Legislator Case Law & Legislation
VIII U 867/15 AI generated

VIII U 867/15 · Sąd powszechny

Case Number VIII U 867/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Decyzją z dnia 15 kwietnia 2015 roku, znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych w L. na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 roku, poz. 1440 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r., nr 8, poz. 43 ze zm.) odmówił S. P. prawa do wcześniejszej emerytury, ponieważ według organu rentowego nie udowodnił, że co najmniej przez 15 lat wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu, pracę w warunkach szczególnych. (k. 19 t.

Legislator headnote

AI generated

art. 366 k.p.c, art. 379 pkt 3 k.p.c, art. 316 k.p.c; VIII U 867/15 · Sąd powszechny: Zgodnie z art. 199. § ust 1 pkt 2 Sąd odrzuci pozew jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Prawomocnie osądzona sprawa, zgodnie z art. 366 k.p.c. korzysta z przymiotu powagi osądzonej co do tego co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto pomiędzy tymi samymi stronami. Ponowne orzekanie o tym samym pomiędzy tymi samymi stronami stanowi uchybienie procesowe prowadzące do nieważności postępowania (art. 379 pkt 3 k.p.c.).

Keywords

AI generated
art. 366 k.p.c art. 379 pkt 3 k.p.c art. 316 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 366 k.p.c
Prawomocnie osądzona sprawa, zgodnie z art. 366 k.p.c.
art. 379 pkt 3 k.p.c
Ponowne orzekanie o tym samym pomiędzy tymi samymi stronami stanowi uchybienie procesowe prowadzące do nieważności postępowania (art. 379 pkt 3 k.p.c.).
art. 316 k.p.c
W zakresie podstawy faktycznej podkreślić należy, że jej tożsamość bada się na datę zamknięcia rozprawy (art. 316 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 867/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 listopada 2015 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na posiedzeniu jawnym w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.O. Zofia Kubalska Protokolant – sekretarz sądowy Ewelina Parol po rozpoznaniu w 3 listopada 2015 roku w L. sprawy S. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do emerytury na skutek odwołania S. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 15 kwietnia 2015 roku znak (...) p o s t a n a w i a : odrzucić odwołanie. VIII U 867/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 15 kwietnia 2015 roku, znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych w L. na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 roku, poz. 1440 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r., nr 8, poz. 43 ze zm.) odmówił S. P. prawa do wcześniejszej emerytury, ponieważ według organu rentowego nie udowodnił, że co najmniej przez 15 lat wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu, pracę w warunkach szczególnych. (k. 19 t.

II a.e.). S. P. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, zaskarżając ją w całości i domagając się jej zmiany i przyznania mu wcześniejszej emerytury w związku z pracą w szczególnych warunkach. Decyzji zarzucił naruszenie art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz § 1 ust. 1 i § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Podniósł, że w okresie od 1 marca 1977 roku do 15 września 1991 roku stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał pracę w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej (...) w D., na stanowisku kierowcy ciągnika kołowego – traktorzysty, w szczególnych warunkach. (k. 2-4 a.s.).

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o odrzucenie odwołania uzasadniając, że w sprawie odwołania od decyzji odmawiającej emerytury S. P. w dniu 27 września 2013 roku, Sąd Okręgowy w Lublinie w sprawie sygnatura akt VIII U 3304/12 wydał wyrok oddalający odwołanie, a Sąd Apelacyjny w Lublinie rozpoznając apelację wnioskodawcy w sprawie sygnatura akt III AUa 1306/13, w dniu 30 stycznia 2014 roku oddalił apelację. Ponadto, podniósł argumenty leżące u podstaw zaskarżonej decyzji. (k. 5 a.s.). Na rozprawie w dniu 3 listopada 2015 roku pełnomocnik wnioskodawcy popierał odwołanie, jednocześnie wnosił o uwzględnienie wnioskodawcy okresu zatrudnienia od 1 marca 1977 roku do 15 września 1991 roku w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej (...) w D. jako okresu pracy w szczególnych warunkach.

Podniósł, że przed Sądem Rejonowym w Puławach w sprawie sygnatura akt IV P 252/14 o ustalenie, Sąd ustalił, że wnioskodawca był zatrudniony od 1 marca 1977 roku do 15 września 1991 roku w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej (...) w D., na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy (k. 13v a.s.). Pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o odrzucenie odwołania. (k. 13v a.s.). Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny : S. P. urodził się w dniu (...). W dniu 31 lipca 2012 roku wnioskodawca złożył wniosek o ustalenie prawa do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w szczególnych warunkach (kl. 1-4 a.e.).

Do wniosku dołączył kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych (k. 4 a.e.), w którym podał, że od 19 marca 1977 roku do 30 kwietnia 1992 roku był zatrudniony w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej (...) w D.. Decyzją z dnia 28 sierpnia 2012 roku organ rentowy odmówił S. P. prawa do emerytury (decyzja k.58 t. I a.e.). Na podstawie przedłożonych dokumentów nie zaliczono do pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia od 19 marca 1977 roku do 15 września 1991 roku w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej (...) w D., ponieważ w tym okresie wnioskodawca nie był pracownikiem lecz był członkiem Spółdzielni.

