Legislator Case Law & Legislation
VI Gz 103/16 AI generated

VI Gz 103/16 · Sąd powszechny

Case Number VI Gz 103/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Toruniu odrzucił skargę wnioskodawcy na orzeczenie referendarza sądowego z dnia 22 lutego 2016 r. na podstawie art. 398 22 § 5 k.p.c. jako wniesioną po upływie terminu (k.2054). W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca wniósł o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania zarzucając: - naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 518 k.p.c. i błędne uznanie, że wnioskodawca składając apelację z dnia 18 marca 20156 r. wniósł skargę na postanowienie referendarza sądowego oraz - niewłaściwe zastosowanie art. 398 22 § 1 i 4 k.p.c. oraz art. 518 § 3a oraz § 4 k.p.c. wynikające z błędnego uznania, iż wnioskodawca składając apelację z dnia 18 marca 2015 r. wniósł skargę na postanowienie referendarza sądowego.

Legislator headnote

AI generated

art. 518 k.p.c, art. 385 k.p.c, art. 397 § 2 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 398 § 5 k.p.c; VI Gz 103/16 · Sąd powszechny: W uzasadnieniu zażalenia wnioskodawca wskazał, iż został wprowadzony w błąd poprzez użycie w postanowieniu z dnia 22 lutego 2016 r. nieznanego skrótu „SRSR”, który to skrót został uznany przez niego, że postanowienie wydał sędzia sądu rejonowego i dlatego wniósł apelację od powyższego postanowienia z dnia 22 lutego 2016 r. (k.2058-2060).

Keywords

AI generated
art. 518 k.p.c art. 385 k.p.c art. 397 § 2 k.p.c art. 13 § 2 k.p.c art. 398 § 5 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 518 k.p.c
W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca wniósł o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania zarzucając: - naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 518 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Zażalenie wnioskodawcy – jako bezzasadne - podlegało oddaleniu z mocy art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
w związku z art. 397 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 398 § 5 k.p.c
wniósł skargę ona orzeczenie referendarza sądowego co w świetle art. 398 § 5 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Gz 103/16 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym : Przewodniczący: SSO Zbigniew Krepski (spr.) Sędziowie: SO Jerzy P. Naworski, SO Joanna Rusińska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2016 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Zakładu (...) sp. z o.o. w T. o wpis zmian w rejestrze przedsiębiorców KRS na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 26 kwietnia 2016 r., syn. akt TO.VII Ns-Rej. KRS (...), KRS nr (...) postanawia : oddalić zażalenie Jerzy P. Naworski Zbigniew Krepski Joanna Rusińska

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Toruniu odrzucił skargę wnioskodawcy na orzeczenie referendarza sądowego z dnia 22 lutego 2016 r. na podstawie art. 398 22 § 5 k.p.c. jako wniesioną po upływie terminu (k.2054). W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca wniósł o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania zarzucając: - naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 518 k.p.c. i błędne uznanie, że wnioskodawca składając apelację z dnia 18 marca 20156 r. wniósł skargę na postanowienie referendarza sądowego oraz - niewłaściwe zastosowanie art. 398 22 § 1 i 4 k.p.c. oraz art. 518 § 3a oraz § 4 k.p.c. wynikające z błędnego uznania, iż wnioskodawca składając apelację z dnia 18 marca 2015 r. wniósł skargę na postanowienie referendarza sądowego.

W uzasadnieniu zażalenia wnioskodawca wskazał, iż został wprowadzony w błąd poprzez użycie w postanowieniu z dnia 22 lutego 2016 r. nieznanego skrótu „SRSR”, który to skrót został uznany przez niego, że postanowienie wydał sędzia sądu rejonowego i dlatego wniósł apelację od powyższego postanowienia z dnia 22 lutego 2016 r. (k.2058-2060).

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Zażalenie wnioskodawcy – jako bezzasadne - podlegało oddaleniu z mocy art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. W sprawie brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że wnioskodawca w terminie określonym, w art. 398 22 § 4 k.p.c. wniósł skargę ona orzeczenie referendarza sądowego co w świetle art. 398 § 5 k.p.c. wyklucza możliwość uwzględnienia jego zażalenia. Wnioskodawca zresztą nie kwestionował tych ustaleń podnosząc jedynie, że został wprowadzony w błąd poprzez użycie w postanowieniu z dnia 22 lutego 2016 r. nieznanego skrótu „SRSR”, który to skrót został uznany przez niego, że postanowienie wydał sędzia sądu rejonowego i w konsekwencji wniósł po terminie środek zaskarżenia od orzeczenia referendarza określając go jako apelację.

Z powyższych względów w ocenie Sądu odwoławczego droga zażalenia na postanowienie odrzucające skargę na orzeczenie referendarza sądowego nie jest - przy powołaniu się na takie argumenty, jakie powołał skarżący w zażaleniu - skutecznym środkiem uchylenia tego postanowienia. Jednak złożenie tego zażalenia nie zamyka wnioskodawcy drogi do ewentualnego wzruszenia zaskarżonego postanowienia poprzez możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie referendarz sądowego. Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy postanowił jak w sentencji postanowienia.

Jerzy P. Naworski Zbigniew Krepski Joanna Rusińska Z. - (...) 1) (...) 2) (...) 3) (...) T. (...)