II Cz 250/15 · Sąd powszechny
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedPostanowieniem z dnia 11 lutego 2015 r. – w sprawie z powództwa J. K. przeciwko pozwanemu E. K. o zapłatę – Sąd Rejonowy w Jarocinie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Świdnicy. Postanowienie to – zażaleniem z dnia 27 lutego 2015 r. – powód J. K. zaskarżył w całości. Wniósł on o uchylenie zaskarżonego przez siebie postanowienia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Sąd Okręgowy podziela pogląd, iż przed doręczeniem odpisu pozwu sąd nie bada z urzędu swej niewłaściwości jedynie wtedy, gdy strony zawarły umowę prorogacyjną.
Legislator headnote
AI generatedart. 202 k.p.c, art. 34 k.p.c, art. 454 § 1 k.p.c, art. 200 § 1 k.p.c, art. 385 k.p.c, art. 397 § 2 k.p.c; II Cz 250/15 · Sąd powszechny: W braku umowy o właściwość sąd ma obowiązek badania z urzędu swej właściwości. Treść art. 202 k.p.c. nie kreuje możliwości skutecznego wytoczenia powództwa przed dowolny sąd, tj. przed sąd, który nie jest w sprawie miejscowo właściwy. Wprawdzie w pozwie powód podał, iż „właściwość miejscową Sądu uzasadnia treść art. 34 k.p.c. w zw. z art. 454 § 1 k.p.c.”, to równocześnie poprzedził to stwierdzeniem, że „niniejszym pozwem dochodzi kwoty 1.526 zł wynikającej z wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze II Wydział Karny o sygn. akt II K 238/09 z dnia 22 czerwca 2011 r.”.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 250/15 POSTANOWIENIE K., dnia 15 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Henryk Haak – spr. SSO Marian Raszewski SSO Paweł Szwedowski po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. K. przeciwko E. K. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarocinie z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt I C 236/15, p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. Sygn. akt II Cz 250/15
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2015 r. – w sprawie z powództwa J. K. przeciwko pozwanemu E. K. o zapłatę – Sąd Rejonowy w Jarocinie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Świdnicy. Postanowienie to – zażaleniem z dnia 27 lutego 2015 r. – powód J. K. zaskarżył w całości. Wniósł on o uchylenie zaskarżonego przez siebie postanowienia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Sąd Okręgowy podziela pogląd, iż przed doręczeniem odpisu pozwu sąd nie bada z urzędu swej niewłaściwości jedynie wtedy, gdy strony zawarły umowę prorogacyjną.
W braku umowy o właściwość sąd ma obowiązek badania z urzędu swej właściwości. Treść art. 202 k.p.c. nie kreuje możliwości skutecznego wytoczenia powództwa przed dowolny sąd, tj. przed sąd, który nie jest w sprawie miejscowo właściwy. Wprawdzie w pozwie powód podał, iż „właściwość miejscową Sądu uzasadnia treść art. 34 k.p.c. w zw. z art. 454 § 1 k.p.c.”, to równocześnie poprzedził to stwierdzeniem, że „niniejszym pozwem dochodzi kwoty 1.526 zł wynikającej z wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze II Wydział Karny o sygn. akt II K 238/09 z dnia 22 czerwca 2011 r.”.
Obowiązkiem sądu, który stwierdzi swoją niewłaściwość, jest przekazanie sprawy sądowi właściwemu (art. 200 § 1 k.p.c.). Za zasadnością zażalenia nie przemawiają wywody skarżącego zawarte w jego zażaleniu. W tej sytuacji zażalenie podlega oddaleniu (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.). K., dnia 15 czerwca 2015 r.