I C 2393/13 · Sąd powszechny

Sygn. akt I C 2393/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2014 Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w I Wydziale Cywilnym w składzie: Przewodniczący: SSR Adam Mitkiewicz Protokolant: apl. rad. R. O. po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 roku w Warszawie z powództwa Agencji Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o. w W. przeciwko M. M. o zapłatę I. zasądza od pozwanego M. M. na rzecz powoda Agencji Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o. w W. kwotę 342,35 zł (trzysta czterdzieści dwa i 35/100) złote z ustawowymi odsetkami od dnia 13.05.2011 r. do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanego M. M. na rzecz powoda Agencji Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o. w W. kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE

Powód Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) sp.zoo w O. - wniosła o zasądzenie od pozwanego M. M. kwoty 342,35 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 13 maja 2011 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu swojego stanowiska strona powodowa podała, iż prowadzi działalność gospodarczą której przedmiotem jest ochrona osób i mienia. Wskazała, że zawarła z pozwanym M. M. ustną umowę o świadczenie usług ochrony w formie monitorowania systemu alarmowego w obiekcie położonym w (...) gmina P. na okres 6 miesięcy od dnia montażu systemu alarmowego.

Pozwany za wykonane usługi powinien zapłacić kwotę 28,33 złotych netto + podatek VAT za każdy miesiąc za okres 13-30 listopada 2010r. oraz za okres od 12.2010r. do 30.04.2011r. kwotę 50 zł netto + podatek VAT za każdy miesiąc. Pozwany nie zapłacił za świadczone usługi. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 27 czerwca 2013r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia nakazał pozwanemu aby zapłacił powodowi dochodzoną przez niego kwotę wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu. Sprzeciw od nakazu zapłaty wniósł pozwany M.

M. wnosząc o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwany przyznał, że wiązała go z powodem umowa o świadczenie usług, nie negował też niezapłacenia przez niego dochodzonej kwoty. Podniósł, że z późniejszych ustnych uzgodnień z powodem wynikało, że urządzenia zamontowane przez powoda będą usunięte na czas remontu a później dopiero zamontowane i dopiero później będą pobierane opłaty. Sąd ustalił co następuje. Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) sp.z.o.o w O. zawarła z pozwanym M.

M. ustną umowę o świadczenie usług ochrony w formie monitorowania systemu alarmowego w obiekcie położonym w (...) gmina P. na okres 6 miesięcy od dnia montażu systemu alarmowego. Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) sp.zoo w O. za świadczone usługi wystawiła M. M. fakturę VAT nr. (...) za monitorowanie obiektu za okres 13-30 listopada 2010r. oraz za okres od 12.2010r. do 30.04.2011r. w łącznej kwocie 342,35 złotych. W dniu 26 mara 2011r. powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 342,35 złotych. M. M. nie zapłacił tej kwoty. Sąd zważył co następuje.

Bezspornym było zawarcie umowy pomiędzy stronami o świadczenie usług monitoringu. Pozwany nie negował również, że nie zapłacił kwoty wynikającej z faktury VAT nr. (...), nie zaprzeczał też wysokości stawek za monitoring podnosił, że urządzenia zamontowane przez powoda miały być usunięte na czas remontu a później dopiero zamontowane i dopiero później miały być pobierane opłaty. Na mocy art. 232 kpc strony postępowania zobowiązane są wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Działanie Sądu w zakresie postępowania dowodowego ma z zasady ograniczony charakter wobec postępowania stron.

Jedynie w szczególnych sytuacjach procesowych o wyjątkowych charakterze Sąd powinien korzystać z uprawnienia do podjęcia inicjatywy dowodowej (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1997 roku, sygn. akt III CKN 222/97). Wydając cytowany wyrok Sąd Najwyższy stwierdził m.in., że Sąd powinien korzystać ze swojego uprawnienia do podjęcia inicjatywy dowodowej wyłącznie w wypadkach ujawnionej przez stronę bezradności lub istnienia trudnych do przezwyciężenia przez stronę przeszkód. Zgodnie z art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu, spoczywa na osobie wywodzącej z tego faktu skutki prawne.

Zatem pozwany powinien przedstawić dowody wskazujące, że doszło do porozumienia dotyczącego nie pobierania opłat w okresie remontu budynku. Pozwany takich dowodów nie przedstawił, wskazany przez niego adres świadka K. K. był nieaktualny, także pod adresem wskazanym piśmie z dnia 31 marca 2014 świadek nie odebrał korespondencji. Uniemożliwiało to przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka. Również pozwany M. M. wezwany na rozprawę dnia 10 kwietnia 2014r. nie stawił co uniemożliwiło dopuszczenie dowodu z przesłuchania go w charakterze strony.

Reasumując powyższe materiał zgromadzony w sprawie nie pozwala na przyjęcie aby doszło do porozumień modyfikujących treść umowy na które wskazuje pozwany. Pozwany nie wykazał że doszło do porozumienia dotyczącego nie pobierania opłat w okresie remontu budynku, nie wskazał nawet kiedy miał miejsce ten remont. Mając na uwadze powyższe na mocy art. 735 §1 k.c. w zw. z art. 750 k.c. uznając, że pozwany nie zapłacił wynagrodzenia do zapłaty którego się zobowiązał powództwo należało uwzględnić w całości. O odsetkach orzeczono na mocy art. 481 §1 k.c. Termin wykonania zobowiązania wskazany na fakturze to 12.05.2011r.

Dlatego też od dnia następnego należało zasądzić odsetki. O kosztach procesu orzeczono na mocy art. 98 k.p.c., w tym o kosztach zastępstwa procesowego na mocy § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz.U. nr. 163 poz.1348) Z. Odpis doręczyć pozwanemu.