II Cz 181/16 · Sąd powszechny

Sygn. akt II Cz 181/16 POSTANOWIENIE K., dnia 29 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt Sędziowie: SSO Barbara Mokras SSO Janusz Roszewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Kaliszu z udziałem dłużnika J. H. (1) na skutek skargi J. H. (2) i J. H. (1) na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu D. B. w sprawie K. 108/15 w przedmiocie zażalenia J. H. (2) i J. H. (1) na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 20 sierpnia 2015 r., I Co 2350/15 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 181/16

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kaliszu stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Jarocinie. W uzasadnieniu wskazano, że powyższe rozstrzygnięcie uzasadnia dyspozycja art. 767 § 1 k.p.c. stosownie do której, do rozpoznania skargi na czynność komornika właściwy jest sąd, przy którym działa komornik, z wyjątkiem sytuacji, w której do prowadzenia egzekucji został wybrany komornik poza właściwością ogólną, kiedy to skargę rozpoznaje sąd, który byłby właściwy według ogólnych zasad. Powyższe orzeczenie zostało zaskarżone zażaleniem przez J. H. (2) i J. H. (1) w całości. Skarżący zarzucili zaskarżonemu postanowieniu – w istocie - naruszenie prawa procesowego w postaci art. 767 § 1 k.p.c., skutkujące naruszeniem praw skarżących i obrażające postanowienia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, i wnieśli – w istocie – o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z literalnej wykładni przepisu art. 767 § 1 in fine k.p.c. wynika, że jeżeli skarga dotyczy – jak w rozpatrywanym przypadku - czynności komornika, który został wybrany przez wierzyciela na podstawie art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (j. t. Dz. U. z 2015 r., poz. 790 ze zm.), wówczas właściwy miejscowo do jej rozpoznania jest sąd rejonowy, który byłby właściwy według ogólnych zasad. Oznacza to, że właściwym jest sąd rejonowy, przy którym działa komornik, który byłby właściwy do przeprowadzenia egzekucji danym sposobem, gdyby wierzyciel nie dokonał wyboru innego komornika.

Analiza akt komorniczych wskazuje, że egzekucja (...) jest przeprowadzana z emerytury dłużnika J. H. (1). Należy stwierdzić, że przeprowadzenie tego rodzaju egzekucji należy do komornika przy sądzie rejonowym ogólnej właściwości dłużnika, przeciwko któremu toczy się postępowanie egzekucyjne (art. 895 § 1 in principio k.p.c.), określonej na podstawie art. 27 – 30 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., a więc miejsca zamieszkania dłużnika. Oznacza to, że sądem właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Sąd Rejonowy w Jarocinie, jako właściwy miejscowo dla miejsca zamieszkania dłużnika J.

H. (1) w chwili wszczęcia egzekucji. W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski