I C 497/15 · Sąd powszechny

Sygn. akt I C 497/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: SSR Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2016 r. w G. sprawy z powództwa Agencji Mienia Wojskowego w W. przeciwko L. F. i M. D. o zapłatę I. oddala powództwo; II. kosztami procesu obciąża powoda, uznając je za poniesione. Sygn. akt I C 497/15

UZASADNIENIE

Stan faktyczny L. F. została wymeldowana z lokalu przy ul. (...) w G. 28 listopada 2011 r. Jej syn – M. D. – z wniosku powoda został wymeldowany decyzją administracyjną z dnia 10 lutego 2015 r. Oboje zamieszkują w Niemczech, jednak kurator procesowy nie zdołał ustalić ich aktualnego adresu. Okoliczności bezsporne Ocena dowodów Powód nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego fakt rzeczywistego zamieszkiwania pozwanych w spornym okresie (maj 2010-kwiecień 2012 r.) w przedmiotowym lokalu. W aktach znajdują się wyłącznie informacje dotyczące meldunku pozwanych w przedmiotowym lokalu, co w ramach procesu cywilnego nie może być uznane za równoznaczne z faktycznym pobytem osoby zameldowanej.

Co istotne, oboje pozwani zostali sukcesywnie wymeldowani z lokalu (w 2011 i 2015), w tym pozwany w trybie decyzji administracyjnej w postępowaniu wszczętym przez powoda. Doświadczenie życiowe wskazuje, że bardzo wiele osób emigrujących z Polski nie zaprząta sobie głowy lub w ogóle nie ma świadomości obowiązku wymeldowania się. Pozwani wyjechali do Niemiec, pozwany został wymedlowany decyzją administracyjną, nie ma w aktach danych w jakim trybie nastąpiło wymeldowanie pozwanej. To wszystko zdaniem Sądu uprawdopodabnia fakt niezamieszkiwania ich w przedmiotowym lokalu już od dłuższego czasu, przy czym powód w dalszym ciągu nie udowodnił, do jakiego dokładnie momentu pozwani w tym lokalu jeszcze przebywali.

Powód – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – mógł wnioskować na tę okoliczność np. sąsiadów, lecz tego nie uczynił. W postępowaniu cywilnym nie można dokonywać interpretacji wątpliwości w materiale dowodowym przedstawionym przez powoda na niekorzyść pozwanych. Kurator pozwanego wniosła o oddalenie powództwa, w czym zawiera się kwestionowanie pozwu w całości, a więc także w sferze dowodzonych przez powoda faktów. Należy też zwrócić uwagę, że powód zdaniem Sądu sam popada w sprzeczność w interpretacji danych meldunkowych, gdyż w ogóle nie wiadomo z czego wywodzi zasadność obciążania pozwanej należnościami za okres po dacie jej wymeldowania z przedmiotowego lokalu, tj. po dniu 28 listopada 2011 r.

Powód dochodził roszczeń za okres do maja 2012 r. W aktach sprawy brak jakichkolwiek dowodów potwierdzających np. rzeczywiste odbieranie przedsądowej korespondencji przez pozwanych w spornym okresie. Korespondencja ta nie była odbierana przez pozwanych, lecz awizowana i zwracana jako niepodjęta w terminie ( vide k. 13v, 14v). Z powyższych przyczyn nie można było uznać faktu zameldowania pozwanych w przedmiotowym lokalu w spornym okresie za potwierdzających rzeczywiste ich zamieszkiwanie – na zasadzie domniemania faktycznego (art. 231 k.p.c.).

Reasumując, powództwo jest w całości nieudowodnione co do faktu zamieszkiwania pozwanych w przedmiotowym okresie w spornym lokalu. Kwalifikacja prawna Wobec nieudowodnienia podstawowej przesłanki uzasadniającej roszczenie o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z rzeczy (tj. faktu korzystania z niej przez pozwanych) powództwo podlegało oddaleniu w całości na mocy art. 225 w zw. z art. 224 § 2 k.p.c. ( punkt I. sentencji). Bez znaczenia w tym kontekście jest rozpatrywanie wysokości żądania. O kosztach procesu orzeczono na mocy art. 98 § 1 k.p.c. ( punkt II. sentencji), obciążając nimi przegrywającego powoda.