Z. 1. (...) 2. (...) - (...), -(...), 3. (...) T. 26.08.2016 r.