Legislator Case Law & Legislation
Ts 28/98 AI generated

Ts 28/98 · Trybunał Konstytucyjny

Case Number Ts 28/98
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

22 POSTANOWIENIE z dnia 30 marca 1998 r. Sygn. Ts 28/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie : Andrzej Mączyński na posiedzeniu niejawnym po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Kazimierza R., w sprawie zgodności: art. 172 § 2 kodeksu cywilnego w brzmieniu zmienionym ustawą z 28 lipca 1990 r. z art. 21, art. 23 oraz art. 20 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej na mocy art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) p o s t a n a w i a:

Legislator headnote

AI generated

art. 20 Konstytucji; Ts 28/98 · Trybunał Konstytucyjny: Nie została również podana data doręczenia orzeczenia sądu odwoławczego utrzymującego to postanowienie w mocy, nie dołączono też odpisu tego postanowienia. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż w wyznaczonym do tego terminie nie zostały usunięte braki formalne wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego skargi konstytucyjnej i dlatego, na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, pozostawiając bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi konstytucyjnej.

Keywords

AI generated
art. 20 Konstytucji

Cited Legislation

AI generated
art. 20 Konstytucji
23 oraz art. 20 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej na mocy art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

22 POSTANOWIENIE z dnia 30 marca 1998 r. Sygn. Ts 28/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie : Andrzej Mączyński na posiedzeniu niejawnym po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Kazimierza R., w sprawie zgodności: art. 172 § 2 kodeksu cywilnego w brzmieniu zmienionym ustawą z 28 lipca 1990 r. z art. 21, art. 23 oraz art. 20 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej na mocy art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) p o s t a n a w i a:

1) odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej;

2) pozostawić bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej z 30 stycznia 1998 r. zakwestionowano art. 172  2 kodeksu cywilnego w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 55, poz. 321), zarzucając mu niezgodność z art. 21, art. 23 oraz art. 20 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Na podstawie wymienionego przepisu kodeksu cywilnego Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z 2 lutego 1995 r. oddalił wniosek o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości z uwagi na to, iż nie upłynął jeszcze termin określony w znowelizowanym art. 172  2 kodeksu cywilnego W skardze konstytucyjnej podniesiono, iż przedłużenie terminów niezbędnych do zasiedzenia nieruchomości prowadzi do naruszenia konstytucyjnych gwarancji prawa własności, a także konstytucyjnej zasady, w myśl której podstawą ustroju rolnego państwa jest gospodarstwo rodzinne.

Ponadto, zdaniem skarżącego, orzeczenie oddalające wniosek o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości uniemożliwiło normalne gospodarowanie ziemią, co sprzeczne jest z zasadą społecznej gospodarki rynkowej. Zarządzeniem z 3 marca 1998 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych przedłożonej skargi poprzez podanie daty doręczenia postanowienia Sądu Rejonowego w K. z 2 lutego 1995 r. oraz daty doręczenia orzeczenia sądu odwoławczego, utrzymującego to postanowienie w mocy. W piśmie procesowym z 17 marca 1998 r. pełnomocnik skarżącego przesłał odpis postanowienia Sądu Rejonowego w K. z 2 lutego 1995 r., nie podając wszakże daty doręczenia tego postanowienia skarżącemu.

Nie została również podana data doręczenia orzeczenia sądu odwoławczego utrzymującego to postanowienie w mocy, nie dołączono też odpisu tego postanowienia. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż w wyznaczonym do tego terminie nie zostały usunięte braki formalne wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego skargi konstytucyjnej i dlatego, na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, pozostawiając bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi konstytucyjnej.