I Ns 164/16 · Sąd powszechny

Sygn. akt I Ns 164/16 Dnia 03 czerwca 2016 roku POSTANOWIENIE Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Zenon Węcławik Protokolant: Marta Pietrukiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 czerwca 2016 roku w K. sprawy z wniosku M. G. przy udziale J. G. i E. K. o stwierdzenie nabycia spadku po E. G. stwierdza, że spadek po E. G. zmarłym dnia 21.05.2015 r. w K. i ostatnio stale zamieszkałym w K. na podstawie ustawy nabyli: - żona M. G. c. W. i S., 1/3 części, - córka E. K. c. E. i M., 1/3 części, - syn J. G. s. E. i M., 1/3 części. sygn. akt I Ns 164/16

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni M. G. domagała się stwierdzenia nabycia spadku po E. G.. Uczestnicy postępowania E. K. i J. G. nie sprzeciwili się żądaniu wnioskodawczyni. Pismem z dnia 15 kwietnia 2016 roku E. K. oświadczyła, że o śmierci spadkodawcy dowiedziała się w dniu jego zgonu i nie składała żadnych oświadczeń spadkowych, a także podała, że według jej wiedzy spadkodawca nie zostawił testamentów. Ustalono następujący stan faktyczny: Spadkodawca E. G. zmarł w dniu w dniu 21 maja 2015 roku w K., ostatnio przed śmiercią stale zamieszkiwał w K..

Zawarł w swoim życiu tylko jeden związek małżeński. W chwili śmierci E. G. pozostawał w związku małżeńskim z M. G.. ( dowód: odpis aktu zgonu E. G. na karcie 2 akt, zapewnienie spadkowe i zeznania M. G. z dnia 3.06.2016 r. na k. 13 – 13v. akt i zapewnienie spadkowe i zeznania J. G. z dnia 3.06.2016 r. na k. 13v. akt ) Spadkodawca E. G. nie miał dzieci pozamałżeńskich, ani przysposobionych. Pozostawił dwoje dzieci z małżeństwa i są to: E. K. i J. G.. ( dowód: odpisy aktów urodzeń i aktów małżeństw na k. 2 i 10 akt, zapewnienie spadkowe i zeznania M.

G. z dnia 3.06.2016 r. na k. 13 – 13v. akt i zapewnienie spadkowe i zeznania J. G. z dnia 3.06.2016 r. na k. 13v. akt ) Spadkodawca E. G. nie pozostawił żadnych testamentów. ( dowód: zapewnienie spadkowe i zeznania M. G. z dnia 3.06.2016 r. na k. 13 – 13v. akt, zapewnienie spadkowe i zeznania J. G. z dnia 3.06.2016 r. na k. 13v. akt i pismo E. K. z dnia 15 kwietnia 2016 roku na k. 11 akt ) Żaden ze spadkobierców ustawowych po E. G. nie odrzucił spadku po nim, nie zrzekł się dziedziczenia, a także nie został uznany za niegodnego do dziedziczenia. ( dowód: zapewnienie spadkowe i zeznania M.

G. z dnia 3.06.2016 r. na k. 13 – 13v. akt, zapewnienie spadkowe i zeznania J. G. z dnia 3.06.2016 r. na k. 13v. akt i pismo E. K. z dnia 15 kwietnia 2016 roku na k. 11 akt) Sąd zważył: Zgodnie z ogólna regułą wynikającą z art. LI Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Przepisy wprowadzające kodeks cywilny ( Dz.U.Nr 16 z 1964 r., poz. 94 ) do spraw spadkowych stosuje się prawo obowiązujące w chwili śmierci spadkodawcy. Po myśli art. I powyższej Ustawy, Kodeks cywilny wszedł w życie z dniem 1 stycznia 1965 roku, a więc przed otwarciem spadku po E. G..

Dokonując więc subsumcji stanu faktycznego w niniejszej sprawie należało mieć na względzie przede wszystkim, niezmienioną od chwili wejścia w życie Kodeksu cywilnego, dyspozycję art. 931 k.c., nie ustalono bowiem w sprawie żadnych testamentów po E. G.. Wspomniany przepis normuje nabycie praw do spadku w drodze dziedziczenia ustawowego przez małżonka spadkodawcy i jego dzieci. Stwierdzono w sprawie, że spadkodawca pozostawił zarówno żonę M. G., jak i dwoje dzieci: E. K. i J. G.. W świetle § 1 przywołanego przepisu, w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych.

Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku. Zgodnie zaś z § 2 cytowanej normy, jeżeli dziecko spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada jego dzieciom w częściach równych. Przepis ten stosuje się odpowiednio do dalszych zstępnych. Należało przyjąć w ostateczności – zważywszy powyższe – że do spadku po E. G. powołani zostali z ustawy jego żona M. G. w 1/3 i dwoje jego dzieci: E. K. i J. G. – też po 1/3 części.

Sąd dał wiarę zapewnieniom spadkowym i zeznaniom M. G. i J. G., albowiem były one jasne, logiczne, dostatecznie spójne wewnętrznie i korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie, w tym zwłaszcza z aktami stanu cywilnego. W ocenie Sądu – przy uwzględnieniu art. 671 k.p.c. i art. 672 k.p.c. - zapewnienia spadkowe i zeznania wnioskodawczyni, wraz pozostałymi dowodami, były wystarczające do stwierdzenia dziedziczenia po E. G.. Mając na uwadze ustalone w sprawie okoliczności oraz powyższe motywy - po myśli art. 931 k.c. - orzeczono jak w sentencji.