III Kp 1027/12 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedProkurator Prokuratury Rejonowej W. S. prowadził śledztwo w sprawie doprowadzenia M. T. w dniu 27 lipca 2009r. przez I. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie nie mniejszej niż 750.000 zł. W dniu 17 listopada 2010r. prokurator Prokuratury Rejonowej W. S. wydał postanowienie o umorzeniu śledztwa:
Legislator headnote
AI generatedart. 286 § 1 k.k, art. 437 § 1 k.p.k, art. 465 § 1 k.p.k, art. 284 §1 k.k, art. 294 §1 k.k, art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k; III Kp 1027/12 · Sąd powszechny: w sprawie przywłaszczenia w okresie od 2006 roku do listopada 2009r. we W.przez I. M.i M. M.mienia M. T.w postaci stolika o wartości 2000 zł, maszyny do szycia o wartości 400 zł, trzech sznurów pereł o wartości 1500 zł, kilimu o wartości 6000 zł oraz pianina o wartości 12 000 zł, tj. mienia o łącznej wartości 21 900 zł na szkodę M. T.tj. o czyn z art. 284 §1 k.k. wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa. W uzasadnieniu wskazał, że w dacie zawarcia przez M. T.umowy darowizny przez notariuszem w dniu 27 lipca 2009r., jej zachowanie nie budziło wątpliwości co do zdolności pokierowania swoim postępowaniem, na co wskazują zeznania świadków, m. in. notariusza, przed którym była dokonywana czynność.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Kp 1027/12 POSTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2012 roku Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący Sędzia SO Witold Firkowicz Protokolant: Anna Zimnicka przy udziale prokuratora Justyny Trzcińskiej po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniach 29 października 2012 r., 5 listopada 2012 r. w sprawie o czyn z art. 286 § 1 k.k. i inne zażalenia pokrzywdzonej A. P. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia-Stare Miasto z dnia 30 grudnia 2011 r. o umorzeniu śledztwa (1 Ds. 5592/11) na podstawie art. 329 § 1 i 2 k.p.k. i art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 465 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Prokurator Prokuratury Rejonowej W. S. prowadził śledztwo w sprawie doprowadzenia M. T. w dniu 27 lipca 2009r. przez I. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie nie mniejszej niż 750.000 zł. W dniu 17 listopada 2010r. prokurator Prokuratury Rejonowej W. S. wydał postanowienie o umorzeniu śledztwa:
1) w sprawie doprowadzenia M. T. w dniu 27 lipca 2009r. we W. przez I. M. i M. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 750.000 zł poprzez wyzyskanie jej niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania w postaci zawarcia umowy darowizny na rzecz I. M. nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym, stanowiącej działkę nr (...), o powierzchni 0,080 ha, położonej we W., obręb O. przy ul. (...), objętej księgą wieczystą (...) tj. o czyn z art. 286 §1 kk w zw.z art. 294 §1 kk.;
2) w sprawie przywłaszczenia w okresie od 2006 roku do listopada 2009r. we W. przez I. M. i M. M. mienia M. T. w postaci stolika o wartości 2000 zł , maszyny do szycia o wartości 400 zł, trzech sznurów pereł o wartości 1500 zł, kilimu o wartości 6000 zł oraz pianina o wartości 12 000 zł, tj. mienia o łącznej wartości 21 900 zł na szkodę M. T. tj. o czyn z art. 284 §1 k.k. Stwierdził, iż brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa. Na skutek zażalenia A. P. Sąd Okręgowy we Wrocławiu dnia 11 lutego 2011r. w sprawie III Kp 1305/10 po rozpoznaniu zażalenia uchylił zaskarżone postanowienie, uznając decyzję o umorzeniu za przedwczesną i nakazując prokuraturze przeprowadzenie kolejnych czynności.
W dniu 27 czerwca 2011r. prokurator Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Stare-Miasto przeprowadził dodatkowe czynności dowodowe i wydał ponownie postanowienie o umorzeniu śledztwa z powodu braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa. Odpis postanowienia o umorzeniu śledztwa z pouczeniem, że nie przysługuje od niego zażalenie, natomiast pokrzywdzony może w terminie miesiąca od daty doręczenia mu odpisu postanowienia wnieść akt oskarżenia do sądu, został doręczony dnia 1 lipca 2011r. pokrzywdzonej M.
