V Kz 139/16 · Sąd powszechny

Sygn. akt V Kz 139/16 POSTANOWIENIE Dnia 4 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Łodzi w V Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.O. Zbigniew Mierzejewski Protokolant: sekr. sąd. Dorota Lerka przy udziale Prokuratora Jolanty Stańczyk po rozpoznaniu w sprawie Ł. B. , syna Z. i B. z domu P., urodz. (...) w P., P. K. , syna J. i E. z domu B. (...), urodz. (...) w S., I. K. , syna M. i W. z domu J., urodz. (...) w Ł. oskarżonych o czyny z art. 107 § 1 k.k.s. i in. zażalenia Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi z dnia 7 stycznia 2016 roku, sygn. akt V K 1134/14 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 22 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. postanawia: zawiesić postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytanie prejudycjalne przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie V Kz 142/15 Sądu Okręgowego w Łodzi.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia z dnia 7 stycznia 2016 roku, sygn. akt V K 1134/14 Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi umorzył postępowanie przeciwko Ł. B. i innym oskarżonym o czyny z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. wobec stwierdzenia, iż czyny te nie zawierają znamion czynu zabronionego. Postanowienie Sądu Rejonowego zaskarżył w całości zażaleniem Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 107 § 1 k.k.s., poprzez bezzasadne uznanie, że w związku z jego blankietowym charakterem i nieobowiązywaniem art. 6 i 14 ustawy o grach hazardowych, nie może on być podstawą odpowiedzialności karnej.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Rozpoznanie zażalenia Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. w przedmiotowej sprawie w kontekście powodów umorzenia postępowania wskazanych przez Sąd Rejonowy, wynikających z braku notyfikacji przepisów technicznych ustawy o grach hazardowych, jest uzależnione od udzielenia odpowiedzi na pytanie prejudycjalne przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Należy podnieść, że w sprawie V Kz 142/15 na gruncie analogicznego stanu prawnego Sąd Okręgowy w Łodzi zwrócił się z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącym możliwości zróżnicowania skutków braku notyfikacji przepisów technicznych w zależności od przedmiotu regulacji, którego dotyczą. Udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie ma bezpośredni związek z rozpoznaniem przedmiotowego zażalenia. Mając na uwadze konieczność co najmniej kilkumiesięcznego oczekiwania na udzielenie odpowiedzi przez TSUE zasadne było zawieszenie przedmiotowego postępowania do czasu uzyskania odpowiedzi.