I ACz 495/13 · Sąd powszechny

Sygn. akt I ACz 495/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2013 roku Sąd Apelacyjny w Szczecinie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący : SSA Edyta Buczkowska - Żuk Sędziowie:SSA Mirosława Gołuńska SSA Artur Kowalewski /spr./ po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym w sprawie z powództwa A. T. (1) przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu w M.i P. R. o zapłatę i ustalenie na skutek zażalenia powoda na zarządzenie przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Gorzowie Wlkp. z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I C 2094/12 postanawia: oddalić zażalenie. M. Gołuńska E. Buczkowska - Żuk A. Kowalewski

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Gorzowie Wlkp. zwrócił pozew A. T. (1). W uzasadnieniu podał, że powód został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych pozwu poprzez uiszczenie opłaty od pozwu w kwocie 100 zł., w terminie tygodniowym od daty doręczenia wezwania, pod rygorem jego zwrotu. W zakreślonym terminie powód nie zastosował się do treści zobowiązania, co w oparciu o art. 130 § 1 i 2 k.p.c. skutkowało zwrotem pozwu. Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył powód wnosząc o jego uchylenie w całości. Wniósł także o ustanowienie jemu pełnomocnika oraz zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie A. T. (1) nie zasługiwało na uwzględnienie. Powód nie kwestionuje, a nawet przyznaje, że nie uzupełnił braku fiskalnego pozwu, do których usunięcia wzywał go Przewodniczący w Sądzie Okręgowym. Ta zaś okoliczność samoczynnie dyskwalifikuje wniesiony przez niego środek zaskarżenia. Analiza akt postępowania tę okoliczność potwierdza: powód został zobowiązany do uiszczenia opłaty od pozwu, czego w wyznaczonym terminie nie uczynił. Argumenty dotyczące ubóstwa powoda nie mają jurydycznego znaczenia dla kwestii uzupełniania braków pozwu i oceny czy zostały one wykonane w terminie.

Nie mogą zatem wpłynąć na instancyjną kontrolę postępowania wpadkowego zainicjowanego środkiem zaskarżenia złożonym przez A. T. (2). W jej ramach nie podlega też badaniu zasadność wniosków powoda o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie jemu pełnomocnika. W tej sytuacji nie znajdując podstaw do uwzględnienia środka zaskarżenia, Sąd Apelacyjny na podstawie przepisu art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c., orzekł jak w sentencji. Dodatkowo zwrócić w tym miejscy należy uwagę Przewodniczącemu w Sądzie I instancji, na potrzebę podjęcia czynności w zakresie zawartego w punkcie 3 zażalenia wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi konstytucyjnej.

M. Gołuńska E. Buczkowska - Żuk A. Kowalewski