T., jej opiekunowi prawnemu A. P.i pełnomocnikowi adw. W. R.. Żadna z tych osób nie skorzystała z uprawnienia do wniesienia aktu oskarżenia do sądu. W dniu 15 listopada 2011r. prokurator Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Stare- Miasto wydał postanowienie o podjęciu na nowo umorzonego śledztwa w sprawie doprowadzenia M. T.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 750 000 zł przez I. M.i M. M.tj. o czyn z art. 286 §1 kk w zw.z art. 294 §1 kk i inne. Po wykonaniu kolejnych czynności z dnia 30 grudnia 2011r. prokurator Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Stare-Miasto wydał postanowienie o umorzeniu śledztwa:
1) w sprawie doprowadzenia M. T.w dniu 27 lipca 2009r. we W.przez I. M.i M. M.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 750.000 zł poprzez wyzyskanie jej niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania w postaci zawarcia umowy darowizny na rzecz I. M.nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym, stanowiącej działkę nr (...), o powierzchni 0,080 ha, położonej we W., obręb O.przy ul. (...), objętej księgą wieczystą (...)tj. o czyn z art. 286 §1 k.k. w zw. z art. 294 §1 k.k.;
2) w sprawie przywłaszczenia w okresie od 2006 roku do listopada 2009r. we W.przez I. M.i M. M.mienia M. T.w postaci stolika o wartości 2000 zł, maszyny do szycia o wartości 400 zł, trzech sznurów pereł o wartości 1500 zł, kilimu o wartości 6000 zł oraz pianina o wartości 12 000 zł, tj. mienia o łącznej wartości 21 900 zł na szkodę M. T.tj. o czyn z art. 284 §1 k.k. wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa. W uzasadnieniu wskazał, że w dacie zawarcia przez M. T.umowy darowizny przez notariuszem w dniu 27 lipca 2009r., jej zachowanie nie budziło wątpliwości co do zdolności pokierowania swoim postępowaniem, na co wskazują zeznania świadków, m. in. notariusza, przed którym była dokonywana czynność.
Z wniosków opinii sądowo-psychiatrycznej wynika, że stan zdrowia M. T.był zmienny, jednakże drastyczne pogorszenie stanu psychicznego miało prawdopodobnie miejsce w listopadzie 2009 roku, kiedy została ona umieszczona w szpitalu na oddziale ortopedycznym. Biegły nie był w stanie jednak stwierdzić, że w dacie zawarcia przez M. T.umowy była ona niezdolna do świadomego i swobodnego podejmowania decyzji. Nadto wskazał, że brak jest podstaw aby w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy poczynić ustalenia, iż I. M.i M. M.dokonali przywłaszczenia mienia M.
T.. Odpis tego postanowienia o z pouczeniem, że nie przysługuje od niego zażalenie, natomiast pokrzywdzony może w terminie miesiąca od daty doręczenia mu odpisu postanowienia wnieść akt oskarżenia do sądu, został doręczony w dniu 9 stycznia 2012r. A. P. i M. T., zaś w dniu 10 stycznia 2012r. – adw. W. R.. W dniu 8 lutego 2012r. został złożony subsydiarny akt oskarżenia, oskarżający I. M. i M. M. o:
1) doprowadzenie M. T. w dniu 27 lipca 2009r. we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 750.000 zł poprzez wyzyskanie jej niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania w postaci zawarcia umowy darowizny na rzecz I. M. nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym, stanowiącej działkę nr (...), o powierzchni 0,080 ha, położonej we W., obręb O. przy ul. (...), objętej księgą wieczystą (...) tj. o czyn z art. 286 §1 k.k. w zw. z art. 294 §1 k.k.
2) przywłaszczenie w okresie od 2006 roku do listopada 2009r. we W. mienia M. T. w postaci stolika o wartości 2000 zł, maszyny do szycia o wartości 400 zł, trzech sznurów pereł o wartości 1500 zł, kilimu o wartości 6000 zł oraz pianina o wartości 12 000 zł, tj. mienia o łącznej wartości 21 900 zł na szkodę M. T. tj. o czyn z art. 284 §1 k.k. Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 28 czerwca 2012 r. (sygn. akt III K 54/12) umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem z dnia 27 czerwca 2011r.
Prokurator umorzył postępowanie w sprawie o przywłaszczenie różnych przedmiotów o łącznej wartości 21 900 zł. Postanowienie to jest prawomocne, postępowanie w tym zakresie nie było podejmowane na nowo. Pokrzywdzone nie mogły zatem wnieść subsydiarnego aktu oskarżenia w zakresie tego czynu. Nadto wskazał, że na postanowienie o umorzeniu śledztwa po podjęciu go na nowo przez organ postępowania przygotowawczego z własnej inicjatywy służy zażalenie i dopiero w razie jego uwzględnienia i uchylenia sprawy i ponownego jej umorzenia przez prokuratora można wnieść subsydiarny akt oskarżenia.
