II Cz 611/15 · Sąd powszechny

Sygnatura akt II Cz 611/15 POSTANOWIENIE K., dnia29 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO. Janusz Roszewski Sędziowie: SSO. Barbara Mokras SSO. Wojciech Vogt – spr. po rozpoznaniu w dniu 29 września 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Z. S. przeciwko pozwanemu (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego od pkt. III postanowienia Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim zawartego w wyroku tegoż Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn.. akt I C 1008/14 postanawia:

1. zmienić zaskarżone postanowienie i nadać mu następujące brzmienie: „III. zasądzić od powódki Z. S. na rzecz pozwanego (...) Państwowych S.A. z siedzibą w W. kwotę 1122 zł tytułem zwrotu części kosztów procesu” 2. zasądzić od powódki na rzecz pozwanego kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów postepowania zażaleniowego

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim koszty procesu wzajemnie zniósł. W uzasadnieniu wskazał, że rozstrzygnął tak mając na uwadze charakter sprawy, zakres uwzględnienia powództwa i koszty poniesione przez każdą ze stron. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożył pozwany wskazując na naruszenie art. 100 k.p.c.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 100 k.p.c. w niniejszej sprawie koszty powinny być stosunkowo rozdzielone. Nie może mieć w sprawie zastosowania zdanie drugie tego artykułu, które pozwala sądowi odstąpienie od reguł zawartych w zdaniu pierwszym między innymi z uwagi na to, że zasądzenie roszczenia zależało od oceny sądu. Odstępstwo od reguły nie może mieć miejsca jeżeli powód zgłasza roszczenie w wygórowanej wysokości, co miało miejsce w niniejszej sprawie ( por. postanowienie SN z dnia 5 grudnia (...)., I CZ 43/12). Zauważmy, że Sąd uwzględnił powództwo jedynie w 5.16%, czyli roszczenie powódki były rażąco wygórowane. Należało więc rozdzielić koszty w stosunku do wygrania sprawy, co znalazło odzwierciedlenie w sentencji orzeczenia. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.