VI Gz 117/16 · Sąd powszechny

Sygn. akt VI Gz 117/16 POSTANOWIENIE Dnia 11 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Joanna Rusińska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2016r. na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w G. przeciwko K. C. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w Toruniu z dnia 13 maja 2016r., sygn. akt V GC 1695/15 upr postanawia 1. uchylić zaskarżone zarządzenie, 2. zwrócić powodowi ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Toruniu kwotę 30 zł (trzydzieści złotych).

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący w Sądzie Rejonowym w Toruniu zwrócił pozew przekazany na podstawie art.505 33 § 1 k.p.c. przez e - sąd w Lublinie ze względu na nieusunięcie braków formalnych pozwu, o jakie powód został wezwany ( złożenie podpisanego pozwu oraz jego odpisu). Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art.130 § 1 k.p.c. Powód wniósł zażalenie domagając się jego uchylenia, wskazując na bezzasadność zwrotu pozwu z powołaniem się na orzecznictwo Sądu Najwyższego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie jest oczywiście uzasadnione. W uchwale z dnia 25 czerwca 2015 r., III CZP 33/15 Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że po przekazaniu sprawy przez sąd prowadzący elektroniczne postępowanie upominawcze do sądu właściwości ogólnej na podstawie art. 505 33 § 1 k.p.c., nie wzywa się powoda na podstawie art. 130 § 1 k.p.c. do usunięcia braków formalnych pozwu przez przedłożenie odpisu pozwu wraz z załącznikami oraz gdy sprawa rozpoznawana jest w postępowaniu uproszczonym przez złożenie pozwu na urzędowym formularzu (LEX nr 1746313).

W uzasadnieniu tej uchwały Sąd Najwyższy stwierdził zgodnie z literalnym brzmieniem art.505 37 k.p.c., zakres badania pozwu pod kątem braków formalnych jest wąski. W obecnym stanie prawnym postępowanie przejściowe (dostosowawcze) dotyczy wyłącznie konieczności wykazania umocowania i dołączenia pełnomocnictwa, ewentualnie także uiszczenia opłaty uzupełniającej od pozwu. Wezwanie do uzupełnienia tych braków następuje pod rygorem umorzenia postępowania. Postępowanie przejściowe nie przewiduje natomiast możliwości uzupełniania innych braków formalnych, ani fiskalnych pozwu.

Ustawa nie przewiduje dualizmu sankcji, tj. wzywania do usunięcia jednych braków w terminie dwutygodniowym (art. 505 37 k.p.c.) pod rygorem umorzenia postępowania i jednocześnie wzywania do usunięcia innych braków w terminie tygodniowym pod rygorem zwrotu pozwu. Ze stanowiska Sądu Najwyższego – którego pogląd Sąd Okręgowy podziela – jednoznacznie wynika, że przepis art. 505 37 § 1 k.p.c., jako norma szczególna wyłącza w razie przekazania sprawy na podstawie art. 505 33 do sądu właściwości ogólnej, zastosowanie trybu naprawczego z art. 130 § 1 i art. 130 1 § 1 k.p.c. przez wezwanie strony do uzupełnienia braków pozwu pod rygorem zwrotu.

Mając powyższe na uwadze, zaskarżone zarządzenie należało zmienić poprzez jego uchylenie, orzekając na podstawie art.386 § 1 k.p.c. w zw. z art.397 § 2 k.p.c. O zwrocie skarżącemu opłaty sądowej od zażalenia, Sąd Okręgowy postanowił na podstawie art.99 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, co stanowi konsekwencję uznania zażalenia za oczywiście uzasadnione. (...) 1. (...) 2. (...) 3. (...) (...)