Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1091/15 AI generated

III Ca 1091/15 · Sąd powszechny

Case Number III Ca 1091/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2015 roku w sprawie z powództwa (...) Bank (...) S.A. w W. przeciwko S. S. i T. W. o zapłatę Sąd Rejonowy w Kutnie odrzucił pozew co do kwoty 23,76 złotych i oddalił powództwo w pozostałej części jako nieudowodnione. Apelację od tego wyroku złożył powód skarżąc go w całości i zarzucając naruszenie przepisu art. 233 kpc poprzez błędne przyjęcie na podstawie zebranego materiału dowodowego, a nadto sprzecznie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczeniem życiowym, że powód nie wykazał wysokości dochodzonego roszczenia, art. 232 kpc w zw. z art. 227 kpc poprzez przyjęcie, że powód nie wywiązał się z obowiązku udowodnienia okoliczności , z której wywodzi skutki prawne tj.

Legislator headnote

AI generated

III Ca 1091/15 · Sąd powszechny: w W. przeciwko S. S. i T. W. o zapłatę Sąd Rejonowy w Kutnie odrzucił pozew co do kwoty 23,76 złotych i oddalił powództwo w pozostałej części jako nieudowodnione. Apelację od tego wyroku złożył powód skarżąc go w całości i zarzucając naruszenie przepisu art. 233 kpc poprzez błędne przyjęcie na podstawie zebranego materiału dowodowego, a nadto sprzecznie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczeniem życiowym, że powód nie wykazał wysokości dochodzonego roszczenia, art. 232 kpc w zw. z art. 227 kpc poprzez przyjęcie, że powód nie wywiązał się z obowiązku udowodnienia okoliczności , z której wywodzi skutki prawne tj.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III Ca 1091/15

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2015 roku w sprawie z powództwa (...) Bank (...) S.A. w W. przeciwko S. S. i T. W. o zapłatę Sąd Rejonowy w Kutnie odrzucił pozew co do kwoty 23,76 złotych i oddalił powództwo w pozostałej części jako nieudowodnione. Apelację od tego wyroku złożył powód skarżąc go w całości i zarzucając naruszenie przepisu art. 233 kpc poprzez błędne przyjęcie na podstawie zebranego materiału dowodowego, a nadto sprzecznie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczeniem życiowym, że powód nie wykazał wysokości dochodzonego roszczenia, art. 232 kpc w zw. z art. 227 kpc poprzez przyjęcie, że powód nie wywiązał się z obowiązku udowodnienia okoliczności , z której wywodzi skutki prawne tj.

że roszczenie objęte żądaniem pozwu jest wymagalne, ponieważ nie przedłożył doręczonego pozwanemu wypowiedzenia umowy, podczas gdy powód przestawił wzajemnie uzupełniające się dowody dowodzące, że roszczenie w dacie wyrokowania było wymagalne. W związku z tym skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa w całości i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania za obie instancje, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

apelacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym i z tego względu zgodnie z przepisem art. 505 13 § 2 k.p.c., jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku tego sądu powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Wbrew zapatrywaniom apelującego, zaskarżone orzeczenie należało uznać za prawidłowe mimo, że Sąd Okręgowy nie podziela poglądu prawnego wyrażonego przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu, że brak dowodu doręczenia pozwanemu wypowiedzenia umowy kredytu miało wpływ na możliwość żądania spłaty kredytu.

Słusznie bowiem podnosi skarżący w apelacji, że w chwili wytoczenia powództwa roszczenie było wymagalne bowiem umowa rozwiązała się przez upływ okresu, na który została zawarta. Natomiast Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Rejonowego w zakresie, w jakim stwierdził, że powód nie udowodnił dochodzonego pozwem roszczenia, bowiem wezwany do złożenia wykazu niespłaconych rat kredytu wraz z terminami ich wymagalności i oprocentowaniem w formie dokumentu podpisanego przez osobę upoważnioną do działania w imieniu banku odnośnie składania oświadczeń woli, nie wykonał zarządzenia Sądu, co oznacza, że nie sprostał ciężarowi dowodu wynikającemu z art. 6 kc.

Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 kpc, oddalił apelację.