VI ACa 1727/15 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedS. wniosła skargę o wznowienie postępowania w sprawie przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o zapłatę, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2014 r., sygn. akt VI ACa 1909/13. Jako podstawę wznowienia powódka wskazała nowe dowody pozwalające na ustalenie nowych faktów. Skarżąca wniosła o uchylenie wyroku Sąd Okręgowego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt IV C 1510/09 oraz uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego. Pozwany wniósł o odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi.
Legislator headnote
AI generatedart. 403 § 2 k.p.c, art. 410 § 1 k.p.c, art. 391 § 1 k.p.c, art. 102 k.p.c, art. 406 k.p.c; VI ACa 1727/15 · Sąd powszechny: W tym kontekście trzeba wskazać, że podstawą zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego była konstatacja co do braku legitymacji procesowej pozwanego (k.1049-1051. 1055-1058 akt VI ACa 1909/13). Pozostałe zagadnienia miały wobec tego znaczenie drugorzędne. Tym samym, okolicznościami faktycznymi lub dowodami, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. są tylko te, które wskazywałyby na istnienie po stronie pozwanej legitymacji procesowej. Jednak powódka takich okoliczności faktycznych lub dowodów wraz ze skargą nie przedstawiła.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI A Ca 1727/15 POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2016 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący – Sędzia SA Agata Zając Sędziowie: SA Jacek Sadomski SA Marcin Łochowski (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Magdalena Męczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. w Warszawie na rozprawie sprawy ze skargi B. S. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa B. S. przeciwko (...) Sp. z o.o. w W. o zapłatę zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2014 roku w sprawie VI ACa 1909/13 postanawia:
1. odrzucić skargę;
2. nie obciążać powódki kosztami postępowania wywołanego wniesieniem skargi;
3. przyznać adw. O. S. ze Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w W. kwotę 7.200 zł (siedem tysięcy dwieście złotych), podwyższoną o należny podatek VAT, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu. Sygn. akt VI ACa 1727/15
UZASADNIENIE
B. S. wniosła skargę o wznowienie postępowania w sprawie przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o zapłatę, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2014 r., sygn. akt VI ACa 1909/13. Jako podstawę wznowienia powódka wskazała nowe dowody pozwalające na ustalenie nowych faktów. Skarżąca wniosła o uchylenie wyroku Sąd Okręgowego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt IV C 1510/09 oraz uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego. Pozwany wniósł o odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi.
Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:
Skarga powódki jako nieoparta na ustawowej podstawie podlega odrzuceniu. Powódka jako podstawę wznowienia wskazała nowe dowody, tj. dokumenty, które zostały dołączone do skargi, w szczególności pismo Urzędu (...) z dnia 22 maja 2015 r. Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że podstawą wznowienia mogą być jedynie takie okoliczności faktyczne lub takie dowody, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a zatem, których uwzględnienie w postępowaniu mogłoby doprowadzić do wydania orzeczenia o innej treści niż to zaskarżone.
W tym kontekście trzeba wskazać, że podstawą zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego była konstatacja co do braku legitymacji procesowej pozwanego (k.1049-1051. 1055-1058 akt VI ACa 1909/13). Pozostałe zagadnienia miały wobec tego znaczenie drugorzędne. Tym samym, okolicznościami faktycznymi lub dowodami, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. są tylko te, które wskazywałyby na istnienie po stronie pozwanej legitymacji procesowej. Jednak powódka takich okoliczności faktycznych lub dowodów wraz ze skargą nie przedstawiła.
Nie można się przy tym zgodzić z powódką, że podstawą wznowienia postępowania może być dowód potwierdzający, iż pozwany nie podjął żadnych czynności w związku ze stwierdzoną wadliwością typu protezy, którą wszczepiono skarżącej (pismo Prezesa Urzędu (...) z dnia 22 maja 2015 r.). W szczególności, że pozwany nie zawiadomił właściwych władz na terenie Polski (Urzędu (...)) o stwierdzonym incydencie medycznym (wadliwości protezy). Fakt niezawiadomienia przez pozwanego żadnego podmiotu na terenie Polski o wadliwości tego typu protez nie był bowiem sporny w toku postępowania, zakończonego zaskarżonym wyrokiem.
Zatem zaskarżony wyrok zapadł przy przyjęciu, że takie zaniechanie pozwanego nie miało wpływu na wynik sprawy. W konsekwencji, pismo potwierdzające okoliczność bezsporną w postępowaniu zakończonym zaskarżonym wyrokiem nie może być nowym dowodem w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Jednocześnie powódka nie może skutecznie powoływać się na to, że legitymacja pozwanego wynika z tego, iż uszczerbek na zdrowiu został spowodowany zaniechaniem pozwanego, polegającym na niezawiadomieniu o wadliwości protezy. Ta okoliczność również była przedmiotem rozważań w postępowaniu zakończonym zaskarżonym wyrokiem (k.1046-1047 akt VI ACa 1909/13).
Nie jest to zatem nowy fakt w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Co więcej, trzeba zgodzić się z pozwanym, że większość dołączonych do skargi o wznowienie postępowania pism bądź była złożona w toku postępowania zakończonego zaskarżonym wyrokiem (k.38-42, 78-81, 91-92, 94, 95-113, 114-128, 138-140), bądź powstała po zakończeniu tego postępowania (k.93, 129-130, 131, 137, 141-142). Dokumenty te również nie mogą więc stanowić podstawy wznowienia postępowania, skoro nie są dowodami „wykrytymi” po zakończeniu postępowania, a zatem takimi, które istniały w toku postępowania, a z których strona nie mogła skorzystać (art. 403 § 2 k.p.c.).
Stosownie do treści art. 410 § 1 k.p.c. sąd odrzuca skargę nieopartą na ustawowej podstawie. Przy czym dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania zależy od oceny, czy przyczyna wznowienia, na której skarga została oparta, istnieje nie tylko formalnie – przez powołanie jej w skardze – lecz czy rzeczywiście występuje i jest uzasadniona. Dlatego też, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. odrzucił skargę powódki, jako nieopartą na ustawowej podstawie. Nadto, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 406 k.p.c., mając na względzie trudną sytuację materialną powódki (k.207-210) nie obciążył powódki kosztami postępowania skargowego.
Jednocześnie Sąd Apelacyjny na podstawie § 19 w zw. z § 6 pkt 7 oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) przyznał adwokat O. S. ze Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w W. kwotę 7.200 zł, podwyższoną o należny podatek VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu Wobec powyższego Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji.