V CNP 10/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 10/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie ze skargi A. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 19 listopada 2013 r. w sprawie z wniosku wierzycieli T. S. i A. S. przy uczestnictwie A. J. w przedmiocie skargi na czynności komornika, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2015 r., odrzuca skargę. 2

UZASADNIENIE

Wierzycielka A. J. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 19 listopada 2013 r., którym zmieniono orzeczenie Sądu pierwszej instancji i oddalono skargę na czynność komornika. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przewidziana w art. 4241 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest uzyskanie prejudykatu, umożliwiającego stronie dochodzenie od Skarbu Państwa naprawienia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej (art. 4171 § 2 k.c.).

Orzeczenie w przedmiocie skargi na czynność komornika nie należy do tej kategorii orzeczeń. Niezależnie od tego, zgodnie z wyraźnym brzmieniem art. 7674 § 3 k.p.c., w sprawach egzekucyjnych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje. Uzyskanie zatem prejudykatu pochodzącego od Sądu Najwyższego nie jest warunkiem dochodzenia ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd niższej instancji, a także skargę wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c., jak również skargę z innych przyczyn niedopuszczalną.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.