Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 734/15 AI generated

IV Ka 734/15 · Sąd powszechny

Case Number IV Ka 734/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z dnia 03 lipca 2015r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, w sprawie o sygn. akt II K 987/14, uznał K. G. za winnego popełnienia czynu z art. 178a§1 i 4 kk. polegającego na tym, że w dniu 12 lipca 2014r. w W. woj. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonym stężeniu alkoholu w wydychanym wynoszącym 0,43 mg/l (I badanie) i 0,44 mg/l (II badanie) kierował pojazdem marki P. o nr rej. (...) w ruchu lądowym będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze o sygn. akt II K 383/10 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości i za to na podstawie art. 178a§4 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 42§2 k.k. orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, zaliczając na poczet tego środka okres zatrzymania prawa jazdy od 12.07.2014r. (art. 63§2 k.k.).

Legislator headnote

AI generated

art. 42§2 k.k, art. 63§2 k.k, art. 374 k.p.k, art. 374§1 k.p.k, art. 377§3 k.p.k; IV Ka 734/15 · Sąd powszechny: Obrońca oskarżonego na podstawie art. 427§1 i 2 k.p.k. i art. 438 pkt 2 i 4 k.pk. obrazę przepisów postepowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez uznanie, że oskarżony został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 3.07.2015r., w sytuacji gdy wezwanie odebrał 6.07.2015r i tym samym nie mógł wziąć udziału w rozprawie (art. 374 k.p.k.) oraz rażącą niewspółmierność kary poprzez orzeczenia kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia wykonania kary. Podnosząc te zarzuty obrońca wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Keywords

AI generated
art. 42§2 k.k art. 63§2 k.k art. 374 k.p.k art. 374§1 k.p.k art. 377§3 k.p.k

Cited Legislation

AI generated
art. 42§2 k.k
wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 42§2 k.k.
art. 63§2 k.k
art. 374 k.p.k
przepisami znowelizowanego Kodeksu Postępowania karnego oskarżony ma prawo brać udział w rozprawie (art. 374§1 k.p.k.), choć jego obecność nie jest już obowiązkowa (o ile sąd nie uzna inaczej).
art. 374§1 k.p.k
przepisami znowelizowanego Kodeksu Postępowania karnego oskarżony ma prawo brać udział w rozprawie (art. 374§1 k.p.k.), choć jego obecność nie jest już obowiązkowa (o ile sąd nie uzna inaczej).
art. 377§3 k.p.k
80), co stanowiło podstawę do przeprowadzenie rozprawy pod jego nieobecność (art. 377§3 k.p.k.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 734/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Agnieszka Połyniak Protokolant: Magdalena Telesz przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2015 r. sprawy K. G. syna K. i K. z domu K. (...) r. w K. G. z art. 178 a § 1 i 4 kk na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 3 lipca 2015 r. sygnatura akt II K 987/14 I. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. D. z Kancelarii Adwokackiej w W. 516, 60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Sygnatura akt IV Ka 734/15

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 03 lipca 2015r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, w sprawie o sygn. akt II K 987/14, uznał K. G. za winnego popełnienia czynu z art. 178a§1 i 4 kk. polegającego na tym, że w dniu 12 lipca 2014r. w W. woj. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonym stężeniu alkoholu w wydychanym wynoszącym 0,43 mg/l (I badanie) i 0,44 mg/l (II badanie) kierował pojazdem marki P. o nr rej. (...) w ruchu lądowym będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze o sygn. akt II K 383/10 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości i za to na podstawie art. 178a§4 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 42§2 k.k. orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, zaliczając na poczet tego środka okres zatrzymania prawa jazdy od 12.07.2014r. (art. 63§2 k.k.).

Z rozstrzygnięciem tym nie pogodził się oskarżony, który osobiście oraz za pośrednictwem swego obrońcy zaskarżył wyrok na swoją korzyść w części dotyczącej orzeczenia o karze, zarzucając:

1) K. G. zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego w zakresie przeprowadzenia rozprawy bez obecności oskarżonego i w związku z tym wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie I i II poprzez orzeczenie łagodniejszego wymiaru kary oraz przeprowadzenie ponownej rozprawy w obecności oskarżonego wraz z jego obrońcą w celu złożenia stosownych wyjaśnień mających wpływ na wysokość orzeczonej kary.

2) Obrońca oskarżonego na podstawie art. 427§1 i 2 k.p.k. i art. 438 pkt 2 i 4 k.pk. obrazę przepisów postepowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez uznanie, że oskarżony został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 3.07.2015r., w sytuacji gdy wezwanie odebrał 6.07.2015r i tym samym nie mógł wziąć udziału w rozprawie (art. 374 k.p.k.) oraz rażącą niewspółmierność kary poprzez orzeczenia kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia wykonania kary. Podnosząc te zarzuty obrońca wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:

Apelacje okazały się skuteczne w tym zakresie, w jakim skarżący podnieśli, iż Sąd Rejonowy błędnie uznał, że K. G. został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy w dniu 03.07.2015r. i jego niestawiennictwo w tym dniu było wynikiem świadomej decyzji. Zgodnie z obowiązującymi od 01.07.2015r. przepisami znowelizowanego Kodeksu Postępowania karnego oskarżony ma prawo brać udział w rozprawie (art. 374§1 k.p.k.), choć jego obecność nie jest już obowiązkowa (o ile sąd nie uzna inaczej). Niemniej o terminie takiej rozprawy musi być zawiadomiony z zachowaniem wymogów określonych w art. 132 §1 – 4 k.p.k. i art. 133§1 - 3 k.p.k., a przede wszystkim informację taką musi uzyskać przed dniem, w którym rozprawa ma się odbyć.

W niniejszej sprawie oskarżony w dniu 23.06.2015r. potwierdził odbiór zawiadomienia o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 23.06.2015r. (k. 78), która została odwołana i zarządzeniem sędziego z tego dnia wyznaczony został kolejny termin rozprawy - 03.07.2015r. (k. 74). Zarządzenie to zostało wykonane 26.06.2015r., a K. G. zawiadomienie doręczone zostało dopiero 06.07.2015r. (k. 84). W żadnym razie nie można zatem uznać, jak odnotował to Sąd orzekający w protokole rozprawy z dnia 03.07.2015r., iż oskarżony został zawiadomiony o terminie rozprawy osobiście (k. 80), co stanowiło podstawę do przeprowadzenie rozprawy pod jego nieobecność (art. 377§3 k.p.k.).

W takim zaś przypadku zgodzić się należy z apelującymi, iż doszło do naruszenia prawa oskarżonego do obrony, poprzez uniemożliwienie mu osobistego udziału w rozprawie, na której wydany został wyrok skazujący. Z tego też powodu wniosek obrońcy o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania uznać należy za uzasadniony. W konsekwencji zarzuty dotyczące rażącej surowości kary zasadniczej oraz orzeczonego środka karnego (apelacja oskarżonego) ocenić należy jako przedwczesne. Dopiero po przeprowadzeniu postępowania w sprawie, w sposób gwarantujący oskarżonemu realizację jego prawo do obrony poprzez czy to udział w rozprawie, czy też świadomą rezygnację z uczestnictwa, możliwe będzie dokonanie oceny stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu K.

G. oraz wymierzenie mu stosowanej kary oraz środka karnego. Ponieważ w toku postępowania odwoławczego oskarżony korzystał z pomocy obrońcy ustanowionego z urzędu, a obrona nie została opłacona, Sąd odwoławczy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy stosowną opłatę, które wysokość ustalona została zgodnie z brzmieniem §14 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) .