II UZ 89/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II UZ 89/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt (przewodniczący) SSN Halina Kiryło SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca) w sprawie z wniosku J. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o rentę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 marca 2015 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 października 2014 r., oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny postanowieniem z 29 października 2014 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy J. W. od wyroku tego Sądu z 12 lutego 2014 r. wobec przekroczenia terminu do wniesienia skargi (art. 3985 § 1 k.p.c., art. 3986 § 2 k.p.c.). Stwierdził, że wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony 23 lipca 2014 r. i dwumiesięczny termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął 23 września 2014 r. Skargę kasacyjną nadano 24 września 2014 r., czyli po terminie. W zażaleniu wnioskodawca zarzucił błąd w ustaleniach, gdyż odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono 24 a nie 23 lipca 2014 r. Skarga została więc wniesiona w terminie. W przypadku uznania, że zażalenie nie zasługuje na 2 uwzględnienie, żalący się wniósł o przywrócenie terminu do wniesienie skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne. Wbrew twierdzeniom żalącego się „firma InPost” nie powinna poinformować go, że wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony 24 lipca 2014 r., gdyż byłoby to niezgodne z treścią dokumentów. Przede wszystkim z „wyciągu” rejestru komputerowego tej firmy, dotyczącego przesyłki, tj. orzeczenia wraz z uzasadnieniem, wynika, że dokument doręczono 23 lipca 2014 r. o godz. 16:49:11. Jest to zgodne z datą odbioru 23 lipca 2014 r. wpisaną na dowodzie doręczenia (w aktach sprawy k. 130), czyli potwierdzoną podpisem osoby odbierającej przesyłkę.

Żalący się niezasadnie zatem twierdzi, że wyrok z uzasadnieniem doręczono 24, a nie 23 lipca 2014 r. Poza kognicją Sądu Najwyższego jest wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek taki nie może być rozpoznany w tym postępowaniu, gdyż procesowo wyklucza się z zażaleniem na odrzucenie skargi. Stoi w sprzeczności z twierdzeniem, że skarga została wniesiona w terminie. Jeśli wniosek o przywrócenie terminu miałby być aktualny to podlega rozpoznaniu przez sąd powszechny. Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.