II K 425/15 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedW dniu 31 marca 2015 roku A. M. wraz z żoną M. M. podróżowali samochodem marki V. (...) o nr rej. OK. (...) z miejscowości W. w kierunku R.. Gdy w miejscowości W. opuścił rondo, zauważył w lusterku pojazd ciężarowy, który używał klaksonu i migał światłami. Dalej kierujący pojazdem ciężarowym, którym potem okazał się być oskarżony J. M. wyprzedził samochód prowadzony przez A. M. i zatrzymał się na drodze. Oskarżony wysiadł z samochodu i podszedł do samochodu A. M., trzymając w ręce wojskowy but. Widząc to, A. M. postanowił ominąć samochód oskarżonego i odjechać.
Legislator headnote
AI generatedart. 288 § 1 k.k, art. 288 § 2 k.k; II K 425/15 · Sąd powszechny: Biegły w wydanej opinii wskazał na wartość zniszczonej szyby, określając ją szacunkowo na kwotę 670,00 złotych. Z kolei dokumenty w postaci karty karnej i danych o osobie pozwoliły na ustalenie sytuacji rodzinnej, zawodowej i zarobkowej oskarżonego. Mając powyższe dowody na uwadze Sąd zdecydował o przypisaniu oskarżeniu sprawstwa w zarzucanym czynie. Przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. popełnia ten, kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Niewątpliwie zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona rządzące przepisem tego przepisu.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 425/15
UZASADNIENIE
W dniu 31 marca 2015 roku A. M. wraz z żoną M. M. podróżowali samochodem marki V. (...) o nr rej. OK. (...) z miejscowości W. w kierunku R.. Gdy w miejscowości W. opuścił rondo, zauważył w lusterku pojazd ciężarowy, który używał klaksonu i migał światłami. Dalej kierujący pojazdem ciężarowym, którym potem okazał się być oskarżony J. M. wyprzedził samochód prowadzony przez A. M. i zatrzymał się na drodze. Oskarżony wysiadł z samochodu i podszedł do samochodu A. M., trzymając w ręce wojskowy but. Widząc to, A. M. postanowił ominąć samochód oskarżonego i odjechać.
W tym też czasie oskarżony uderzył obcasem buta w przednią szybę samochodu A. M., po czym zrobiła się na niej pajęczyna. A. M. zatrzymał się by wyjaśnić sprawę, lecz oskarżony odjechał z miejsca zdarzenia. W związku z tym A. M. ruszył za nim, natomiast jego żona M. M. zawiadomiła o zdarzeniu telefonicznie policję. Oskarżony zatrzymał pojazd na parkingu restauracji (...) w K., tam też zatrzymał się A. M., po chwili przyjechała policja. /dowód: - zeznania świadka A. M., k – 2-3, 15 protokół zeznań przed Sądem z dnia 08 października 2015 roku, - zeznania świadka M.
M., k – 4-5 - wyjaśnienia oskarżonego J. M., k – 13-14, protokół wyjaśnień przed Sądem z dnia 08 października 2015 roku, Oskarżony J. M. w postępowaniu przygotowawczym i przed Sądem przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu. Wyjaśnił, że faktycznie idąc wyjaśnić sytuację sporną na drodze trzymał w ręce but i nim uderzył w szybę pojazdu pokrzywdzonego. Podał dalej, że jego zachowanie było wynikiem zdenerwowania całą sytuacją, którą pokrzywdzony miał rozpocząć. Oskarżony podał, że skontaktował się z policją i poinformował, że będzie oczekiwał na ich przyjazd na parkingu restauracji (...).
Przed Sądem oskarżony także przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu, kwestionując wartość stłuczonej szyby. /dowód: - wyjaśnienia oskarżonego J. M., k – 13-14, protokół wyjaśnień przed Sądem z dnia 08 października 2015 roku,/ Z opinii biegłego z zakresu wyceny ruchomości wynika, że wartość szyby przedniej samochodu V. (...) – rok produkcji 1997, którym poruszał się A. M. według cen na dzień zdarzenia tj. na 31 mara 2015 roku – wynosi 670,00 złotych. /dowód: - opinia biegłego J. G. z dnia 20 października 2015 roku/ Oskarżony J.
