II Cz 521/15 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedZaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący zobowiązał W. M. i M. M. do uiszczenia opłaty od zażalenia na odrzucenie zażalenia w wysokości 30 zł. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyli M. M. i W. M. podnosząc, że żaden przepis nie przewiduje odpłaty od tego rodzaju zażalenia. Nie podlega ono opłacie.
Legislator headnote
AI generatedart. 397 § 2 k.p.c; II Cz 521/15 · Sąd powszechny: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nie mają racji skarżący, że zażalenie na odrzucenie zażalenia nie podlega opłacie. Opłata ta wynosi 30 zł co wynika z art. 19 ust. 3 pkt. 2 i art. 20 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt II Cz 521/15 POSTANOWIENIE K., dnia 8 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO. Janusz Roszewski Sędziowie: SSO. Barbara Mokras SSO. Wojciech Vogt – spr. po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku dłużników M. M. i W. M. o wyłączenie sędziów w sprawie VI Co 885/13 na skutek zażalenia dłużników od zarządzenie przewodniczącego Sądu Rejonowego w Pleszewie z dnia 12 maja 2015 r. w sprawie I Co 240/15 postanawia: oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący zobowiązał W. M. i M. M. do uiszczenia opłaty od zażalenia na odrzucenie zażalenia w wysokości 30 zł. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyli M. M. i W. M. podnosząc, że żaden przepis nie przewiduje odpłaty od tego rodzaju zażalenia. Nie podlega ono opłacie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nie mają racji skarżący, że zażalenie na odrzucenie zażalenia nie podlega opłacie. Opłata ta wynosi 30 zł co wynika z art. 19 ust. 3 pkt. 2 i art. 20 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.