Legislator Case Law & Legislation
II Cz 209/13 AI generated

II Cz 209/13 · Sąd powszechny

Case Number II Cz 209/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym postanowieniem sporzadzono plan podziału sumy uzyskanej na skutek przysądzenia własności z wniosku o przejęcie nieruchomości na rzecz wierzyciela (...)Polska bliżej opisanej nieruchomości gruntowej – w tym w pkt. XIII zobowiązując wierzyciela (...)Polska do uiszczenia w ciągu tygodnia na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wałbrzychu kwoty 1335 583,40 zł / pomniejszonej o rękojmię / tytułem uzupełnienia ceny nabycia nieruchomosci, stanowiącej różnicę kwoty podlegającej podziałowi / 5 612 626,26 zł/ i kwoty, jaką wierzyciel przejmujący otrzymał w podziale / 3 714 416,60 zł/ oraz kwoty , jaką wierzyciel przejmujący uiścił do sądu tytułem rękojmi / 562 626,26 zł /. W zażaleniu wierzyciel zarzucił :

Legislator headnote

AI generated

art. 104 u.k.w.h; II Cz 209/13 · Sąd powszechny: naruszenie prawa materialnego w postaci § 10 ust. 1 pkt. 7 w zw. z § 6 pkt. 7 Rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych...przez ustalenie niewłaściwej kwoty kosztów zastępstwa procesowego należnych wierzycielowi w egzekucji. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie pkt. XIII postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Okręgowy zważył : Zażalenie nie podlega uwzględnieniu, a podniesione w nim zarzuty nie znajdują potwierdzenia w okolicznościach sprawy z następujących przyczyn: - wbrew uwagom zażalenia, sąd pierwszej instancji nie uznał, że skarżący będzie uczestniczył w planie podziału jedynie w zakresie kwoty 3 714 416,60 zł, skoro w pkt.

Keywords

AI generated
art. 104 u.k.w.h

Cited Legislation

AI generated
art. 104 u.k.w.h
naruszenie prawa materialnego przez niezastosowanie art. 104 u.k.w.h.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 209/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący : SSO Anatol Gul Sędziowie : SO Aleksandra Żurawska SO Piotr Rajczakowski po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia wierzyciela (...) Spółki z o.o.w K. na postanowienie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 7 grudnia 2012 r. sygn. akt I Co 1586/08 w sprawie egzekucyjnej z wniosków wierzycieli (...)w W., Syndyka Masy Upadłości (...) Spółki z o.o.w W., Skarbu Państwa - Naczelnika I Urzędu Skarbowego (...)w W., Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału w W.i Gminy W. przy udziale dłużnika (...) Spółki z o. o. w W. prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Wałbrzychu E. C./ KM 715/02, KM 404/09 / postanawia: I. oddalić zażalenie; II. zasądzić od dłużnika na rzecz wierzyciela (...)w W.900 zł kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem sporzadzono plan podziału sumy uzyskanej na skutek przysądzenia własności z wniosku o przejęcie nieruchomości na rzecz wierzyciela (...)Polska bliżej opisanej nieruchomości gruntowej – w tym w pkt. XIII zobowiązując wierzyciela (...)Polska do uiszczenia w ciągu tygodnia na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wałbrzychu kwoty 1335 583,40 zł / pomniejszonej o rękojmię / tytułem uzupełnienia ceny nabycia nieruchomosci, stanowiącej różnicę kwoty podlegającej podziałowi / 5 612 626,26 zł/ i kwoty, jaką wierzyciel przejmujący otrzymał w podziale / 3 714 416,60 zł/ oraz kwoty , jaką wierzyciel przejmujący uiścił do sądu tytułem rękojmi / 562 626,26 zł /. W zażaleniu wierzyciel zarzucił :

1. naruszenie przepisu art. 1025 § 1 i 3 kpc przez nieuprawnione ograniczenie rozumienia słów " należności zabezpieczone hipotecznie " jedynie do należności głównych, z wyłączeniem innych należności oraz uznanie, że w sprawie znajduje zastosowanie ograniczenie wysokości odsetek zaliczanych na poczet ceny nabycia nieruchomości;

2. naruszenie prawa materialnego przez niezastosowanie art. 104 u.k.w.h. mimo takiej konieczności;

