Legislator Case Law & Legislation
III Cz 2147/15 AI generated

III Cz 2147/15 · Sąd powszechny

Case Number III Cz 2147/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem zawartym w pkt 2 wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z 6 październik 2015 roku zasądzono od pozwanego Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. na rzecz powodów solidarnych R. S. i I. S. 2954 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Orzeczenie to zapadło po uwzględnieniu w całości ich powództwa, zgodnie z art. 98 k.p.c., przy czym rozstrzygnięcie to zawiera w sobie zarówno orzeczenie co do wynagrodzenia pełnomocnika, opłaty od pełnomocnictwa oraz opłaty od pozwu, którą uregulowali powodowie. Zażalenie na to postanowienie złożył pozwany zarzucając mu naruszenie art. 102 k.p.c. i art. 94 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez brak ich zastosowania.

Legislator headnote

AI generated

art. 98 k.p.c, art. 102 k.p.c, art. 99 k.p.c, art. 385 k.p.c; III Cz 2147/15 · Sąd powszechny: Wyjątek od tej zasady został uregulowany w art. 102 k.p.c. (zasada słuszności). W rozpoznawanej sprawie istotne jest to, że powodowie tylko wnosząc pozew o uzgodnienie treści księgi wieczystej mogli doprowadzić do uwzględnienia ich wniosku o wykreślenie trzech hipotek wpisanych na podstawie wniosku pozwanego. Wcześniejsze wzywanie pozwanego do złożenia wniosku o wykreślenie hipotek przymusowych nie odniosło żadnego skutku. To spowodowało konieczność wystąpienia z powództwem, a co za tym idzie poniesienia kosztów zarówno opłaty sądowej od pozwu, od której powodowie nie byli zwolnieni, a także kosztów wynagrodzenia pełnomocnika i opłaty od pełnomocnictwa.

Keywords

AI generated
art. 98 k.p.c art. 102 k.p.c art. 99 k.p.c art. 385 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 98 k.p.c
Orzeczenie to zapadło po uwzględnieniu w całości ich powództwa, zgodnie z art. 98 k.p.c., przy czym rozstrzygnięcie to zawiera w sobie zarówno orzeczenie co do wynagrodzenia pełnomocnika, opłaty od pełnomocnictwa oraz opłaty od pozwu, którą uregulowali powodowie.
art. 102 k.p.c
Zażalenie na to postanowienie złożył pozwany zarzucając mu naruszenie art. 102 k.p.c.
art. 99 k.p.c
w związku z art. 99 k.p.c.).
art. 385 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 385 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 2147/15 POSTANOWIENIE Dnia 2 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Magdalena Balion – Hajduk Sędziowie SO Gabriela Sobczyk SR (del.) Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa I. S. i R. S. przeciwko Skarbowi Państwa –(...) w W. o uzgodnienie treści księgi wieczystej na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt I C 1102/15 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Magdalena Balion – Hajduk SSO Gabriela Sobczyk Sygn. akt III Cz 2147/15

UZASADNIENIE

Postanowieniem zawartym w pkt 2 wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z 6 październik 2015 roku zasądzono od pozwanego Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. na rzecz powodów solidarnych R. S. i I. S. 2954 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Orzeczenie to zapadło po uwzględnieniu w całości ich powództwa, zgodnie z art. 98 k.p.c., przy czym rozstrzygnięcie to zawiera w sobie zarówno orzeczenie co do wynagrodzenia pełnomocnika, opłaty od pełnomocnictwa oraz opłaty od pozwu, którą uregulowali powodowie. Zażalenie na to postanowienie złożył pozwany zarzucając mu naruszenie art. 102 k.p.c. i art. 94 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez brak ich zastosowania.