Sąd ocenił, że pokrzywdzonym nie przysługiwało prawo do wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia, lecz prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie o umorzeniu śledztwa. W dniu 10 września 2012r. Prokurator dla Wrocławia-Stare Miasto przywrócił A. P.termin do wniesienia zażalenia.
Sąd zważył co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne. W ocenie Sądu, decyzja organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze jest prawidłowa. Zgodnie z art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza w szczególności gdy brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia zarzucanego czynu. Na wstępie podkreślić należy, że zażalenie w zakresie czynu drugiego polegającego na przywłaszczeniu mienia o wartości 21.900 zł, było bezprzedmiotowe, albowiem podjęcie przez prokuratora śledztwa na nowo nastąpiło w zakresie czynu pierwszego, to jest doprowadzenia M.
T. w dniu 27 lipca 2009r. we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 750.000 zł, to jest czynu z art. 286 §1 k.k. w zw. z art. 294 §1 k.k., na którą to okoliczność zwrócił już uwagę Sąd Okręgowy wydając postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie o sygn. akt III K 54/12. W zakresie drugiego czynu wskazanego przez skarżącą, postępowanie zostało prawomocnie umorzone postanowieniem z dnia 27 czerwca 2011r. i nie przysługuje w tym zakresie żaden środek zaskarżenia z powodu upływu terminu do jego wniesienia.
Ocena zasadności decyzji prokuratora o umorzeniu postępowania w pozostałym zakresie wymagała przede wszystkim ustalenia, czy w sprawie są jeszcze możliwe do przeprowadzenia inne dowody, które byłyby miarodajne w zakresie ustalenia okoliczności czynu, objętego śledztwem w niniejszej sprawie. W szczególności Sąd miał na uwadze treść opinii sądowo-psychiatrycznej przeprowadzonej w postępowaniu przygotowawczym, jak również treść opinii sądowo-psychiatrycznej dopuszczonej przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział I Cywilny w sprawie o ustalenie nieważności czynności prawnej o sygn. akt I C 759/10.
Wziął również pod uwagę wyniki postępowania w sprawie o ustalenie nieważności czynności prawnej, sygn. akt I C 759/10, w której to sprawie w dniu 28 czerwca 2012r. zapadł nieprawomocny wyrok ustalający, że czynność prawna w postaci umowy darowizny dokonana w dniu 27 lipca 2009r. pomiędzy M. T. a I. M. jest nieważna. Wskazać należy, że stwierdzenie nieważności danej czynności prawnej w postępowaniu cywilnym nie przesądza samoistnie o wypełnieniu przez I. M. i M. M. znamion przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. Stwierdzenie, iż I.
M. i M. M. dopuścili się przestępstwa wymienionego w powyższym artykule wymaga bowiem ustalenia przede wszystkim, iż osoby te miały pełną świadomość co do braku możliwości świadomego i swobodnego powzięcia przez M. T. decyzji i wyrażenia woli w dniu zawierania umowy darowizny na rzecz I. M.. Jednakże zarówno wnioski opinii sądowo-psychiatrycznej dopuszczonej w postępowaniu przygotowawczym, jak również wnioski opinii dopuszczonej we wskazanym wyżej postępowaniu cywilnym nie dają podstawy do wyprowadzenia wniosku, że przeciętna osoba nieposiadająca wiedzy psychiatrycznej byłaby w stanie stwierdzić u M.
T. w okresie objętym zarzutem brak zdolności do świadomego i swobodnego powzięcia decyzji i wyrażenia woli. We wnioskach opinii sądowo-psychiatrycznej, dopuszczonej w postępowaniu cywilnym, biegły sądowy z zakresu psychiatrii stwierdził, że na podstawie wiedzy psychiatrycznej bardziej prawdopodobna jest ewentualność, iż M. T. nie była zdolna do świadomego, a szczególnie swobodnego podjęcia decyzji i wyrażenia woli ze względu na stan psychiczny. Owe sformułowanie wskazuje, iż biegły psychiatra nie był w stanie jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie sądu w tym zakresie.
Biegły psychiatra, który wydał opinię w postępowaniu przygotowawczym w niniejszej sprawie wskazał wprost, że brak jest jednoznacznych danych na stwierdzenie, że w lipcu 2009 roku M. T. miała zniesioną zdolność do świadomego i swobodnego podejmowania decyzji i wyrażania woli. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że zgromadzone w sprawie dowody nie dają podstawy do postawienia zarzutu popełnienia przez I. M. i M. M. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k., a zatem, że zaistniała przeszkoda procesowa uniemożliwiająca dalsze prowadzenie postępowania karnego.
Wobec powyższego, należało orzec jak w sentencji postanowienia.