Legislator Case Law & Legislation
III AUz 165/12 AI generated

III AUz 165/12 · Sąd powszechny

Case Number III AUz 165/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Legnicy na podstawie art. 461 § 2 kpc stwierdził swoją niewłaściwość i z urzędu sprawę przekazał zgodnie z właściwością do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. F. D. zaskarżył powyższe postanowienie, podnosząc, że Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, że jego pismo z dnia 27 września 2011 r. nie jest skargą na bezczynność organu rentowego i z tego względu winno zostać ono uchylone.

Legislator headnote

AI generated

III AUz 165/12 · Sąd powszechny: Sąd Okręgowy w Legnicy na podstawie art. 461 § 2 kpc stwierdził swoją niewłaściwość i z urzędu sprawę przekazał zgodnie z właściwością do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. F. D. zaskarżył powyższe postanowienie, podnosząc, że Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, że jego pismo z dnia 27 września 2011 r. nie jest skargą na bezczynność organu rentowego i z tego względu winno zostać ono uchylone.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III A Uz 165/12 POSTANOWIENIE Dnia 30 lipca 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący SSA Maria Pietkun (spr.) Sędziowie: SSA Elżbieta Kunecka SSA Jacek Witkowski po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na bezczynność organu rentowego na skutek zażalenia F. D. od postanowienia Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 24 kwietnia 2012 r. sygn. akt V U 1185/11 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Legnicy na podstawie art. 461 § 2 kpc stwierdził swoją niewłaściwość i z urzędu sprawę przekazał zgodnie z właściwością do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. F. D. zaskarżył powyższe postanowienie, podnosząc, że Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, że jego pismo z dnia 27 września 2011 r. nie jest skargą na bezczynność organu rentowego i z tego względu winno zostać ono uchylone.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie F. D. jest bezzasadne. Zgodnie z art. 461 § 2 w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd, w którego okręgu ma miejsce zamieszkania strona odwołująca się od decyzji wydanej przez organ rentowy, chyba że przepis odrębny stanowi inaczej. W dniu 27 września 2011 r. wnioskodawca złożył pismo bezpośrednio do Sądu Okręgowego w Legnicy. Z treści tego pisma wynika, że domaga się od organu rentowego wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 23 listopada 2006 r. Zatem, wbrew jego twierdzeniom, w istocie zarzuca organowi rentowemu bezczynność polegającą na nie wydaniu decyzji.

Tak więc, w świetle cytowanego wyżej przepisu, sądem właściwym do rozpoznania jego żądania jest sąd, w którego okręgu ma miejsce zamieszkania. Miejscem zamieszkania wnioskodawcy jest B.. Jak wynika z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 października 2002 r. w sprawie sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 180, poz. 1508) Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze – obejmuje obszar właściwości Sądu Rejonowego w Bolesławcu (§ 6 ust. 1 pkt.10 lit. „a”).

To oznacza, że słusznie Sąd Okręgowy w Legnicy przekazał żądanie wnioskodawcy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze – Wydziałowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, jako Sądowi właściwemu miejscowo. W tych okolicznościach podniesione zarzuty w zażaleniu przez F. D. należy uznać za bezzasadne. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu na podstawie art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc oddalił zażalenie wnioskodawcy jako bezzasadne.