VIII Pa 75/15 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedPowód Ł. P. domagał się zasądzenia od pozwanej (...) Sp. z o.o. w S.: - kwoty 15.000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia doręczenia odpisu pozwu stronie pozwanej tytułem odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę, - kwoty 10.000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia doręczenia odpisu pozwu stronie pozwanej tytułem odprawy pieniężnej. Wyrokiem zaocznym z dnia 16 grudnia 2014 roku w sprawie VI P 4602/14 Sąd Rejonowy w Gliwicach uwzględnił żądanie dotyczące odszkodowania , oddalił powództwo o odprawę pieniężną jako przedwczesne i orzekł o kosztach procesu.
Legislator headnote
AI generatedart. 325 k.p.c, art. 316 § 1 k.p.c, art. 386 § 4 k.p.c, art. 108 § 2 k.p.c; VIII Pa 75/15 · Sąd powszechny: W uzasadnieniu sąd I instancji wskazał, że powód otrzymał od pozwanej wypowiedzenie umowy o pracę z zachowaniem 3 miesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na dzień 31 grudnia 2014 roku. Odprawa pieniężna należna na postawie art. 8 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników ( Dz.U. z 2003r., nr 90, poz. 844 ze zm.) jest wymagalna z chwilą rozwiązania stosunku pracy. Na dzień wydania wyroku zaocznego stosunek pracy łączący strony nie uległ rozwiązaniu.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Pa 75/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Łanowy Sędziowie: SSO Patrycja Bogacińska-Piątek (spr.) SSO Joanna Smycz Protokolant: Iwona Sławińska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015r. w Gliwicach sprawy z powództwa Ł. P. (P.) przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o odprawę pieniężną na skutek apelacji powoda Ł. P. od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 16 grudnia 2014 r. sygn. akt VI P 4602/14 uchyla zaskarżony wyrok w punkcie 2 i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego. (-) SSO Joanna Smycz (-) SSO Jolanta Łanowy (spr.) (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Sędzia Przewodniczący Sędzia Sygn akt VIII Pa 75/15
UZASADNIENIE
Powód Ł. P. domagał się zasądzenia od pozwanej (...) Sp. z o.o. w S.: - kwoty 15.000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia doręczenia odpisu pozwu stronie pozwanej tytułem odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę, - kwoty 10.000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia doręczenia odpisu pozwu stronie pozwanej tytułem odprawy pieniężnej. Wyrokiem zaocznym z dnia 16 grudnia 2014 roku w sprawie VI P 4602/14 Sąd Rejonowy w Gliwicach uwzględnił żądanie dotyczące odszkodowania , oddalił powództwo o odprawę pieniężną jako przedwczesne i orzekł o kosztach procesu.
W uzasadnieniu sąd I instancji wskazał, że powód otrzymał od pozwanej wypowiedzenie umowy o pracę z zachowaniem 3 miesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na dzień 31 grudnia 2014 roku. Odprawa pieniężna należna na postawie art. 8 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników ( Dz.U. z 2003r., nr 90, poz. 844 ze zm.) jest wymagalna z chwilą rozwiązania stosunku pracy. Na dzień wydania wyroku zaocznego stosunek pracy łączący strony nie uległ rozwiązaniu.
W tej sytuacji powództwo o odprawę podlegało oddaleniu jako przedwczesne. Powód złożył apelację zaskarżając wyrok zaoczny w części tj. w pkt 2, w którym orzeczono o oddaleniu powództwa o odprawę pieniężną. Wyrokowi zaocznemu zarzucił: - naruszenie art. 325 k.p.c. przez zamieszczenie w sentencji orzeczenia wzmianki o przyczynie oddalenia powództwa, - sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią orzeczenia polegających na przyjęciu, że roszczenie o odprawę nie stało się wymagalne, - będące skutkiem powyższego nierozpoznanie istoty sprawy polegające na nieprzeprowadzeniu postępowania dowodowego w zakresie roszczenia o odprawę pieniężną.