Przy tak postawionych zarzutach wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nieobciążanie pozwanego kosztami postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że pozwany jest ustawowo zwolniony z obowiązku ponoszenia opłat sądowych, a więc orzeczenie o obowiązku zwrotu tej opłaty jest nieprawidłowe. Jednocześnie wskazał, że już w odpowiedzi na pozew wnosił o nieobciążanie kosztami postępowania z uwagi na prawidłowe ustanowienie hipoteki przez Sąd Rejonowy, czego powodowie nie skarżyli oraz postępowanie powodów wykazujące się przez 3 lata zaniedbaniem obowiązku wpisu ich jako właścicieli do księgi wieczystej.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że art. 94 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz. U. 2014 r., poz. 1025 ze zm.) rzeczywiście wskazuje, że Skarb Państwa nie ma obowiązku uiszczania opłat. Natomiast ten obowiązek nie obciąża Skarbu Państwa w sytuacji, gdy wnoszone jest pismo do sądu przez Skarb Państwa, od którego należy uiścić opłatę (wynika to z art. 2 ust. 2 tej ustawy). Nie dotyczy to natomiast zwrotu opłaty sądowej, którą uiściła druga strona wygrywająca proces. Zasadą w toku procesu jest odpowiedzialność za jego wynik, dlatego też strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (por. art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 99 k.p.c.).

Wyjątek od tej zasady został uregulowany w art. 102 k.p.c. (zasada słuszności). W rozpoznawanej sprawie istotne jest to, że powodowie tylko wnosząc pozew o uzgodnienie treści księgi wieczystej mogli doprowadzić do uwzględnienia ich wniosku o wykreślenie trzech hipotek wpisanych na podstawie wniosku pozwanego. Wcześniejsze wzywanie pozwanego do złożenia wniosku o wykreślenie hipotek przymusowych nie odniosło żadnego skutku. To spowodowało konieczność wystąpienia z powództwem, a co za tym idzie poniesienia kosztów zarówno opłaty sądowej od pozwu, od której powodowie nie byli zwolnieni, a także kosztów wynagrodzenia pełnomocnika i opłaty od pełnomocnictwa.

Te koszty powodów powinna ponieść, zgodnie z ogólnymi regułami postępowania, strona pozwana. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa i w żaden sposób nie wskazał na jego zasadność. Co więcej w uzasadnieniu odpowiedzi na pozew podniósł, że dokonane wpisy hipotek były prawidłowe pod względem formalnym. Wnosząc zaś o nieobciążanie go kosztami postępowania wskazał, że powodowie z wnioskiem o ujawnienie prawa własności wystąpili dopiero w 29 sierpnia 2011 roku, a więc dopiero ponad 3 lata od daty przysądzenia jej własności.

Nie złożyli także środka zaskarżenia od wniosku o wykreślenie hipotek, który przez Sąd Rejonowy został oddalony. Fakty podniesione w uzasadnieniu odpowiedzi na pozew w żaden sposób nie wskazują żadnych szczególnych okoliczności uniemożliwiających zastosowanie ogólnych reguł postępowania w zakresie kosztów procesu, a więc odpowiedzialności za jego wynik. Strona pozwana przegrała proces i jest zobowiązania do poniesienia jego kosztów, które wcześniej poniosła strona powodowa. Istotne jest to, że powodowie na skutek odmowy złożenia przez pozwanego wniosku o wykreślenie hipotek musieli złożyć pozew, a w toku postępowania pozwany również żądał oddalenia ich powództwa, a sprawę przegrał.

Pozwany dysponując już w 2011 roku postanowieniem Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim o przysądzeniu własności (co wynika z jego pisma z 18 listopada 2011 roku odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie wykreślenia hipotek k. 13-14) miał świadomość, że hipoteki zostały wpisane w stosunku do właścicieli, którzy utracili już własność tej nieruchomości na skutek przysądzenia własności powodom. Od tego czasu pozwany nie dokonał żadnej czynności umożliwiającej powodom wykreślenie hipotek, a bezsporne jest, że powodowie jego dłużnikami nie są.

To stanowisko pozwanego spowodowało więc konieczność złożenia pozwu. Jednocześnie fakt, że powodowie przez długi czas nie ujawniali się w księdze wieczystej jako właściciele nieruchomości nie może stanowić podstawy do uwzględniania żądania pozwanego w zakresie kosztów postępowania, gdy co najmniej od 2011 roku wiedział on o tym, że nabyli oni własność nieruchomości w drodze sprzedaży licytacyjnej jeszcze przed złożeniem wniosków o ustanowienie hipotek przymusowych, a nie są jego dłużnikami. Z powyższych względów zarzuty zażalenia są bezzasadne, a w sprawie nie zachodzą żadne szczególnie uzasadnione wypadki umożliwiające nieobciążanie pozwanego kosztami procesu.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c., zażalenie jako bezzasadne należało oddalić. SSR (del.) Roman Troll SSO Magdalena Balion – Hajduk SSO Gabriela Sobczyk