Legislator Case Law & Legislation
VI Gz 215/15 AI generated

VI Gz 215/15 · Sąd powszechny

Case Number VI Gz 215/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Rzeszowie Wydział V Gospodarczy odrzucił zarzuty pozwanego od wydanego w sprawie nakazu zapłaty z dnia 17.07.2014 r. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że pozwany był wzywany do podpisania przedłożonego egzemplarza zarzutów oraz złożenia drugiego podpisanego egzemplarza zarzutów wraz z załącznikami w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zarzutów. Z uwagi na niewłaściwe uzupełnienie ww. braku Sąd Rejonowy na podstawie art. 494 § 1 k.p.c. odrzucił zarzuty pozwanego. Pozwany w zażaleniu na powyższe postanowienie zaskarżył je w całości wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.

Legislator headnote

AI generated

art. 494 § 1 k.p.c, art. 130 § 1 k.p.c, art. 494 k.p.c, art. 385 k.p.c, art. 397 § 2 k.p.c; VI Gz 215/15 · Sąd powszechny: W uzasadnieniu przyznał, że przez przeoczenie nie przedłożył egzemplarza zarzutów, o który był wzywany, jednakże powołując się na swoją sytuację osobistą – fakt, że jest osobą młodą, studiującą wniósł o rozpoznanie złożonego przez niego środka zaskarżenia. Nadto przywołując treść art. 130 § 1 k.p.c. wskazał, że w jego ocenie treść powołanego przepisu oznacza, że daleko posuniętymi konsekwencjami procesowymi obarczony jest tylko taki brak pisma, który powoduje, że pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu, przy czym w ocenie pozwanego takim brakiem nie jest brak odpisu pisma, który sekretariat sądu mógł skserować.

Keywords

AI generated
art. 494 § 1 k.p.c art. 130 § 1 k.p.c art. 494 k.p.c art. 385 k.p.c art. 397 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 494 § 1 k.p.c
braku Sąd Rejonowy na podstawie art. 494 § 1 k.p.c.
art. 130 § 1 k.p.c
Nadto przywołując treść art. 130 § 1 k.p.c.
art. 494 k.p.c
Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął, że wniesione przez pozwanego zarzuty od nakazu zapłaty nie spełniały wszystkich koniecznych wymogów formalnych i wobec ich nieprawidłowego uzupełnienia pomimo wezwania podlegały odrzuceniu, zgodnie z art. 494 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie przepisu art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
w związku z art. 397 § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Gz 215/15 POSTANOWIENIE Dnia 31 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Barbara Frankowska (spr.) Sędziowie: SSO Anna Walus-Rząsa SSO Renata Bober Protokolant: asyst. sędziego Natalia Oślizło-Doskocz po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa: (...) sp. z o.o. w R. przeciwko: M. K. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego z dnia 20 października 2014 r. sygn. akt V GNc 3250/14 postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Rzeszowie Wydział V Gospodarczy odrzucił zarzuty pozwanego od wydanego w sprawie nakazu zapłaty z dnia 17.07.2014 r. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że pozwany był wzywany do podpisania przedłożonego egzemplarza zarzutów oraz złożenia drugiego podpisanego egzemplarza zarzutów wraz z załącznikami w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zarzutów. Z uwagi na niewłaściwe uzupełnienie ww. braku Sąd Rejonowy na podstawie art. 494 § 1 k.p.c. odrzucił zarzuty pozwanego. Pozwany w zażaleniu na powyższe postanowienie zaskarżył je w całości wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.

W uzasadnieniu przyznał, że przez przeoczenie nie przedłożył egzemplarza zarzutów, o który był wzywany, jednakże powołując się na swoją sytuację osobistą – fakt, że jest osobą młodą, studiującą wniósł o rozpoznanie złożonego przez niego środka zaskarżenia. Nadto przywołując treść art. 130 § 1 k.p.c. wskazał, że w jego ocenie treść powołanego przepisu oznacza, że daleko posuniętymi konsekwencjami procesowymi obarczony jest tylko taki brak pisma, który powoduje, że pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu, przy czym w ocenie pozwanego takim brakiem nie jest brak odpisu pisma, który sekretariat sądu mógł skserować.

Końcowo wskazał, że zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. Wraz z zażaleniem pozwany przedłożył odpis zarzutów wraz z załącznikami.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zażalenie pozwanego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął, że wniesione przez pozwanego zarzuty od nakazu zapłaty nie spełniały wszystkich koniecznych wymogów formalnych i wobec ich nieprawidłowego uzupełnienia pomimo wezwania podlegały odrzuceniu, zgodnie z art. 494 k.p.c. Pozwany nie kwestionował, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu Rejonowego do podpisania przedłożonego Sądowi egzemplarza zarzutów oraz złożenia drugiego podpisanego egzemplarza zarzutów wraz z załącznikami przedłożył omyłkowo tylko jeden egzemplarz pisma, o które był wzywany.

Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie w ocenie Sądu Okręgowego nie było wątpliwości, iż pozwany uchybił wezwaniu Sądu Rejonowego nie usuwając w wyznaczonym terminie braków formalnych zarzutów, a powyższe uchybienie nastąpiło na skutek okoliczności zawinionych przez pozwanego. Przyczyną uchybienia wezwaniu było niestaranne działanie pozwanego, który nie wykazał należytej dokładności w dbałości o swoje interesy, mimo otrzymania stosownego pouczenia w tym zakresie. Okoliczności przywołane przez pozwanego w zażaleniu – w tym zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, jego młody wiek i fakt, że studiuje nie są usprawiedliwieniem dla powyższego.

Wykładnia art. 130 §1 k.p.c. dokonana przez pozwanego w uzasadnieniu zażalenia jest niewłaściwa, żaden przepis prawa nie uprawniał czy zobowiązywał Sądu do ponownego wzywania pozwanego do uzupełniania braków złożonych zarzutów czy też kserowania ww. pisma. Natomiast niedołączenie odpisu pisma stosownie do treści art. 128 kpc uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Nadto wskazać należy, że przedłożenie odpisu zarzutów na etapie postępowania zażaleniowego nie może być uznane za skuteczne, skoro nastąpiło po terminie.

Mając powyższe na uwadze, zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie przepisu art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c.