W związku z powyższym powód domagał się zmiany zaskarżonego wyroku w pkt 2 przez uwzględnienie powództwa i zasądzenie na jego rzecz od pozwanej kwoty 10.000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia doręczenia pozwu tytułem odprawy pieniężnej oraz zasądzenia kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych za obie instancje ewentualnie uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji oraz orzeczenia w przedmiocie kosztów procesu. Pozwana wniosła o oddalenie apelacji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
apelacja jest zasadna. W sprawie Sąd Rejonowy wydał wyrok zaoczny na podstawie art. 339 § 1 i 2 k.p.c. Zgodnie z powołanym przepisem przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba, że budzą uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Sąd I instancji przyjął twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych za prawdziwe, uznał jednak , że w chwili wyrokowania odprawa pieniężna nie jest wymagalna.
Z całą pewnością w chwili wniesienia apelacji i wyrokowania przez sąd II instancji stosunek pracy będący przedmiotem sporu uległ już rozwiązaniu. Sąd Rejonowy nie popełnił błędu w ustaleniach faktycznych jednakże z uwagi na upływ czasu odpadła przeszkoda braku wymagalności roszczenia opartego na podstawie art. 8 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników ( Dz.U. z 2003r., nr 90, poz. 844 ze zm.) – co było przyczyną oddalenia powództwa.
Zgodnie z przepisem art. 316 § 1 k.p.c. Sąd II instancji miał obowiązek wziąć tę okoliczność pod uwagę. W zaistniałej sytuacji zarzut nierozpoznania istoty sprawy był uzasadniony. Ponadto sprawa wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości albowiem Sąd Rejonowy takiego postępowania nie prowadził. Nie jest zasadny zarzut naruszenia przepisu art. 325 k.p.c. Skarżący powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z 6 marca 2014 roku, VCSK 216/13. W sprawie rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy w wyroku Sądu Apelacyjnego od którego wniesiona została skarga kasacyjna nie zawarto określenia, że powództwo podlega oddaleniu jako przedwczesne.
Zatem sytuacja była odwrotna niż w niniejszej sprawie, a Sąd Najwyższy wypowiedział się co do zagadnienia braku wzmianki o przedwczesności powództwa w sentencji wyroku. W ocenie Sądu Okręgowego z brzmienia przepisu art. 325 k.p.c. nie można wywodzić, że zamieszczenie w sentencji wyroku określenia, że powództwo jest przedwczesne stanowi naruszenie tego przepisu prawa procesowego ponieważ jest to rozstrzygnięcie o żądaniu strony. W orzecznictwie wskazuje się na dopuszczalną praktykę zawierania w sentencji wyroku wskazania z jakiego tytułu zasądzone zostają określone kwoty – wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 10 czerwca 2014 roku, V ACa 231/14, wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 6 czerwca 2013 roku, III APa 1/13.
Podobnie zamieszczenie rozstrzygnięcia o przedwczesności powództwa nie jest naruszeniem art. 325 k.p.c. – zwłaszcza, że nie do każdego wyroku sporządzane jest uzasadnienie i mogłyby w takiej sytuacji powstać wątpliwości co do zakresu powagi rzeczy osądzonej. Jak wskazano wyżej w sprawie nie zostało przeprowadzone postępowanie dowodowe. Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe celem ustalenia z jakich przyczyn została rozwiązana umowa o pracę łącząca strony i czy spełnione zostały przesłanki do zasądzenia żądanej odprawy pieniężnej.
W związku z powyższym sąd I instancji rozpozna wnioski dowodowe stron i w oparciu o wnioski uwzględnione dokona ustaleń. Rozstrzygnięcie wydano na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. i art. 108 § 2 k.p.c. (-) SSO Joanna Smycz (-) SSO Jolanta Łanowy (spr.) (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Sędzia Przewodniczący Sędzia