Legislator Case Law & Legislation
II Cz 896/15 AI generated

II Cz 896/15 · Sąd powszechny

Case Number II Cz 896/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2015r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy: - oddalił wniosek pozwanej P. P. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego z dnia 13 stycznia 2015r. w sprawie I C 3112/14; - odrzucił sprzeciw pozwanej P. P., M. P. (2) i M. P. (1) od w/w wyroku zaocznego. Sad uznał, że pozwana P. P. nie wykazała istnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia opłaty sądowej od sprzeciwu, a jej twierdzenia jakoby nie otrzymała stosownego wezwania z Sądu do uiszczenia opłaty nie znajdują uzasadnienia.

Legislator headnote

AI generated

II Cz 896/15 · Sąd powszechny: Dlatego też Sąd Rejonowy odrzucił jej sprzeciw od wyroku zaocznego na podstawie art.344 ∫ 3 kpc (zaskarżone postanowienia wraz z uzasadnieniem – k.58). W zażaleniu na postanowienie pozwana P. P. domagała się jego uchylenia. Zarzuciła Sądowi Rejonowemu, że nie uwzględnił wszystkich okoliczności wiążących się z doręczeniem wezwania do uiszczenia opłaty od sprzeciwu. Przyznała, że odbiorcą wszystkich wezwań kierowanych także do niej i do pozwanej M. P. (1) był pozwany M. P. (2), co potwierdził swoim podpisem, ale rzekomo zataił przed nią ten fakt.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: II Cz 896 /15 POSTANOWIENIE Dnia 15stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny – Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Janusz Kasnowski (spr.) Sędziowie: SO Aurelia Pietrzak SO Tomasz Adamski po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2016 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Gminy (...) przeciwko M. P. (1), M. P. (2) i P. P. o eksmisję na skutek zażalenia pozwanej P. P. na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt I C 3112 /14 postanawia: oddalić zażalenie. II Cz 896/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2015r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy: - oddalił wniosek pozwanej P. P. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego z dnia 13 stycznia 2015r. w sprawie I C 3112/14; - odrzucił sprzeciw pozwanej P. P., M. P. (2) i M. P. (1) od w/w wyroku zaocznego. Sad uznał, że pozwana P. P. nie wykazała istnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia opłaty sądowej od sprzeciwu, a jej twierdzenia jakoby nie otrzymała stosownego wezwania z Sądu do uiszczenia opłaty nie znajdują uzasadnienia.

Dlatego też Sąd Rejonowy odrzucił jej sprzeciw od wyroku zaocznego na podstawie art.344 ∫ 3 kpc (zaskarżone postanowienia wraz z uzasadnieniem – k.58). W zażaleniu na postanowienie pozwana P. P. domagała się jego uchylenia. Zarzuciła Sądowi Rejonowemu, że nie uwzględnił wszystkich okoliczności wiążących się z doręczeniem wezwania do uiszczenia opłaty od sprzeciwu. Przyznała, że odbiorcą wszystkich wezwań kierowanych także do niej i do pozwanej M. P. (1) był pozwany M. P. (2), co potwierdził swoim podpisem, ale rzekomo zataił przed nią ten fakt.

Z tej przyczyny nie mogła ona zareagować na wezwanie Sądu. Poza tym adresowane do niej pismo zostało – jak dalej twierdziła – podrzucone prawdopodobnie do skrzynki sąsiadki i gdy tylko dowiedziała się o treści pisma wzywającego, to niezwłocznie wniosła potrzebna opłatę sądową. W ten sposób dochowała należytej staranności w działaniu i złożyła wniosek o przywrócenie terminu (zażalenie pozwanej – k.60).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie pozwanej P. P. nie znajduje uzasadnienia. W tej sprawie o eksmisję z lokalu mieszkalnego była pozwaną, obok M. P. (1) i M. P. (2) (rodziców) i do każdego z nich z osobna skierowane zostały wezwania do uiszczenia stosownej opłaty sądowej od wniesionego przez nich sprzeciwu od wyroku zaocznego z zaznaczeniem, że uiszczenie jej choćby przez jednego z pozwanych jest wystarczające (k.45 – 47). Pozwany M. P. (2) potwierdził odebranie w dniu 9 marca 2015r. wezwania osobiście oraz potwierdził odebranie wezwań do pozostałych pozwanych, jako dorosły domownik (k.48 – 50).

Tak poczynione doręczenia były prawnie skuteczne (w ujęciu art.133∫ 1 i art.138 ∫ 1 kpc). W tej sytuacji zgodzić się należy z Sądem Rejonowym, że niewiarygodnie brzmią twierdzenia pozwanej P. P., iż pismo do niej kierowane: znajdowało się w skrzynce pocztowej sąsiadki mieszkającej w sąsiedniej klatce i że zostało doręczone pozwanej przez sąsiadkę dopiero w dniu 18marca 2015r. (k.51). Tak też należało ocenić próbę uzupełnienia przez pozwaną tego wyjaśnienia, jak to się mogło stać, że wezwanie kierowane do niej i odebrane przez pozwanego M.

P. (2) (jej ojca) w dniu 9 marca 2015r. pod tym samym adresem w B. przy ul. (...), znalazło się w skrzynce listowej sąsiadki i to w innej klatce. Sugestia, że ojciec nie powiadomił jej o wezwaniu do uiszczenia opłaty od sprzeciwu i najprawdopodobniej podrzucił je do innej skrzynki listowej w innej klatce jest niewiarygodna, a tym bardziej gdy zważymy, że wyrok eksmisyjny także dla niego był niekorzystny i on też wniósł sprzeciw od tego wyroku, a więc nie miał interesu w tym, żeby sprzeciw został odrzucony z braku uiszczenia wymaganej opłaty sądowej.

W tych okolicznościach Sąd Rejonowy trafnie uznał, że nie zachodziły uzasadnione podstawy do przywrócenia pozwanej P. P. terminu do wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego i zasadnie sprzeciw odrzucił, jako złożony po terminie (art.344 ∫ 3 kpc). Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanej, jako nieuzasadnione (na podstawie art.385 kpc w związku art.397 ∫ 2 kpc).