II Cz 99/13 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedZaskarżonym postanowieniem zmieniono postanowienie komornika odnośnie kosztów egzekucji przez ustalenie, że koszty zastępstwa prawnego przyznane w toku postępowania egzekucyjnego w wysokości 3600 zł na rzecz wierzyciela nie zostały wyegzekwowane oraz nakazano komornikowi ich wyegzekwowanie od dłużnika. W ocenie sądu umorzenie postępowania było przedwczesne, ponieważ w księgach rachunkowych wierzyciela nie odnotowano wpłaty wynagrodzenia pełnomocnika, a dłużnik nie przedstawił dowodu uiszczenia tej należności, mimo tego, że komornik pierwsze wpłaty prawidłowo zaliczał na koszty zastępstwa prawnego, natomiast wierzyciel zaliczał je na poczet należności głównej.
Legislator headnote
AI generatedII Cz 99/13 · Sąd powszechny: Z tych przyczyn zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw zostało oddalone / art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc /, natomiast o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 770 kpc w zw. z art. 98 i 99 kpc i art. 13 § 2 kpc .
Full text
Sygn. akt II Cz 99/13 POSTANOWIENIE Dnia 1 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Aleksandra Żurawska SO Piotr Rajczakowski po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela (...)w W. przy udziale dłużnika M. U. prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Wałbrzychu A. C. /KM 114/04 / na skutek zażalenia dłużnika na postanowieni Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 15 października 2012 r. sygn. akt VIII Co 2244/12 postanawia : I. oddalić zażalenie; II. zasądzić od dłużnika na rzecz wierzyciela 150 zł kosztów postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem zmieniono postanowienie komornika odnośnie kosztów egzekucji przez ustalenie, że koszty zastępstwa prawnego przyznane w toku postępowania egzekucyjnego w wysokości 3600 zł na rzecz wierzyciela nie zostały wyegzekwowane oraz nakazano komornikowi ich wyegzekwowanie od dłużnika. W ocenie sądu umorzenie postępowania było przedwczesne, ponieważ w księgach rachunkowych wierzyciela nie odnotowano wpłaty wynagrodzenia pełnomocnika, a dłużnik nie przedstawił dowodu uiszczenia tej należności, mimo tego, że komornik pierwsze wpłaty prawidłowo zaliczał na koszty zastępstwa prawnego, natomiast wierzyciel zaliczał je na poczet należności głównej.
W zażaleniu dłużnik zarzucił, że to nie on powinien przedstawić dowody wpłaty wynagrodzenia pełnomocnika, skoro to komornik w pierwszej kolejności powinien zaspokoić koszty egzekucji i tak też zaksięgował wpłaty dłużnika, co uczynił także wierzyciel, który w 2011 r. potwierdził spłatę całości wierzytelności, gdy ponadto w roku 2004 dłużnik, otrzymał od komornika i wierzyciela dowody księgowe oraz rozliczenie potwierdzające końcowy stan salda. Sad Okręgowy zważył : Zażalenie nie podlega uwzględnieniu, a podniesione w nim okoliczności- które w istocie są subiektywną – co zrozumiałe, lecz bezzasadną polemiką z prawidłowym stanowiskiem sądu pierwszej instancji, w żadnym stopniu nie podważają trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Odnośnie uwag zażalenia należy wskazać na następujące kwestie: -w toku postępowania egzekucyjnego nie zostało wydane postanowienie o ustaleniu kosztów tego postępowania , ponieważ za takie orzeczenie nie można uznać postanowienia komornika z dnia 14 stycznia 2004 r., które jedynie wstępnie ustalało wysokość kosztów zastępstwa prawnego w egzekucji, nie stanowiącym zresztą podstawy do ich egzekucji; - ostatecznie koszty te ustalane są bowiem w odrębnym postanowieniu w związku z ostatnią czynnością egzekucyjną / już po zakończeniu egzekucji /, i dopiero po uprawomocnieniu się tego postanowienia dopuszczalna jest egzekucja kosztów zastępstwa prawnego w egzekucji; -w toku postępowania sądowego w sprawie II Ca 187/12 Sądu Okręgowego w Świdnicy jednoznacznie ustalono, że dłużnik nie zwrócił wierzycielowi kwoty 3600 zł z tytułu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym, co stwierdzono na podstawie akt komorniczych KM 114/04 oraz dokumentów księgowych wierzyciela, wobec czego odmienne w tym zakresie twierdzenia skarżącego – wskazujące na brak po jego stronie obowiązku wykazania tej kwestii, jak również postępowania komornika, rozliczenia salda oraz znacznego upływu czasu, zwalniającego skarżącego od obowiązku przechowywania stosownych dowodów - jako gołosłowne oraz pozbawione jakiegokolwiek innego potwierdzenia, nie mogły odnieść żadnego skutku.
Z tych przyczyn zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw zostało oddalone / art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc /, natomiast o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 770 kpc w zw. z art. 98 i 99 kpc i art. 13 § 2 kpc .