Sąd Okręgowy w Lublinie w sprawie sygnatura akt VIII U 3304/12 z dnia 27 wrzesnia 2013 roku oddalił odwołanie wnioskodawcy od tej decyzji, a Sąd Apelacyjny w Lublinie rozpoznając apelację wnioskodawcy w sprawie sygnatura akt III AUa 1306/13, w dniu 30 stycznia 2014 roku oddalił apelację. Jednocześnie Sad Okręgowy w Lublinie ustalił, że wnioskodawcę w okresie od 19 marca 1977 roku do 15 września 1991 roku łączył z Rolniczą Spółdzielnią Produkcyjną (...) w D. stosunek członkowstwa i Sąd Apelacyjny w Lublinie podzielił te ustalenia. ( wyrok k. 32 i 54, uzasadnienie k. 35-39 i 59v-60 akt VIII U 3304/12).

W dniu 26 marca 2015 roku wnioskodawca złożył kolejny wniosek o emeryturę z tytułu pracy w szczególnych warunkach, załączając wyrok Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 23 lutego 2015 roku, sygnatura akt IV P 252/14. Jednocześnie domagał się zaliczenia do pracy w szczególnych warunkach faktycznego okresu zatrudnienia od 19 marca 1977 roku do 15 września 1991 roku w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej (...) w D. (wniosek k. 1-6, wyrok k. 7, pismo k. 15 a.e. t. II). Decyzją z dnia 15 kwietnia 2015 roku organ rentowy odmówił S. P. prawa do emerytury (decyzja k.19 t.

II a.e.). Wnioskodawca złożył odwołanie od powyższej decyzji (k. 2-4 a.s.). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dowodów z dokumentów. Sąd nie znalazł podstaw by kwestionować ich wiarygodność.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zgodnie z art. 199. § ust 1 pkt 2 Sąd odrzuci pozew jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Prawomocnie osądzona sprawa, zgodnie z art. 366 k.p.c. korzysta z przymiotu powagi osądzonej co do tego co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto pomiędzy tymi samymi stronami. Ponowne orzekanie o tym samym pomiędzy tymi samymi stronami stanowi uchybienie procesowe prowadzące do nieważności postępowania (art. 379 pkt 3 k.p.c.).

Badając, czy w sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej, sąd ocenia zatem treść zgłoszonego w drugiej sprawie roszczenia oraz przedmiot rozstrzygnięcia wydanego w sprawie poprzednio osądzonej z udziałem tych samych stron. O wystąpieniu stanu powagi rzeczy osądzonej rozstrzyga nie tylko tożsamość stron, występujących w obu procesach, ale równocześnie tożsamość podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia. Dopiero kumulacja wszystkich tych przesłanek przesądza o kwalifikacji stanu sprawy jako res iudicata (tak m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2007 r., I CSK 479/06, LEX nr 253401; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2007 r., IV CSK 267/07, LEX nr 492179).

W zakresie podstawy faktycznej podkreślić należy, że jej tożsamość bada się na datę zamknięcia rozprawy (art. 316 k.p.c.). W związku z tym nie są objęte powagą rzeczy osądzonej roszczenia, które wynikają z nowych okoliczności faktycznych powstałych po wydaniu wyroku. Prekluzji ulega tylko materiał dowodowy, który legł u podstaw orzeczenia, czyli prekluduje się (w zasadzie) materiał dowodowy znany w procesie zakończonym prawomocnym orzeczeniem. Art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity:

Dz. U. 2009 nr 153 poz. 1227 ze zm.), mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

27. Emerytura taka przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Ustęp 2 artykułu 32 stanowi, że za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia.

Zgodnie z ustępem 4 wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Zgodnie z § 2 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.

Według § 3 cytowanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia. Natomiast § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn i ma wymagany okres zatrudnienia, w tym, co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Nie ulega wątpliwości, że o to samo roszczenie toczyła się sprawa pomiędzy tymi samymi stronami i została już prawomocnie osądzona - wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie, w sprawie sygnatura akt VIII U 3304/12 z dnia 27 września 2013 roku i wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 30 stycznia 2014 roku, w sprawie sygnatura akt III AUa 1306/13. W czasie całego postępowania wnioskodawca wnosił o ustalenie - jako przesłankę nabycia prawa do emerytury, że był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w warunkach szczególnych w okresie od 19 marca 1977 roku do 15 września 1991 roku w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej (...) w D..

Te same okoliczności faktyczne były też podstawą do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 15 kwietnia 2015 roku. Wyrok Sądu Rejonowego w Puławach w sprawie IV P 252/14 nie jest żadną nową okolicznością w rozumieniu tego przepisu. W sprawie zachodzi też tożsamość stron i wskazanej wyżej podstawy prawnej. Z tych względów i na mocy powołanych przepisów Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.