IV Cz 450/13 · Sąd powszechny

Sygn. akt IV Cz 450/13 POSTANOWIENIE Dnia 23 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Słupsku IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Jastrzębski (spr.) Sędziowie: SSO ElzbietaJaroszewicz, Mariusz Struski po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2013 roku w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. C. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej (...)w S., Wspólnocie Mieszkaniowej (...) w S.i J. W. o zapłatę na skutek zażalenia powoda od zarządzenia Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w Słupsku z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt I C 1794/12 postanawia: oddalić zażalenie. sygn. akt IV Cz 450/12

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący w Sądzie Rejonowym w Słupsku na podstawie art. 130 § 2 k.p.c. zwrócił pozew wniesiony przez powoda argumentując, że powód mimo wezwanie nie wskazał poprawnie wartości przedmiotu sporu, zgodnie z treścią art. 126 1 kpc. Powód wywodząc zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł o jego uchylenie argumentują, że podanie wartości przedmiotu sporu w przybliżone, szacunkowej wysokości powoduje usunięcie braku formalnego pozwu w zakresie w jakim był wezwany. Rozpoznając złożone zażalenie

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, opłacie podlega m.in. pozew. Zgodnie zaś z art. 126 2 § 1 k.p.c., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Z kolei art. 126 1 k.p.c. nakłada na osoby składające pisma procesowe do sądu obowiązek określenia wartości przedmiotu sporu lub zaskarżenia, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna. Wbrew wywodom zażalenia określenie wartości sporu w przybliżeniu nie odpowiada dyspozycji art. 126 1 k.p.c. Warto bowiem podkreślić, że dokładnie określone żądanie, w tym także określenie w sprawach majątkowych wartości przedmiotu sporu - art. 187 § 1 k.p.c., wyznacza granice rozstrzygnięcia sądu.

Z art. 321 § 1 k.p.c. wynika bowiem, że sąd nie może wyrokować co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem, ani zasądzać ponad żądanie. Skargowość procesu cywilnego nakłada więc na strony obowiązek określenia przedmiotu sporu, w tym dokładnej jego wartości, zaś sąd, zgodnie z zasadą dyspozycyjności jest związany granicami żądania powództwa i nie może swobodnie dysponować przedmiotem procesu. Powyższe legło u podstaw oddalenia zażalenia na mocy art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 k.p.c. i art. 398 k.pc.