3. naruszenie przepisu art. 1037 § 1 kpc przez nieuprawnione uznanie, że przepis ten stanowi narzędzie zmiany poprzednich prawomocnych postanowień, ustalających wysokość kwoty podlegającej zaliczeniu na poczet ceny nabycia nieruchomości;

4. naruszenie przepisów art. 363 i 365 kpc przez brak respektowania wcześniejszych prawomocnych postanowień, rozstrzygających kwestię kwoty zaliczanej wierzycielowi na poczet ceny nabycia nieruchomości;

5. naruszenie przepisu art. 357 § 2 kpc przez brak odpowiedniego uzasadnienia orzeczenia zobowiązującego wierzyciela do uiszczenia dopłaty;

6. naruszenie prawa materialnego w postaci § 10 ust. 1 pkt. 7 w zw. z § 6 pkt. 7 Rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych...przez ustalenie niewłaściwej kwoty kosztów zastępstwa procesowego należnych wierzycielowi w egzekucji. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie pkt. XIII postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Okręgowy zważył : Zażalenie nie podlega uwzględnieniu, a podniesione w nim zarzuty nie znajdują potwierdzenia w okolicznościach sprawy z następujących przyczyn: - wbrew uwagom zażalenia, sąd pierwszej instancji nie uznał, że skarżący będzie uczestniczył w planie podziału jedynie w zakresie kwoty 3 714 416,60 zł, skoro w pkt.

III postanowienia wskazano wszystkie wierzytelności uczestniczące w planie podziału, a zatem nie naruszono przepisu art. 1025 § 1 kpc, ponieważ uwzględniono całość wierzytelności tego wierzyciela, natomiast samo uczestnictwo w planie podziału a stopień zaspokojenia poszczególnych wierzytelności nie są przecież – co oczywiste - pojęciami tożsamymi; - to samo odnosi się do zarzutu zażalenia o uznaniu przez sąd , że przez należności zabezpieczone hipotecznie należy rozumieć jedynie należności główne, co stoi w sprzeczności z przepisem art. 1025 § 1 kpc ; jeżeli bowiem w pkt.

III postanowienia wskazano, że w planie uczestniczą także wszelkie należności uboczne, to pogląd taki nie jest uprawniony, skoro jest oczywistym, że każda hipoteka zabezpiecza także roszczenia o odsetki nieprzedawnione oraz przyznane koszty postepowania; jedynym bowiem przepisem regulującym kolejność zaspokojenia poszczególnych wierzycieli uczestniczących w planie podziału sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości jest przepis art. 1025 kpc, który stanowi podstawę określenia kategorii, w jakich winny być zaspokajane poszczególne wierzytelności, natomiast podstawy takiej nie stanowi przepis art. 104 u.k.w.h. jako przepis materialnoprawny; dodatkowo tylko należy zauważyć, że w przypadku kosztów i odsetek od wierzytelności hipotecznej przepis art. 1025 § 3 kpc wprowadza pewne ograniczenie, ale dotyczy ono tylko pierwszeństwa zaspokojenia części odsetek i kosztów; - nie ulega wątpliwości, że postanowienie o przysądzeniu własności - jako orzeczenie merytoryczne - wiąże sąd i bez zaskarżenia przez strony nie może być zmienione przez sąd na podstawie przepisu art. 359 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc; odmiennie natomiast jest w odniesieniu do orzeczenia o ustaleniu kwoty podlegającej zaliczeniu na poczet ceny nabycia nieruchomości , mającego charakter incydentalny, które może ,a nawet musi być zmienione w sytuacji, gdy przy sporządzaniu planu podziału okaże się, że nabywca przy uiszczaniu ceny nabycia dokonał potrącenia wierzytelności, która się w niej nie mieści, a w takiej sytuacji korekta możliwa jest właśnie na podstawie przepisu art. 1037 § 1 kpc; dlatego też rozstrzygnięcia co do kwoty podlegającej zaliczeniu na poczet ceny nabycia nieruchomości zawarte w orzeczeniach z dnia 8 czerwca 2011 r. i 28 czerwca 2011 r. nie są obecnie wiążące, skoro zostały zmienione przez sąd w trybie szczególnym, określonym w przepisie art. 1037 § 1 kpc.

Z tych przyczyn zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw zostało oddalone / art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc /, natomiast o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 770 kpc w zw. z art. 98 i 99 kpc .