M. nie był dotychczas karany sądownie. Jest żonaty, ma jedno dorosłe dziecko. Legitymuje się wykształceniem podstawowym, nie ma zawodu. Obecnie jest na emeryturze oraz podejmuje dodatkowe zatrudnienie w firmie (...) za miesięcznym dochodem około 2.000,00 złotych miesięcznie. /dowód: - karta karna, k - 18 - dane o osobie, k – 19/ Sąd zważył, co następuje. Zdaniem Sądu wina i sprawstwo oskarżonego w zarzucanym czynie nie budzą wątpliwości. Wina oskarżonego jawi się w tym, że mając pełną zdolność do rozumienia znaczenia i pokierowania sowim postępowaniem nie dał posłuchu obowiązującym normom prawnym i złamał porządek prawny.
Sprawstwo zaś oskarżonego wynika z zebranego materiału dowodowego. Oskarżony oraz świadkowie w osobach A. M. i M. M. zeznali co do istoty zdarzenia w sposób spójny i konsekwentny. Te dowody Sąd uznał za wiarygodne, bo w sposób logiczny i uporządkowany pozwoliły na odtworzenie przebiegu zdarzenia. Otóż świadkowie i oskarżeni zgodni byli co do daty i miejsca zdarzenia, sposobu zachowania oskarżonego, faktu uderzenia butem w szybę samochodu pokrzywdzonego i jej zniszczenie. Stąd też decyzja Sądu o wiarygodności tychże dowodów w tym zakresie.
W zasadzie taką samą wersję przedstawił oskarżony w swych wyjaśnieniach, próbując jednakże zrzucić odpowiedzialność za zdarzenie na A. M.. Oskarżony i pokrzywdzony kwestionowali wartość zniszczonej szyby. Oskarżony uważał, że szyba nie była warta tyle, co podał pokrzywdzony, ten zaś podwyższył wartość szyby w stosunku do wyceny podanej w postępowaniu przygotowawczym. By rozstrzygnąć tę kwestię Sąd zdecydował o zasięgnięciu opinii biegłego z zakresu wyceny ruchomości, by określić wartość zniszczonej szyby na czas zdarzenia.
Biegły w wydanej opinii wskazał na wartość zniszczonej szyby, określając ją szacunkowo na kwotę 670,00 złotych. Z kolei dokumenty w postaci karty karnej i danych o osobie pozwoliły na ustalenie sytuacji rodzinnej, zawodowej i zarobkowej oskarżonego. Mając powyższe dowody na uwadze Sąd zdecydował o przypisaniu oskarżeniu sprawstwa w zarzucanym czynie. Przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. popełnia ten, kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Niewątpliwie zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona rządzące przepisem tego przepisu.
Oskarżony, bowiem celowo uderzył twardym przedmiotem – obcasem buta w szybę przednią osobowego samochodu, która uległa zniszczeniu. Tym samym wypełnił kryteria odpowiedzialności z art. 288 § 1 k.k. Oskarżony tłumaczył swoje zachowanie tym, że całą sytuację sprowokował na drodze pokrzywdzony, niemniej jednak Sąd uważa, że w kontekście odpowiedzialności za zniszczenie mienia nie ma to znaczenia. Sąd zakwalifikował zarzucany czyn, zgodnie z art. 288 § 2 k.k. jako wypadek mniejszej wagi z uwagi na charakter czynu, wartość zniszczonego mienia, okoliczności towarzyszące zdarzeniu.
Sąd uznając oskarżonego za winnego orzekł karę grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych ustalając wartość jednej stawki na kwotę 30,00 złotych. Sąd wymierzył oskarżonemu karę według swego uznania, w granicach ustawowego zagrożenia przewidzianego przez ustawę za dane przestępstwo. Zdaniem sądu kara grzywny jest karą adekwatną, nie przekraczającą stopnia zawinienia, uwzględniającą rozmiar ujemnych konsekwencji przestępstwa, warunki życiowe sprawcy a także czyniącą zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Zdaniem Sądu kara orzeczona w takim rodzaju i wysokości przyniesie wobec oskarżonego taki skutek, że będzie się wystrzegał w przyszłości podobnych zachowań.
Wychowawczym aspektem wobec oskarżonego jest zobowiązanie go do naprawienia szkody w całości na rzecz pokrzywdzonego. Zarządzenia:1. odnotować uzasadnienie 1. odpis wyroku i uzasadnienia doręczyć oskarżonemu 2. kal. 14 dni od doręczenia